1
00:00:10,621 --> 00:00:13,120
SEBUAH KOMEDI ISTIMEWA NETFLIX

2
00:00:45,240 --> 00:00:46,680
Saya tak pandai cium perempuan.

3
00:00:49,600 --> 00:00:52,080
Hal ini menghantui saya sejak kecil.

4
00:00:53,200 --> 00:00:55,120
Saya sangat takut nak cium perempuan.

5
00:00:55,600 --> 00:00:58,200
Tak lama dulu,
saya suka seorang perempuan.

6
00:00:59,120 --> 00:01:01,600
Pada janji temu pertama,
saya tak dapat cium dia.

7
00:01:02,440 --> 00:01:03,440
Saya dah cuba.

8
00:01:04,280 --> 00:01:05,840
Dia tak faham apa yang saya buat.

9
00:01:07,040 --> 00:01:08,720
Kali pertama, saya gagal cium dia.

10
00:01:09,400 --> 00:01:11,400
Janji temu kedua,
saya tak dapat cium juga.

11
00:01:11,920 --> 00:01:13,120
Kami jumpa kali ketiga,

12
00:01:13,200 --> 00:01:15,440
tapi, saya dah mula rasa tertekan

13
00:01:16,160 --> 00:01:17,800
kerana semakin banyak janji temu,

14
00:01:19,160 --> 00:01:20,840
semakin banyak percubaan,

15
00:01:21,600 --> 00:01:22,840
semakin tinggi tekanan.

16
00:01:23,480 --> 00:01:25,280
Sama seperti lesen memandu.

17
00:01:26,440 --> 00:01:27,720
Jika gagal sekali,

18
00:01:28,320 --> 00:01:29,640
awak terpaksa ulang lagi.

19
00:01:30,120 --> 00:01:32,600
Tiga kali? Naik baslah senang.

20
00:01:33,960 --> 00:01:36,000
Ada sesiapa pernah gagal banyak kali?

21
00:01:36,080 --> 00:01:37,520
Tepuk kalau pernah. Ayuh.

22
00:01:38,040 --> 00:01:39,320
Awak rasa bangga!

23
00:01:39,400 --> 00:01:41,560
"Kami tak faham isyarat!"

24
00:01:42,720 --> 00:01:44,760
Ada yang angkat tangan. Awak tak…

25
00:01:45,360 --> 00:01:47,360
Dengar arahan sampai habis.

26
00:01:47,440 --> 00:01:50,240
Saya tahu kenapa awak gagal.
Dengar sampai habis.

27
00:01:50,720 --> 00:01:51,720
"Sekarang, pusing…"

28
00:01:52,320 --> 00:01:54,280
"Tak. Habislah. Saya nak cakap kanan."

29
00:01:54,360 --> 00:01:57,440
"Awak pusing kiri. Masuk sekolah rendah."

30
00:01:58,160 --> 00:02:00,320
"Awak langgar lapan kanak-kanak. Alamak."

31
00:02:00,800 --> 00:02:01,920
"Juga wanita hamil

32
00:02:02,680 --> 00:02:04,680
anak kembar, dah sepuluh kanak-kanak!"

33
00:02:06,480 --> 00:02:09,800
Saya gagal banyak kali
sebab letak kereta selari.

34
00:02:10,280 --> 00:02:11,560
Letak kereta selari susah.

35
00:02:12,200 --> 00:02:14,760
Saya baru sedar
letak kereta selari ini satu simbol

36
00:02:15,280 --> 00:02:18,480
seperti ciuman,
jika awak rosakkannya, sebagai lelaki,

37
00:02:19,000 --> 00:02:22,040
maknanya awak bukan lelaki sejati.
Mengarut.

38
00:02:22,920 --> 00:02:24,840
Apa yang teruk tentang ciuman ialah

39
00:02:24,920 --> 00:02:27,920
awak tak boleh cakap,
"Kejap, biar saya cuba lagi."

40
00:02:28,440 --> 00:02:31,920
"Saya akan cium senget!" Tak boleh.

41
00:02:32,000 --> 00:02:34,840
Tak ada kawan di belakang cakap,

42
00:02:34,920 --> 00:02:38,400
"Lagi…"

43
00:02:38,480 --> 00:02:39,520
"Berhenti. Glotis."

44
00:02:40,080 --> 00:02:41,080
Tidak.

45
00:02:42,480 --> 00:02:43,520
Janji temu ketiga,

46
00:02:45,520 --> 00:02:46,720
saya tak dapat cium dia.

47
00:02:47,320 --> 00:02:50,280
Saya rasa teruk, saya pulang
dan mengadu pada kawan serumah.

48
00:02:50,360 --> 00:02:52,040
Biasanya saya susah buka cerita,

49
00:02:52,120 --> 00:02:54,480
tapi saya rasa senang
sebab dia kawan baik saya.

50
00:02:54,560 --> 00:02:56,440
Dia ada di situ sebab dia duduk di situ.

51
00:02:56,960 --> 00:02:58,920
Umurnya 40 tahun
dan saya sayang dia, okey?

52
00:02:59,640 --> 00:03:03,320
Saya beritahu dia,
"Saya takut masa nak cium perempuan."

53
00:03:03,960 --> 00:03:05,160
Dia beri nasihat,

54
00:03:05,680 --> 00:03:08,840
"Jangan takut nak cium perempuan."

55
00:03:10,520 --> 00:03:12,440
Saya kata, "Jadi?" dan dia kata, "Ya."

56
00:03:13,200 --> 00:03:15,840
Itu bukan nasihat. Itu penafian.

57
00:03:15,920 --> 00:03:18,800
"Mak, saya takut gelap!"
"Jangan takut, Timothée."

58
00:03:19,320 --> 00:03:21,040
"Masuk balik ke gua."

59
00:03:22,040 --> 00:03:23,280
Dia kata,

60
00:03:23,360 --> 00:03:26,280
"Awak takut sebab awak risau ditolak."

61
00:03:26,960 --> 00:03:30,720
"Janji temu keempat, bawa dia ke sini,
saya duduk dalam bilik diam-diam."

62
00:03:30,800 --> 00:03:33,400
Saya kata, "Peliknya, tapi okey."

63
00:03:33,920 --> 00:03:35,360
"Dia tekan loceng, awak buka."

64
00:03:35,880 --> 00:03:38,320
"Awak layan dia. Dia akan berbual."

65
00:03:38,840 --> 00:03:41,240
"Awak pandang matanya. Awak ganggu dia."

66
00:03:41,320 --> 00:03:42,560
"Kemudian awak…"

67
00:03:44,160 --> 00:03:46,320
"Hisap zakar saya."

68
00:03:46,400 --> 00:03:47,640
Saya bergurau!

69
00:03:48,440 --> 00:03:49,440
Dia beritahu saya…

70
00:03:50,320 --> 00:03:53,440
Boleh saya cakap begini? Dia cakap…

71
00:03:54,240 --> 00:03:56,800
"Awak ganggu dia, kemudian cakap,
'Maafkan saya,

72
00:03:57,440 --> 00:04:00,200
Saya rasa nak cium awak tiga minit lagi.
Teruskan.'"

73
00:04:00,680 --> 00:04:03,240
"Jika dia cakap, 'Tak nak, terima kasih.'
jangan buat."

74
00:04:04,280 --> 00:04:06,640
Teknik persetujuan yang baik.

75
00:04:07,560 --> 00:04:09,160
Dia kata, "Tapi kalau dia buat…"

76
00:04:14,960 --> 00:04:15,960
"Okey."

77
00:04:18,800 --> 00:04:21,600
Dia kata, "Jika nada suaranya tinggi,
perempuan itu suka."

78
00:04:22,120 --> 00:04:24,560
Itu ayat pembenci perempuan tahun 80-an.

79
00:04:24,640 --> 00:04:26,800
Macam, "Jika ekornya goyang, dia gembira."

80
00:04:26,880 --> 00:04:28,120
Betul-betul tak guna.

81
00:04:28,640 --> 00:04:29,840
Itu saja nasihat saya.

82
00:04:29,920 --> 00:04:32,040
Saya jemput dia kali keempat.
Saya rasa cemas.

83
00:04:32,560 --> 00:04:34,560
Dia lewat sebab dia berkelas.

84
00:04:36,360 --> 00:04:38,240
Jadi, saya ada masa nak fikir.

85
00:04:38,320 --> 00:04:41,480
Saya tahu kenapa saya tak pandai
cium perempuan yang saya suka.

86
00:04:42,200 --> 00:04:43,520
Sebab ibu bapa saya.

87
00:04:44,160 --> 00:04:46,480
Mereka saja pasangan yang saya kenal.

88
00:04:46,560 --> 00:04:49,480
Mereka bersama dah 30 tahun,
saya tak pernah lihat mereka cium.

89
00:04:49,560 --> 00:04:51,120
Tak nampak macam bercinta pun.

90
00:04:51,200 --> 00:04:54,160
Macam orang bercinta sikit-sikit
tapi biasa saja.

91
00:04:54,680 --> 00:04:58,200
Mereka macam rakan pejabat
dengan bos yang kata,

92
00:04:58,280 --> 00:04:59,280
"Awak berdua,

93
00:04:59,760 --> 00:05:01,880
Isnin nanti, saya mahu
keluarga awak di meja."

94
00:05:01,960 --> 00:05:03,680
Mereka macam, "Bos suruh!"

95
00:05:03,760 --> 00:05:06,280
Saya tak faham dinamik mereka
sebagai pasangan.

96
00:05:06,360 --> 00:05:08,680
Kadangkala saya makan di rumah.
Saya tekan loceng.

97
00:05:08,760 --> 00:05:10,680
Mereka buka pintu, "Helo!"

98
00:05:11,960 --> 00:05:14,080
Mereka macam The Sims. Sangat pelik.

99
00:05:14,160 --> 00:05:15,160
"Apa khabar?"

100
00:05:16,720 --> 00:05:17,720
"Saya sihat…"

101
00:05:18,680 --> 00:05:21,960
Saya tengok mereka dan saya fikir,
"Bagaimana mak mengandungkan saya?"

102
00:05:22,480 --> 00:05:24,160
Kami enam beradik.

103
00:05:24,240 --> 00:05:28,600
Seorang anak lahir setiap tiga tahun,
rancangan keluarga yang hebat.

104
00:05:29,920 --> 00:05:31,120
Tapi saya ada teori.

105
00:05:31,760 --> 00:05:32,840
Setiap tiga tahun,

106
00:05:36,040 --> 00:05:37,880
ibu bapa saya sewa bilik mesyuarat.

107
00:05:39,040 --> 00:05:41,280
Mereka pakai pakaian mereka dan…

108
00:05:43,640 --> 00:05:44,560
Penjawat awam seks.

109
00:05:44,640 --> 00:05:46,960
Tak dapat bayangkan
macam mana mereka buat.

110
00:05:47,040 --> 00:05:48,520
Sangat mesra. "Helo."

111
00:05:49,080 --> 00:05:51,520
Jabat tangan.
Saya rasa, ayah saya gosok sikit.

112
00:05:52,160 --> 00:05:54,760
Mak sapu sikit kemudian letak di bawah.

113
00:05:55,240 --> 00:05:57,240
Mak baring dan benih pun masuk.

114
00:05:57,320 --> 00:05:59,520
Macam air teh.

115
00:06:00,560 --> 00:06:01,680
Teh buah mak.

116
00:06:02,960 --> 00:06:04,560
Itu teori saya. Entahlah.

117
00:06:06,480 --> 00:06:07,680
Saya boleh, dia mak saya.

118
00:06:08,520 --> 00:06:11,760
Saya tak suka awak ketawa.

119
00:06:12,480 --> 00:06:13,760
Mereka saling mencintai.

120
00:06:14,960 --> 00:06:18,320
Mereka tak pernah berpandangan.
Saya suka usik mak tentangnya.

121
00:06:18,400 --> 00:06:20,800
Saya suka buat dia marah pasal hal ini.

122
00:06:20,880 --> 00:06:22,680
Saya balik ke rumah sebab nak usik dia.

123
00:06:22,760 --> 00:06:25,920
Saya cakap, "Mak tak sayang ayah.
Mak tak pernah pandang dia."

124
00:06:26,440 --> 00:06:29,000
"Mak boleh beritahu saya.
Saya anak mak. Cakaplah."

125
00:06:29,640 --> 00:06:32,360
Dia naik angin. "Apa awak cakap? Kenapa?"

126
00:06:32,920 --> 00:06:36,240
Masa ayah dah dekat, saya cakap,
"Mak tak cintakan ayah?"

127
00:06:37,440 --> 00:06:40,680
"Mak boleh beritahu saya,
walaupun saya tidur! Cakaplah!"

128
00:06:41,760 --> 00:06:42,880
Sambil marah, dia kata,

129
00:06:42,960 --> 00:06:45,160
"Awak tak faham apa -apa, budak tak guna."

130
00:06:48,160 --> 00:06:51,960
Dia kata, "Panayotis, cinta bukan
setakat pandang mata."

131
00:06:52,040 --> 00:06:53,960
"Tapi melihat ke arah yang sama."

132
00:06:54,480 --> 00:06:55,720
"Arah yang sama."

133
00:06:56,440 --> 00:06:57,440
Saya jadi terharu.

134
00:06:58,120 --> 00:07:01,160
Apabila dia cakap begini, saya terharu,
tapi saya tak tunjuk.

135
00:07:01,680 --> 00:07:03,160
Saya buat reaksi pelik.

136
00:07:03,680 --> 00:07:05,400
Saya tolak mak saya

137
00:07:06,280 --> 00:07:08,480
dan kata, "Mak mengarut!"

138
00:07:09,000 --> 00:07:10,520
Saya menjerit depan mukanya

139
00:07:10,600 --> 00:07:12,000
dengan suara tersekat-sekat

140
00:07:12,560 --> 00:07:13,800
macam wanita tua rasis.

141
00:07:14,720 --> 00:07:17,360
Suara wanita yang buka bidai
pada waktu malam,

142
00:07:17,440 --> 00:07:18,440
"Ramainya orang Arab!"

143
00:07:19,840 --> 00:07:23,800
Awak kenal wanita begitu, bukan?
Suara saya macam itu. Semula jadi.

144
00:07:24,640 --> 00:07:26,720
Paling teruk, wanita itu betul.

145
00:07:27,680 --> 00:07:29,120
Mak saya. Mak saya betul!

146
00:07:29,760 --> 00:07:30,880
Maaf. Alamak.

147
00:07:32,120 --> 00:07:34,800
Saya tersalah sebab mereka sama. Tapi…

148
00:07:35,560 --> 00:07:36,880
Bergurau saja! Okey!

149
00:07:37,680 --> 00:07:41,120
Baru-baru ini, saya faham maksud
melihat ke arah yang sama.

150
00:07:41,200 --> 00:07:43,280
Kami makan malam di rumah ibu bapa saya.

151
00:07:43,800 --> 00:07:47,480
Kami makan diam-diam
kerana kami tak pandai berkomunikasi.

152
00:07:48,960 --> 00:07:50,040
Dan…

153
00:07:51,680 --> 00:07:54,040
Sejak 15 tahun lalu,
setiap kali musim panas,

154
00:07:54,120 --> 00:07:57,400
mak saya sewa rumah percutian dengan
tasik supaya ayah boleh memancing.

155
00:07:57,920 --> 00:07:59,680
Adakah ini cinta? Saya tak tahu.

156
00:08:00,760 --> 00:08:03,280
Dia mula lewat tahun ini. Tak ada tasik.

157
00:08:03,360 --> 00:08:06,600
Kami belum tahu lagi. Memang senyap habis.

158
00:08:06,680 --> 00:08:09,440
Mak saya rasa sedih dalam hatinya.

159
00:08:10,080 --> 00:08:12,760
Dia tenung ayah saya,
tarik nafas dalam-dalam,

160
00:08:13,280 --> 00:08:14,720
"Begini,

161
00:08:15,400 --> 00:08:18,080
maafkan saya, saya tak jumpa
rumah sewa yang ada kolam."

162
00:08:18,600 --> 00:08:19,600
Ayah tengah makan.

163
00:08:20,240 --> 00:08:21,560
Ayah tanya mak, "Jadi?"

164
00:08:23,280 --> 00:08:24,600
Mak kata, "Jadi,

165
00:08:25,760 --> 00:08:28,960
saya belum jumpa rumah sewa dengan kolam
untuk awak memancing."

166
00:08:29,640 --> 00:08:31,000
Ayah cakap, "Jadi?"

167
00:08:32,440 --> 00:08:34,040
Mak cakap,

168
00:08:35,440 --> 00:08:37,120
Lelaki ini bodohkah?"

169
00:08:38,840 --> 00:08:40,480
"Sebab awak suka memancing."

170
00:08:41,000 --> 00:08:42,000
Ayah kata, "Tidak."

171
00:08:44,920 --> 00:08:46,920
Kelopak mata mak saya mula menggerenyet.

172
00:08:47,520 --> 00:08:48,520
Mak kata, "Ya."

173
00:08:49,280 --> 00:08:53,000
"Saya sewa kolam sejak 15 tahun lepas
supaya awak boleh memancing."

174
00:08:53,080 --> 00:08:54,520
"Saya memancing selama 15 tahun

175
00:08:54,600 --> 00:08:57,160
sebab awak sewa kolam!"

176
00:08:57,680 --> 00:08:59,600
Apa nak buat di Poitou-Charentes?

177
00:08:59,680 --> 00:09:02,240
Ayah mula menggeletar.
Dia bangun. Dia pergi tidur.

178
00:09:02,760 --> 00:09:04,720
Saya tengah makan. Saya rasa takut.

179
00:09:05,360 --> 00:09:07,800
Saya tanya mereka,
"Itu makna melihat ke atah sama?"

180
00:09:09,360 --> 00:09:10,400
"Mata awak juling."

181
00:09:11,840 --> 00:09:12,840
"Hati-hati."

182
00:09:15,040 --> 00:09:17,680
Sebab itulah
saya tak berani cium perempuan.

183
00:09:17,760 --> 00:09:19,240
Saya masih cuba betulkannya.

184
00:09:19,720 --> 00:09:21,960
Saya tunggu di pintu
untuk janji temu keempat.

185
00:09:22,040 --> 00:09:24,200
Saya cium dia di pipi. Saya layan dia.

186
00:09:24,280 --> 00:09:25,360
Dia sangat cantik.

187
00:09:25,440 --> 00:09:26,760
Saya cuba tunjuk tenang.

188
00:09:28,320 --> 00:09:31,400
Saya mesti ganggu dia.
Teknik tiga minit kawan serumah saya.

189
00:09:31,960 --> 00:09:32,960
Tapi saya malu.

190
00:09:33,600 --> 00:09:35,840
Selalunya tak, tapi saya memang suka dia.

191
00:09:35,920 --> 00:09:37,240
Jadi, saya kuatkan semangat.

192
00:09:37,320 --> 00:09:38,800
"Ayuh. Awak boleh buat."

193
00:09:40,040 --> 00:09:43,680
"Kacau saja dia.
Senang saja. Biar saya kira."

194
00:09:45,440 --> 00:09:46,440
"Seratus."

195
00:09:48,200 --> 00:09:49,560
Saya pandang dia, saya cakap…

196
00:09:50,160 --> 00:09:51,160
"Hei!"

197
00:09:51,520 --> 00:09:53,080
Terlalu tegang!

198
00:09:53,160 --> 00:09:54,560
Dia terkejut. Dia tengok saya.

199
00:09:54,640 --> 00:09:55,720
Saya sumpah, ini benar.

200
00:09:55,800 --> 00:09:57,800
Saya panik. Saya kata, "Hei!"

201
00:10:00,480 --> 00:10:01,520
"Kenapa dengan awak?"

202
00:10:01,600 --> 00:10:03,400
Saya kata, "Saya nak pergi tandas."

203
00:10:04,240 --> 00:10:06,760
Saya buat improvisasi.
Saya buat begini dengan tangan.

204
00:10:06,840 --> 00:10:08,520
Saya kurung diri saya dalam tandas.

205
00:10:08,600 --> 00:10:11,240
Saya terfikir sekejap,
"Apa awak dah buat?"

206
00:10:11,760 --> 00:10:12,760
"Apa yang berlaku?"

207
00:10:12,800 --> 00:10:14,800
Saya mula rasa takut. Saya fikir,

208
00:10:15,800 --> 00:10:18,400
"Dia dengar saya di sini.
Dia takkan percayakan saya!"

209
00:10:18,920 --> 00:10:21,320
Saya ada idea.
Saya kosongkan pemegang berus gigi.

210
00:10:21,400 --> 00:10:22,960
Saya isi dengan air dan saya

211
00:10:24,800 --> 00:10:25,800
tuang.

212
00:10:26,720 --> 00:10:28,960
Saya fikir,
"Pergi jumpa pakar sakit jiwa."

213
00:10:29,640 --> 00:10:30,640
"Ini masanya."

214
00:10:31,080 --> 00:10:34,880
"Awak pura-pura kencing
untuk perempuan yang tak peduli

215
00:10:34,960 --> 00:10:37,040
sebab awak takut cium perempuan."

216
00:10:38,320 --> 00:10:40,440
Saya balik ke ruang tamu.
Saya rasa tertekan.

217
00:10:41,120 --> 00:10:42,160
Saya nak kencing

218
00:10:42,240 --> 00:10:45,080
sebab bunyi air menitis dalam tandas
macam kencing.

219
00:10:45,160 --> 00:10:46,240
Jadi saya…

220
00:10:46,320 --> 00:10:48,760
Saya tak boleh pam dua kali. "Tak boleh…"

221
00:10:49,400 --> 00:10:52,560
"Ini bukan yang awak fikir.
Saya tak suka kencing lama."

222
00:10:54,040 --> 00:10:56,920
"Saya lebih suka kencing dua kali,
ada rehat di tengah."

223
00:10:57,000 --> 00:10:58,960
"Jadi saya kencing kali pertama,

224
00:10:59,480 --> 00:11:03,080
kemudian saya berhenti,
apabila rasa geli, saya kencing balik."

225
00:11:03,800 --> 00:11:05,160
"Itu kencing kedua."

226
00:11:05,240 --> 00:11:08,600
"Jangan tiru saya. Ini cara saya."

227
00:11:08,680 --> 00:11:09,880
"Taman peribadi saya."

228
00:11:10,720 --> 00:11:11,720
Tidak.

229
00:11:12,360 --> 00:11:13,880
Saya kembali ke ruang tamu.

230
00:11:14,480 --> 00:11:15,480
Saya berpeluh.

231
00:11:16,320 --> 00:11:19,240
Saya pandang dia dan entahlah,
saya terus tahan diri saya.

232
00:11:19,320 --> 00:11:21,160
Saya ganggu dia. Saya kata, "Maaf."

233
00:11:21,720 --> 00:11:23,960
"Saya nak cium awak
dalam masa tiga minit lagi."

234
00:11:24,040 --> 00:11:25,040
"Teruskan."

235
00:11:26,520 --> 00:11:27,520
Gila betul!

236
00:11:29,080 --> 00:11:30,080
Dia kata…

237
00:11:35,680 --> 00:11:37,240
"Awak memang pelik!"

238
00:11:40,200 --> 00:11:41,200
"Okey."

239
00:11:46,480 --> 00:11:47,560
Saya lelaki tak guna

240
00:11:47,640 --> 00:11:50,400
sebab dalam kepala, saya fikir,
"Buat suara tinggi!"

241
00:11:50,480 --> 00:11:52,120
"Ayuh, sayang!"

242
00:11:52,200 --> 00:11:54,400
Cepat betul berubah!

243
00:11:55,640 --> 00:11:58,440
Saya boleh tahu yang dia mahu.

244
00:11:59,200 --> 00:12:02,000
Saya tak takut ditolak.
Itu detik yang comel.

245
00:12:02,080 --> 00:12:03,760
Dua minit berlalu. Jantung berdebar.

246
00:12:04,280 --> 00:12:06,760
Dua minit 30 saat, 40 saat.

247
00:12:07,280 --> 00:12:08,280
Lima puluh saat.

248
00:12:09,320 --> 00:12:10,320
Tiga belas minit.

249
00:12:11,560 --> 00:12:14,120
Dia pandang saya, "Bukankah kita cakap…"

250
00:12:15,760 --> 00:12:16,960
Saya tak boleh cium dia.

251
00:12:18,040 --> 00:12:19,320
Saya boleh dengar!

252
00:12:20,400 --> 00:12:21,400
Saya tak takut!

253
00:12:21,840 --> 00:12:24,920
Saya tak takut dengan ciuman!
Saya takut nampak lemah.

254
00:12:25,440 --> 00:12:27,280
Saya yakin apabila awak cium seseorang…

255
00:12:27,360 --> 00:12:30,440
Maksud saya, ciuman sebenar.
Ia jarang berlaku, tapi awak tahu.

256
00:12:30,520 --> 00:12:32,200
Awak rasa gementar.

257
00:12:32,720 --> 00:12:35,320
Inilah saat paling lemah dalam hidup awak.

258
00:12:35,400 --> 00:12:36,720
Sebab dalam satu tindakan,

259
00:12:37,240 --> 00:12:39,720
yang simbolik dan bodoh…

260
00:12:41,440 --> 00:12:43,080
awak luahkan perasaan yang tersimpan

261
00:12:43,160 --> 00:12:45,880
lepas berminggu-minggu
awak fikir tentangnya.

262
00:12:45,960 --> 00:12:49,040
Awak beranikan diri hantar pinggan perak.

263
00:12:49,600 --> 00:12:51,160
Awak pandang mata mereka.

264
00:12:51,240 --> 00:12:54,800
Awak tunggu masa yang sesuai
nak tawar pinggan perak ini.

265
00:12:55,920 --> 00:12:57,720
Memang teruk jika dia cakap,

266
00:12:58,640 --> 00:12:59,640
"Tak nak!"

267
00:13:00,200 --> 00:13:02,440
Awak pun macam,
"Tak apa. Semua berjalan lancar."

268
00:13:03,800 --> 00:13:04,720
"Biasalah."

269
00:13:04,800 --> 00:13:07,720
"Ya. Awak berguraukah?
Tak cuba, tak tahu."

270
00:13:07,800 --> 00:13:09,640
"Ya, Sylvie, biar betul?"

271
00:13:10,880 --> 00:13:13,720
"Boleh saya pergi tidur?
Hari ini sangat memenatkan."

272
00:13:13,800 --> 00:13:15,960
"Boleh saya angkat? Sudah tentu."

273
00:13:16,040 --> 00:13:17,920
"Mana ada. Saya kemas orangnya."

274
00:13:18,000 --> 00:13:21,360
"Benda ini dah hancur,
macam keyakinan diri saya."

275
00:13:21,440 --> 00:13:22,440
Menakutkan.

276
00:13:24,280 --> 00:13:25,520
Betl-betul menakutkan.

277
00:13:26,280 --> 00:13:29,120
Saya baru tahu, apabila awak cium orang,

278
00:13:29,200 --> 00:13:30,440
bakteria dalam…

279
00:13:30,520 --> 00:13:32,320
Awak mesti tak mahu dengar.

280
00:13:32,880 --> 00:13:35,360
Bakteria dalam mulut orang itu

281
00:13:35,440 --> 00:13:37,480
duduk dalam badan awak sampai empat tahun.

282
00:13:39,080 --> 00:13:42,000
Sesiapa yang cium
lelaki tak guna kata, "Apa?"

283
00:13:43,080 --> 00:13:46,080
"Apa dia cakap dengan baju
di dalam seluarnya? Steve Jobs?"

284
00:13:46,600 --> 00:13:47,640
Betul.

285
00:13:48,400 --> 00:13:49,720
Pergi balik dan Google.

286
00:13:50,280 --> 00:13:52,320
Mulut awak penuh bakteria orang masa lalu.

287
00:13:52,880 --> 00:13:54,320
Mulut awak jadi Airbnb.

288
00:13:55,560 --> 00:13:56,920
Saya rumah percutian sewa.

289
00:13:57,800 --> 00:13:59,800
Tak ramai pelawat. Di Poitou-Charentes.

290
00:14:00,880 --> 00:14:01,880
"Helo!"

291
00:14:02,600 --> 00:14:05,960
"Selamat datang
ke rumah tumpang Three Lavender!"

292
00:14:06,880 --> 00:14:08,240
"Bagaimana perjalanan tuan?"

293
00:14:09,960 --> 00:14:10,960
Itu saya.

294
00:14:18,120 --> 00:14:19,120
Saya tak boleh buat.

295
00:14:19,840 --> 00:14:22,440
Tiada yang lebih menakutkan
daripada ciuman yang gagal.

296
00:14:23,280 --> 00:14:25,040
Dia ada kerja pada waktu pagi.

297
00:14:25,120 --> 00:14:28,200
Saya hantar dia ke pintu.
Dia berhenti untuk kali terakhir.

298
00:14:30,160 --> 00:14:32,080
Saya cium dia di pipi. Teruk.

299
00:14:32,560 --> 00:14:35,040
Dia kata, "Jumpa lagi."

300
00:14:35,560 --> 00:14:36,560
Saya kata, "Ya."

301
00:14:37,680 --> 00:14:39,280
Kemudian, saya hempas pintu.

302
00:14:40,400 --> 00:14:42,520
Nampak macam saya tepuk punggung dia. Tak.

303
00:14:43,720 --> 00:14:44,800
Saya tak boleh tiru.

304
00:14:45,600 --> 00:14:47,880
Dia tak pandai cium,
tapi, "Mari, tuan puteri."

305
00:14:48,440 --> 00:14:51,520
"Keluar atau saya bawa awak keluar.
Balik elok-elok." Tak.

306
00:14:51,600 --> 00:14:54,560
Saya tak pandai tiru.
Tak tahu macam mana nak hempas pintu.

307
00:14:56,280 --> 00:14:58,240
Saya nampak macam Passe-Partout, entahlah…

308
00:14:59,320 --> 00:15:01,440
Tidak. Tak boleh.

309
00:15:02,240 --> 00:15:03,520
Saya hempas pintu. Okey.

310
00:15:03,600 --> 00:15:07,240
Lepas itu, rakan serumah saya buka pintu.
Dia kata, "Apa yang berlaku?"

311
00:15:07,760 --> 00:15:09,680
- "Saya tahu awak dengar."
- "Ya".

312
00:15:10,520 --> 00:15:11,840
Dia takkan menipu lagi.

313
00:15:11,920 --> 00:15:14,800
Dia alami krisis pertengahan umur.
Dia jujur.

314
00:15:15,320 --> 00:15:17,320
Dia kata, "Saya dengar, suaranya tinggi."

315
00:15:17,920 --> 00:15:21,480
"Dia mahu cium awak.
Rasa takut itu dalam kepala awak saja."

316
00:15:22,240 --> 00:15:25,280
Saya rasa nak gila.
Saya kata, "Awak bukan ayah saya!"

317
00:15:26,840 --> 00:15:28,720
Dia hukum saya dan hantar saya tidur.

318
00:15:30,240 --> 00:15:31,240
Saya tak boleh tidur.

319
00:15:32,000 --> 00:15:35,920
Saya pernah alami insomnia.
Cukuplah dengan kata-kata ini.

320
00:15:36,680 --> 00:15:38,480
Insomnia. Itu satu penipuan.

321
00:15:39,200 --> 00:15:41,440
Itu cuma nak sembunyikan kebenaran.

322
00:15:42,440 --> 00:15:45,760
"Awak nampak penat, Bertrand!"
"Ya, saya ada insomnia. Tak apa."

323
00:15:46,560 --> 00:15:47,640
Terus-terang saja.

324
00:15:48,160 --> 00:15:49,720
Mari belajar cakap, "Betul."

325
00:15:49,800 --> 00:15:52,080
"Sekarang saya ada masalah dalam hidup,

326
00:15:52,160 --> 00:15:54,160
tapi saya tak mahu fikirkannya
masa siang."

327
00:15:55,760 --> 00:15:57,240
"Saya fikir pada waktu malam."

328
00:15:57,840 --> 00:15:58,840
"Saya menangis."

329
00:15:59,720 --> 00:16:02,560
"Masa saya baring di katil,
air mata saya menitis ke telinga

330
00:16:03,760 --> 00:16:05,440
dan saya dengar kesedihan saya."

331
00:16:06,520 --> 00:16:08,120
"Bagaimana hujung minggu di Cévennes?"

332
00:16:12,120 --> 00:16:13,440
Kita akan dapat segalanya.

333
00:16:15,960 --> 00:16:16,960
Saya cakap saja.

334
00:16:17,880 --> 00:16:18,720
Saya sangat marah.

335
00:16:18,800 --> 00:16:22,080
Ayah saya selalu kata,
"Semuanya dalam fikiran awak saja."

336
00:16:22,560 --> 00:16:24,640
Kami pergi jumpa dia.
Dia kata, "Awak sedih?"

337
00:16:26,000 --> 00:16:27,280
"Itu hanya dalam fikiran."

338
00:16:28,240 --> 00:16:30,600
"Tak ada guna menangis.
Ia takkan membantu."

339
00:16:31,920 --> 00:16:32,920
"Jahitan?"

340
00:16:34,160 --> 00:16:35,480
"Itu dalam fikiran awak."

341
00:16:36,000 --> 00:16:38,240
"Saya berdarah."
"Semuanya dalam fikiran awak."

342
00:16:38,760 --> 00:16:41,200
"Ia dalam fikiran saya.
Sekarang ia akan keluar."

343
00:16:42,360 --> 00:16:45,440
Ayah saya ada pandangan lapuk
tentang lelaki.

344
00:16:45,960 --> 00:16:48,000
Bagi ayah saya, lelaki mesti kuat,

345
00:16:48,080 --> 00:16:50,680
yakin, agak kelakar, kaki perempuan,

346
00:16:50,760 --> 00:16:51,840
tak pernah lemah.

347
00:16:52,360 --> 00:16:54,000
Dia nafikan dua perkara dalam hidup.

348
00:16:54,080 --> 00:16:56,560
Dia menafikan perasaan.
Bagi dia, itu tak wujud.

349
00:16:57,120 --> 00:16:58,120
Dengan bonggol jalan.

350
00:16:59,200 --> 00:17:00,600
Itu pun tak wujud.

351
00:17:00,680 --> 00:17:03,320
Kami langgar bonggol dengan kelajuan
70 kilometer sejam.

352
00:17:03,400 --> 00:17:06,040
"Ada bonggol." "Kenapa awak cakap begitu?"

353
00:17:06,560 --> 00:17:09,920
Saya bertengkar dengannya
sebab dahi saya terkena siling kereta.

354
00:17:10,440 --> 00:17:12,840
Saya naik gila. Tak lama dulu,

355
00:17:12,920 --> 00:17:15,440
kami tinggalkan restoran.
Dia pesan kopi bungkus.

356
00:17:15,960 --> 00:17:17,280
Saya tak tahu kenapa.

357
00:17:17,360 --> 00:17:20,400
Sekarang ini, dia suka kata,
"Bungkus. Saya tak ada masa."

358
00:17:20,920 --> 00:17:21,920
Dia ada masa.

359
00:17:22,520 --> 00:17:23,760
Saya tahu jadualnya.

360
00:17:24,720 --> 00:17:26,280
Dia ada banyak masa lapang.

361
00:17:27,160 --> 00:17:28,920
Kami dalam kereta. Dia pegang kopi.

362
00:17:29,000 --> 00:17:30,240
Kami langgar bonggol jalan.

363
00:17:30,320 --> 00:17:31,960
Di pahanya, saya nampak

364
00:17:32,040 --> 00:17:34,000
sedikit kesan kopi.

365
00:17:34,960 --> 00:17:36,920
Saya marah. "Kita langgar bonggol tadi?"

366
00:17:37,440 --> 00:17:39,120
"Okey, maaf. Satu soalan."

367
00:17:39,640 --> 00:17:41,760
"Kenapa ada kesan kopi di paha ayah?"

368
00:17:42,280 --> 00:17:44,400
Dia jawab… Ini betul-betul.

369
00:17:45,000 --> 00:17:46,880
Saya beritahu sekali ini saja.

370
00:17:47,680 --> 00:17:48,680
Dia beritahu saya…

371
00:17:53,520 --> 00:17:55,440
"Ini cara ayah minum kopi."

372
00:18:01,040 --> 00:18:02,880
Dia tak peduli lagi.

373
00:18:03,640 --> 00:18:05,680
Malah, bagi dia, itulah lelaki.

374
00:18:05,760 --> 00:18:07,960
"Saya betul sebab saya kata saya betul!"

375
00:18:08,680 --> 00:18:10,920
Dia ajar kami cara ini sejak awal lagi!

376
00:18:11,440 --> 00:18:15,280
Masa saya lapan tahun,
kami bercuti di rumah percutian.

377
00:18:19,040 --> 00:18:20,840
Awak ketawakan hidup saya, tak apa.

378
00:18:21,360 --> 00:18:24,560
Ayah, saya dan adik-beradik saya
berjalan di hutan.

379
00:18:24,640 --> 00:18:26,280
Ini bukan aktiviti menyeronokkan

380
00:18:26,360 --> 00:18:28,920
macam yang awak pernah buat semasa kecil.

381
00:18:29,000 --> 00:18:30,120
Macam, "Mari, semua!"

382
00:18:34,200 --> 00:18:35,400
"Ini pokok konifer."

383
00:18:36,720 --> 00:18:39,080
Tak. Memang bodoh nak bisik pada pokok.

384
00:18:39,600 --> 00:18:41,840
Kami jalan dalam satu barisan,

385
00:18:41,920 --> 00:18:43,880
kami tak cakap
selama 45 minit dalam hutan.

386
00:18:43,960 --> 00:18:45,040
Kami sangat takut!

387
00:18:45,120 --> 00:18:46,200
Kami orang tebusan

388
00:18:47,040 --> 00:18:48,480
yang regangkan kaki macam,

389
00:18:48,560 --> 00:18:52,600
"FARC ini sangat baik,
kami boleh bersenam lima minit sehari."

390
00:18:52,680 --> 00:18:55,000
"Bukan macam zaman Ingrid."

391
00:18:55,520 --> 00:18:59,600
Seorang adik saya menangis.
Ayah saya rasa rimas. Dia kata, "Hei!"

392
00:19:00,680 --> 00:19:01,680
"Jangan menangis."

393
00:19:02,360 --> 00:19:04,960
Dari sudut pendidikan,
cara itu tak pernah berjaya.

394
00:19:05,560 --> 00:19:08,640
Tak pernah ada budak kata, "Ya!"

395
00:19:10,040 --> 00:19:12,520
Bodoh betul! Saya tak terfikir pun!"

396
00:19:14,240 --> 00:19:15,840
"Matikan paip!"

397
00:19:16,400 --> 00:19:18,120
"Selamat berkenalan. Siapa awak?"

398
00:19:18,200 --> 00:19:20,000
"Ayah awak!"

399
00:19:20,080 --> 00:19:21,080
Tidak.

400
00:19:22,320 --> 00:19:24,800
Jika ada budak cakap begini,
awak patut lari.

401
00:19:25,440 --> 00:19:28,280
Dia angkuh. Dia main-main dengan awak.
Bukan petanda yang baik.

402
00:19:29,040 --> 00:19:29,960
Dia terus menangis.

403
00:19:30,040 --> 00:19:33,480
Ayah saya rasa marah
sampai dia kata, "Hei."

404
00:19:35,480 --> 00:19:39,360
"Semuanya dalam fikiran awak.
Tak perlu tunjuk kepada orang lain."

405
00:19:40,760 --> 00:19:44,320
Dia berhenti. Dia pandang kami.
Dia kata, "Ayah akan ajar awak."

406
00:19:45,520 --> 00:19:46,640
Dia buka seluarnya.

407
00:19:47,840 --> 00:19:50,040
Bertenang, ini bukan yang awak fikir.

408
00:19:50,920 --> 00:19:52,840
Dalam semua kisah kanak-kanak saya,

409
00:19:52,920 --> 00:19:55,160
ayah saya pakai seluar pendek,
itu gaya dia.

410
00:19:55,720 --> 00:19:57,960
Dia baling seluar dan kata, "Hei!"

411
00:19:58,800 --> 00:20:00,040
"Tengok ayah!"

412
00:20:01,040 --> 00:20:03,000
Dia tak mabuk, tapi itu cara dia bercakap.

413
00:20:03,520 --> 00:20:06,600
Kami lihat ayah kami masuk ke dalam hutan
berseluar pendek,

414
00:20:08,440 --> 00:20:10,200
macam memerang.

415
00:20:10,720 --> 00:20:13,600
Badannya sangat berbulu.
Kami tertanya-tanya.

416
00:20:13,680 --> 00:20:16,000
Lepas 20 meter, dia berhenti.
Dia kata, "Hei!"

417
00:20:17,040 --> 00:20:18,880
"Ada parit dengan netel!"

418
00:20:20,000 --> 00:20:21,000
Dia masuk.

419
00:20:21,960 --> 00:20:23,440
Dia menggosok parit.

420
00:20:23,520 --> 00:20:26,280
Memang pelik.
Kami nampak dada dia saja. Menakutkan.

421
00:20:26,960 --> 00:20:29,480
Dia keluar.
Dia datang ke adik saya. "Hei!"

422
00:20:36,920 --> 00:20:37,920
"Ayah menangis?"

423
00:20:38,960 --> 00:20:42,360
Kami macam, "Siapa nak hubungi
khidmat perlindungan kanak-kanak?"

424
00:20:43,040 --> 00:20:46,000
"Sekali saja. Kita akan berpisah,
tapi kita akan selamat."

425
00:20:47,120 --> 00:20:49,120
Tak. Kami takut. Kami kata, "Tidak."

426
00:20:49,640 --> 00:20:51,800
"Ayah tak menangis."
"Ayah tak menangis, bukan?"

427
00:20:53,280 --> 00:20:57,000
"Inilah lelaki. Awak tak menangis
walaupun rasa nak menangis."

428
00:21:00,000 --> 00:21:04,640
"Jika awak tunjuk perasaan awak,
dunia akan telan awak hidup-hidup."

429
00:21:06,040 --> 00:21:07,040
"Faham?"

430
00:21:07,960 --> 00:21:11,320
Kami semua menangis.

431
00:21:12,440 --> 00:21:15,080
Dia menakutkan kami.
Lelaki besar dan berbulu itu.

432
00:21:15,720 --> 00:21:18,240
Dia kata, "Apa yang awak tak faham?"

433
00:21:18,320 --> 00:21:20,800
Macam Philipe Etchebest
dalam Cauchemar en cuisine.

434
00:21:20,880 --> 00:21:24,200
Mak saya datang jumpa kami.
Dia nampak babak ini dari jauh.

435
00:21:24,280 --> 00:21:26,040
Suaminya memakai seluar pendek,

436
00:21:26,120 --> 00:21:29,800
menangis sambil mengajar
anak-anaknya yang menangis.

437
00:21:30,320 --> 00:21:32,480
Abang saya tiba-tiba buka seluar.

438
00:21:34,040 --> 00:21:35,840
Dalam keluarga, mesti ada yang pelik.

439
00:21:36,360 --> 00:21:38,960
Dia buka seluarnya masa orang tak tengok.

440
00:21:39,040 --> 00:21:40,320
"Mak!"

441
00:21:41,360 --> 00:21:42,680
"Mak, tengok!"

442
00:21:44,120 --> 00:21:46,200
Itu abang… Itu saya.

443
00:21:47,680 --> 00:21:49,640
Saya cepat-cepat sedar, okey?

444
00:21:51,040 --> 00:21:55,040
Ibu bapa saya bergaduh besar hari itu.
Saya faham sesuatu tentang pasangan.

445
00:21:55,120 --> 00:21:57,240
Dalam jangka masa panjang,
kita akan hadapi

446
00:21:57,320 --> 00:21:59,320
perangai buruk pasangan kita.

447
00:21:59,400 --> 00:22:00,560
Saya tak tahu kenapa.

448
00:22:01,760 --> 00:22:04,320
Itu ibu bapa saya.
Ayah saya sembunyikan perasaannya.

449
00:22:04,400 --> 00:22:05,840
Dia menahannya. Dia pendamnya.

450
00:22:06,360 --> 00:22:09,480
Apabila mak saya ada perasaan,
"Ambillah nyawa saya."

451
00:22:10,320 --> 00:22:12,120
"Buatlah apa yang awak mahu."

452
00:22:12,640 --> 00:22:16,720
"Tuan, sebelum pergi, tarik tali ini.
Ini benang nyawa saya."

453
00:22:17,680 --> 00:22:18,880
Dia pelakon muzikal.

454
00:22:20,600 --> 00:22:23,680
Dia selalu tunjuk semuanya.
Terlalu awal. Kepada semua.

455
00:22:25,440 --> 00:22:29,440
Memang tak selesa. Sama macam
masa awak jumpa nudis.

456
00:22:30,480 --> 00:22:31,720
Awak tahu apa rasanya?

457
00:22:31,800 --> 00:22:33,800
Awak pergi pantai,

458
00:22:36,160 --> 00:22:37,200
pantainya kosong.

459
00:22:37,280 --> 00:22:38,840
Dia duduk dekat dengan awak.

460
00:22:38,920 --> 00:22:40,880
Dia memperkenalkan diri.
"Hai. Jean-Claude."

461
00:22:40,960 --> 00:22:41,960
Ya!

462
00:22:42,840 --> 00:22:47,080
"Saya dah nampak zakar awak,
nama awak tak penting."

463
00:22:47,800 --> 00:22:51,080
"Awak mesti perkenalkan nama awak.
Itu penting."

464
00:22:53,360 --> 00:22:54,360
Sama saja.

465
00:22:54,800 --> 00:22:58,120
Sama juga dengan perasaan.
Semua datang sekaligus.

466
00:22:59,600 --> 00:23:00,920
Masa jelajah baru-baru ini,

467
00:23:01,000 --> 00:23:03,760
kami makan malam dengan pengurus tempat.

468
00:23:04,280 --> 00:23:06,600
Seorang lelaki datang lewat
ke makan malam,

469
00:23:06,680 --> 00:23:08,800
dan dia penuh dengan maklumat dan emosi.

470
00:23:08,880 --> 00:23:11,960
Saya rasa tak selesa. Dia datang,
"Helo, gembira bertemu awak. Guy."

471
00:23:12,040 --> 00:23:13,200
"Maaf, saya lambat."

472
00:23:13,280 --> 00:23:15,840
"Saya tandatangan dokumen perceraian
dengan isteri saya."

473
00:23:16,640 --> 00:23:19,280
"Bekas isteri, sebenarnya.
Hei, saya main klarinet!"

474
00:23:20,840 --> 00:23:24,680
Sepanjang malam, kami macam,
"Jangan tunjuk emosi awak, Guy."

475
00:23:25,960 --> 00:23:27,960
"Kami boleh nampak."

476
00:23:29,080 --> 00:23:30,080
"Terlalu awal."

477
00:23:31,160 --> 00:23:33,520
Mak saya beritahu
ada apa dalam hatinya sejak dulu.

478
00:23:34,480 --> 00:23:38,280
Dia mencetuskan krisis kewujudan
semasa saya di sekolah menengah.

479
00:23:38,920 --> 00:23:42,120
Kami di dalam kereta,
dalam perjalanan ke sekolah muzik.

480
00:23:42,640 --> 00:23:44,480
Saya nak duduk di belakang. Biasalah.

481
00:23:45,000 --> 00:23:47,960
Mak saya halang pintu kereta.
Dia kata, "Awak tahu?"

482
00:23:48,520 --> 00:23:49,560
"Duduk di depan."

483
00:23:50,440 --> 00:23:51,560
Itu kali pertama!

484
00:23:51,640 --> 00:23:53,840
Awak ingat betapa seronoknya masa itu?

485
00:23:54,560 --> 00:23:55,560
Saya kata,

486
00:23:56,600 --> 00:23:57,600
"Mak pasti?"

487
00:23:59,760 --> 00:24:00,760
"Ya, mak pasti."

488
00:24:02,720 --> 00:24:04,120
"Jadi, kenapa kita berbisik?"

489
00:24:05,160 --> 00:24:07,320
Saya masuk. Saya rasa takut.

490
00:24:07,840 --> 00:24:11,240
Saya macam, "Kita di tempat itu!"
Saya rasa sangat gembira.

491
00:24:12,000 --> 00:24:14,520
Kemudian saya fikir,
"Sekarang awak akan bayar cukai."

492
00:24:15,680 --> 00:24:17,240
Saya takut cukai sejak kecil.

493
00:24:17,840 --> 00:24:20,520
Ayah saya buka cukai
depan kami. Dia akan kata,

494
00:24:20,600 --> 00:24:24,000
"Nikmati zaman kanak-kanak awak.
Nanti, mereka akan tangkap awak.

495
00:24:24,920 --> 00:24:27,880
Dia akan tidur
dan biarkan kami dalam misteri ini.

496
00:24:28,400 --> 00:24:32,280
Setiap malam, kami adik-beradik
macam, "Cukai nak datang?"

497
00:24:33,000 --> 00:24:35,080
"Saya tak tahu caranya. Saya tak faham."

498
00:24:37,400 --> 00:24:40,000
Kami naik kereta dengan mak.
Hari agak panas.

499
00:24:40,080 --> 00:24:43,560
Saya gembira kerana
saya nak buka tingkap depan.

500
00:24:44,280 --> 00:24:46,200
Di belakang, tingkap untuk orang tak guna.

501
00:24:47,000 --> 00:24:48,080
Di belakang, macam…

502
00:24:50,760 --> 00:24:53,720
"Saya tak ada duit
untuk sistem automatik."

503
00:24:54,440 --> 00:24:56,680
"Saya guna minyak siku."

504
00:24:56,760 --> 00:24:57,760
Orang miskin.

505
00:24:58,200 --> 00:24:59,920
Awak ingat masa awak tekan…

506
00:25:03,800 --> 00:25:06,040
awak tiba-tiba jadi berlagak.

507
00:25:06,560 --> 00:25:09,960
Awak usik orang di belakang.
"Cakap kalau angin kuat. Saya akan tutup.

508
00:25:15,560 --> 00:25:17,240
Saya tak pandai meniru. Maafkan saya.

509
00:25:20,720 --> 00:25:23,520
Nampak macam saya cucuk jari
dalam mata lembu.

510
00:25:27,400 --> 00:25:30,640
Kami tak tahu jika dia suka.
Tak berapa jelas.

511
00:25:30,720 --> 00:25:32,080
"Jangan, berhenti!"

512
00:25:32,160 --> 00:25:34,840
Atau, "Whoa!"

513
00:25:37,400 --> 00:25:41,240
"Lagi! Satu lagi! Ya!"

514
00:25:46,720 --> 00:25:49,040
Saya boleh teruskan lagi, tapi saya tahu

515
00:25:49,560 --> 00:25:51,560
itu pentingkan diri.

516
00:25:52,600 --> 00:25:54,480
Saya nak pendapat awak. Ini penting.

517
00:25:58,800 --> 00:26:00,600
Tak ada lagi…Tidak!

518
00:26:00,680 --> 00:26:01,680
Ini…

519
00:26:07,320 --> 00:26:10,480
Saya tak faham orang tepuk tangan
sebab bunyi, bukan lawak,

520
00:26:10,560 --> 00:26:12,960
tapi saya sokong awak.
Kita berfikiran sama.

521
00:26:14,200 --> 00:26:17,040
Betul, cucuk jari awak pada mata lembu…
Maaf.

522
00:26:17,560 --> 00:26:19,680
Cukuplah. Saya pasti dia takkan marah.

523
00:26:20,680 --> 00:26:22,880
Saya berani bertaruh. Saya pasti.

524
00:26:22,960 --> 00:26:23,960
Cuba pergi padang.

525
00:26:24,680 --> 00:26:25,680
Dia pun macam…

526
00:26:32,040 --> 00:26:34,360
"Tak guna, mata kanan tak nampak."

527
00:26:35,760 --> 00:26:36,760
"Tak guna!"

528
00:26:40,680 --> 00:26:43,720
"Saya sumpah ada pokok tadi!
Saya tak nampak, pelik betul!"

529
00:26:44,240 --> 00:26:45,240
Oh!"

530
00:26:46,160 --> 00:26:49,000
"Dah nampak balik!"

531
00:26:50,200 --> 00:26:52,400
Okey, mari fokus. Awak terganggu.

532
00:26:54,160 --> 00:26:55,440
Saya turunkan tingkap.

533
00:26:55,520 --> 00:26:57,120
Saya dalam kereta dengan mak saya.

534
00:26:58,120 --> 00:26:59,240
Saya turunkan tingkap.

535
00:26:59,880 --> 00:27:02,760
Saya boleh rasa angin panas
di kepala saya.

536
00:27:03,560 --> 00:27:05,320
Saya ada idea nakal.

537
00:27:05,400 --> 00:27:08,160
Awak akan faham.
Macam babak pembukaan filem Amerika.

538
00:27:08,240 --> 00:27:11,600
Jalan kosong. Dua lelaki dalam
kereta Cadillac. Jaket kulit, Ray-Bans.

539
00:27:12,120 --> 00:27:13,840
Mereka mainkan lagu rock.

540
00:27:13,920 --> 00:27:15,960
Mereka turunkan tingkap, keluarkan tangan…

541
00:27:16,960 --> 00:27:18,960
"Kebebasan!"

542
00:27:19,040 --> 00:27:20,520
Saya pun teringin nak buat.

543
00:27:21,600 --> 00:27:25,200
Saya rendahkan tingkap banyak ini.
Sebab itu saja yang mak benarkan.

544
00:27:26,040 --> 00:27:27,040
Jadi, perlahan-lahan,

545
00:27:28,240 --> 00:27:30,280
saya keluarkan tiga jari macam itu,

546
00:27:31,120 --> 00:27:34,080
macam sotong kurita yang cuba
lari dari restoran Jepun,

547
00:27:34,600 --> 00:27:35,960
saya tengok mak saya…

548
00:27:38,520 --> 00:27:40,320
"Kebebasan!"

549
00:27:40,400 --> 00:27:42,080
"Sikit saja!"

550
00:27:42,760 --> 00:27:45,280
Mak saya rendahkan tingkapnya,
saya kena sedut.

551
00:27:45,360 --> 00:27:47,080
Saya rasa dia nak saya terjun.

552
00:27:47,800 --> 00:27:50,360
Tangan saya di luar.

553
00:27:51,920 --> 00:27:55,040
Tiba-tiba ada idea!
Saya kata dalam hati, "Saya akan buat."

554
00:27:56,000 --> 00:27:58,680
Saya letak tangan atas bumbung.

555
00:27:59,520 --> 00:28:02,680
Saya beritahu diri saya, "Bertenang."

556
00:28:03,800 --> 00:28:05,760
"Cukai akan susahkan awak, hati-hati."

557
00:28:08,320 --> 00:28:09,800
Mak saya mainkan muzik.

558
00:28:11,040 --> 00:28:13,240
Dia mainkan lagu "Hei Jude"
oleh The Beatles.

559
00:28:14,040 --> 00:28:17,880
Antara lagu terbaik.
Itu kenangan yang indah dalam hidup saya.

560
00:28:18,440 --> 00:28:21,040
Saya makin dewasa. Awal musim panas.

561
00:28:21,120 --> 00:28:23,320
Dengan mak saya.
Melihat ke arah yang sama.

562
00:28:24,720 --> 00:28:26,040
Kami berseronok.

563
00:28:26,560 --> 00:28:27,840
Cuaca bagus, semuanya baik.

564
00:28:27,920 --> 00:28:30,880
Dia perlahankan radio
dan dia kata, "Awak tahu?

565
00:28:32,680 --> 00:28:34,640
"Mak nak awak tanam mak
masa main lagu itu."

566
00:28:42,240 --> 00:28:44,200
Saya ada krisis kewujudan.

567
00:28:44,960 --> 00:28:47,320
"Sebenarnya,
saya tak suka duduk di depan."

568
00:28:48,120 --> 00:28:50,000
"Wanita itu cakap dengan saya."

569
00:28:50,680 --> 00:28:53,040
Dia tahu saya tak selesa.
Dia perlahankan radio lagi.

570
00:28:53,120 --> 00:28:55,640
"Hei, bertenang."

571
00:28:55,720 --> 00:28:58,560
"Semuanya okey."

572
00:29:00,560 --> 00:29:03,200
"Bukan mak saja yang akan mati.
Kita semua akan mati."

573
00:29:03,720 --> 00:29:06,160
Mak saya selalu cakap satu ayat.

574
00:29:06,680 --> 00:29:09,000
Dia di tepi tebing, dia patut berhenti.

575
00:29:09,080 --> 00:29:11,120
Dia tak sedar semua orang rasa tak selesa

576
00:29:11,200 --> 00:29:12,960
sebab dia dah hilang pengesan sosial.

577
00:29:13,480 --> 00:29:16,600
Jadi dia cakap lagi.

578
00:29:17,320 --> 00:29:19,760
Dia beritahu saya.
Saya tahu dia rasa lebih baik.

579
00:29:20,600 --> 00:29:23,400
Kemudian, saya faham kenapa mak saya
tak ada masalah mental.

580
00:29:23,920 --> 00:29:25,280
Dia letak dalam kepala kami.

581
00:29:26,240 --> 00:29:28,880
Itu sangat bijak. Itulah tujuan ada anak.

582
00:29:29,400 --> 00:29:31,720
Hidup ini perlumbaan berganti -ganti
bergenerasi.

583
00:29:32,240 --> 00:29:35,240
Ia semakin memenatkan.
"Tengok, ini untuk awak!"

584
00:29:35,320 --> 00:29:36,800
"Apa itu?" "Trauma!"

585
00:29:39,360 --> 00:29:40,440
Saya rasa itu saja.

586
00:29:41,840 --> 00:29:44,400
Saya masih ada mimpi ngeri ini.

587
00:29:44,480 --> 00:29:47,800
Mak saya campak saya keluar
sambil dengar lagu The Beatles.

588
00:29:47,880 --> 00:29:50,120
Saya fikir, "Kita semua akan mati."

589
00:29:51,280 --> 00:29:54,920
Cikgu akordion ambil saya.
Kelas akan bermula.

590
00:29:57,600 --> 00:29:58,960
Saya main akordion enam tahun.

591
00:30:00,200 --> 00:30:03,440
Ya, saya dah agak.
Awak pandang saya macam,

592
00:30:03,520 --> 00:30:05,200
"Zaman kanak-kanak yang hebat!"

593
00:30:05,720 --> 00:30:07,560
Saya nak main gitar pada mulanya.

594
00:30:10,120 --> 00:30:14,240
Macam budak lain, sebab nak seks.
Itulah gunanya gitar.

595
00:30:15,000 --> 00:30:16,400
Gitar ialah subteks.

596
00:30:17,160 --> 00:30:18,080
Ia bercerita.

597
00:30:18,160 --> 00:30:20,720
Gitar ialah benda yang

598
00:30:21,680 --> 00:30:24,640
awak main di tepi pantai
sambil pandang mata orang.

599
00:30:24,720 --> 00:30:25,720
Ia bercerita.

600
00:30:27,120 --> 00:30:28,120
Sementara ini…

601
00:30:31,000 --> 00:30:32,840
Ini tak sama, percayalah.

602
00:30:33,360 --> 00:30:35,520
Ini macam, "Saya boleh buat rillette."

603
00:30:37,520 --> 00:30:38,600
Tak sama.

604
00:30:40,280 --> 00:30:42,760
Enam tahun main akordion
sebab nak buat ayah gembira.

605
00:30:42,840 --> 00:30:45,920
Semasa kami kecil,
ayah saya tak suka kami main.

606
00:30:46,000 --> 00:30:48,480
Dia macam tak nak kami gembira.

607
00:30:49,320 --> 00:30:50,520
Dia nak kami nanti.

608
00:30:50,600 --> 00:30:52,080
Dia mahu kami, kanak-kanak,

609
00:30:52,160 --> 00:30:55,160
berusaha demi kebahagiaan
masa dewasa nanti.

610
00:30:57,160 --> 00:30:59,320
Saya fikir,
"Saya akan tunjuk saya dah dewasa."

611
00:30:59,400 --> 00:31:01,480
"Mari pilih alat muzik orang dewasa."

612
00:31:02,200 --> 00:31:03,200
L'acordeonisto.

613
00:31:04,400 --> 00:31:06,000
Itu yang orang profesional cakap.

614
00:31:06,680 --> 00:31:09,200
Bodoh. Awak pernah nampak
orang dewasa main akordion?

615
00:31:09,880 --> 00:31:11,320
Yang bukan gelandangan?

616
00:31:12,880 --> 00:31:14,880
Masa kecil, saya habiskan beratus jam

617
00:31:14,960 --> 00:31:18,280
dengan logam berat
yang rosakkan paha saya,

618
00:31:18,360 --> 00:31:20,120
main muzik pascaperang.

619
00:31:20,720 --> 00:31:23,720
Akordion, maca perang baru tamat.
Mereka hantar awak ke sana.

620
00:31:24,240 --> 00:31:25,080
Lagunya,

621
00:31:25,160 --> 00:31:28,880
Hentakan kaki pejuang Avignon

622
00:31:28,960 --> 00:31:31,280
Yang kembali dari baris hadapan

623
00:31:31,360 --> 00:31:33,160
Semuanya teruk.

624
00:31:33,680 --> 00:31:36,520
Lagu melankolik tak henti-henti.

625
00:31:37,480 --> 00:31:39,840
Paling teruk, masa saya
keluar sekolah dengan kawan,

626
00:31:39,920 --> 00:31:41,360
pergi ke sekolah muzik bersama,

627
00:31:41,440 --> 00:31:43,400
sebab kami semua orang putih.

628
00:31:43,480 --> 00:31:45,800
Mereka akan pergi ke kelas gitar,

629
00:31:45,880 --> 00:31:48,600
berlagak macam, "Perempuan suka kami!"

630
00:31:48,680 --> 00:31:50,080
Saya kata, "Jumpa nanti!"

631
00:31:50,160 --> 00:31:52,160
Saya pergi bersendirian,
jalan dengan sedih

632
00:31:52,240 --> 00:31:55,560
sampai ke kelas akordion, rasa macam…

633
00:31:58,320 --> 00:31:59,800
"Jaga-jaga dengan orang Jerman."

634
00:32:01,280 --> 00:32:03,480
"Kena belajar lindungi Strasbourg."

635
00:32:04,240 --> 00:32:05,240
Susah.

636
00:32:06,760 --> 00:32:09,400
Saya berhenti main akordion
pada satu saat penting.

637
00:32:09,480 --> 00:32:11,200
Ini saat lain yang…

638
00:32:12,800 --> 00:32:16,320
Ia agak sukar, tapi
saya jatuh cinta dengan seorang gadis.

639
00:32:16,960 --> 00:32:21,600
Di sekolah menengah. Ada parti besar.
Saya sangat meminati gadis ini.

640
00:32:22,120 --> 00:32:23,040
Ninon.

641
00:32:23,120 --> 00:32:24,920
Kawan baik saya, Thomas ada di sana.

642
00:32:25,440 --> 00:32:27,000
Dia tahu saya suka Ninon.

643
00:32:27,520 --> 00:32:30,000
Saya beritahu dia.
Sebab dia tempat mengadu saya.

644
00:32:30,720 --> 00:32:34,080
Awak dah tahu apa akan jadi?
Mari kita tengok.

645
00:32:34,960 --> 00:32:37,880
Di parti ini, Thomas bawa gitar.

646
00:32:38,520 --> 00:32:39,520
Tiba-tiba saja!

647
00:32:40,480 --> 00:32:43,320
Dia berdiri di tepi,
kemudian dia main beberapa lagu.

648
00:32:43,400 --> 00:32:46,240
Ninon pergi ke arahnya.
SI sundal itu pegang belakangnya!

649
00:32:46,320 --> 00:32:48,200
Saya minta maaf.

650
00:32:48,280 --> 00:32:51,200
Saya minta maaf sebelum
awak beri reaksi. Tak dikira.

651
00:32:52,840 --> 00:32:53,840
Ninon cakap,

652
00:32:54,480 --> 00:32:56,920
"Awak sangat hebat, Thomas.
Pandai awak main gitar."

653
00:32:57,000 --> 00:32:58,920
Kemudian, dia puaskan Thomas.

654
00:33:09,720 --> 00:33:11,520
Ini Perancis, tuan-tuan dan puan-puan.

655
00:33:12,240 --> 00:33:14,240
Awak puaskan orang untuk F-flat.

656
00:33:22,120 --> 00:33:25,560
Awak sedar saya beritahu Thomas
saya cintakan Ninon? Tapi dia…

657
00:33:26,520 --> 00:33:28,800
Nampaknya awak tak kisah. Awak dah gila?

658
00:33:28,880 --> 00:33:30,200
Awak sokong siapa?

659
00:33:30,760 --> 00:33:32,000
Saya beritahu Thomas!

660
00:33:32,080 --> 00:33:34,160
Dia khianati saya macam dalam mitos Greek.

661
00:33:34,240 --> 00:33:37,520
Babak ketiga, tikam belakang.
Sama. Menjijikkan.

662
00:33:38,360 --> 00:33:41,280
Hati saya kecewa.
Awak takkan lupa. Itu maksud saya.

663
00:33:43,240 --> 00:33:44,240
Saya rasa marah.

664
00:33:45,120 --> 00:33:47,040
Ini kali pertama
saya rasa nak bunuh orang.

665
00:33:47,120 --> 00:33:49,320
Saya nak cekik Thomas
dengan tangan saya sendiri.

666
00:33:49,400 --> 00:33:52,240
Saya boleh buat. Tangan saya kuat.
Saya angkat akordion.

667
00:33:55,480 --> 00:33:56,560
Ini tak adil.

668
00:33:57,120 --> 00:34:00,920
Saya fikir, "Saya tak boleh
bawa akordion ke majlis ini."

669
00:34:01,880 --> 00:34:04,240
Parti di tingkat enam, tiada lif.

670
00:34:05,640 --> 00:34:08,800
Ini alat muzik tingkat satu.
Atau kereta api bawah tanah, parit.

671
00:34:08,880 --> 00:34:11,240
Tempat yang dekat dengan neraka.

672
00:34:12,400 --> 00:34:14,360
Itu alat muzik syaitan,

673
00:34:14,440 --> 00:34:16,040
macam orang profesional kata.

674
00:34:18,200 --> 00:34:20,720
Walaupun saya mampu bawa,

675
00:34:20,800 --> 00:34:22,920
awak tak boleh main di parti sekolah.

676
00:34:24,200 --> 00:34:27,920
Awak rasa ragu-ragu, tapi cuba fikir,
parti sekolah menengah.

677
00:34:28,800 --> 00:34:29,800
Cuba bayangkan

678
00:34:32,760 --> 00:34:35,480
budak yang tak ramai kawan,
selalu kelip mata.

679
00:34:36,000 --> 00:34:37,800
Makan biskut saja.

680
00:34:38,520 --> 00:34:41,120
Dia rasa bersemangat.
Dia ambil mikrofon karaoke.

681
00:34:43,360 --> 00:34:46,240
"Mari sini, datang dekat saya,
jangan takut!"

682
00:34:47,720 --> 00:34:49,200
"Ninon, ini untuk awak!"

683
00:34:49,800 --> 00:34:51,920
Dia buka peti. Ada peti!

684
00:34:52,720 --> 00:34:54,440
Budak-budak tak pernah tengok.

685
00:34:54,520 --> 00:34:55,920
Ia macam Fiat 500.

686
00:34:56,000 --> 00:34:58,600
Dia pakai suspender. Namanya "suspender"!

687
00:34:59,400 --> 00:35:01,960
Dengan selak kecil di belakang
untuk sambung suspender.

688
00:35:02,040 --> 00:35:06,040
Atau akordion akan jatuh atas kaki awak
dan awak cacat seumur hidup.

689
00:35:06,120 --> 00:35:07,120
Alamak!

690
00:35:08,080 --> 00:35:10,160
Betul. Di kelas akordion pertama saya,

691
00:35:10,240 --> 00:35:12,560
cikgu kata, "Jangan lupa selak ini."

692
00:35:12,640 --> 00:35:14,400
"Jika tak, tengok Jean-Louis." "Hai!"

693
00:35:14,480 --> 00:35:15,480
"Itu…"

694
00:35:16,440 --> 00:35:18,680
Budak itu ada lapan skoliosis,

695
00:35:18,760 --> 00:35:20,280
dia pun jerit, "Ninon!"

696
00:35:32,440 --> 00:35:35,640
Hentakan kaki Avignon

697
00:35:35,720 --> 00:35:36,800
Habislah.

698
00:35:38,880 --> 00:35:39,880
Tamat!

699
00:35:46,560 --> 00:35:48,920
Tak ada siapa akan
sentuh alat sulitnya malam itu.

700
00:35:50,040 --> 00:35:52,160
Tiada orang di Bumi yang kata,

701
00:35:52,240 --> 00:35:53,920
"Saya nak tiduri pemain akordion."

702
00:35:55,000 --> 00:35:56,000
Tak ada.

703
00:35:58,000 --> 00:36:00,560
Saya berhenti.
Saya mula buat perkara yang saya suka.

704
00:36:00,640 --> 00:36:01,920
Apabila saya pergi ke Paris,

705
00:36:02,000 --> 00:36:04,720
saya selalu tunggu di luar kelab komedi
selepas persembahan

706
00:36:04,800 --> 00:36:06,120
untuk jumpa pelawak.

707
00:36:06,200 --> 00:36:07,440
Sebab saya suka lawak.

708
00:36:09,880 --> 00:36:12,280
Itu ayat yang bodoh.
Maaf, saya tarik balik.

709
00:36:12,360 --> 00:36:13,520
Saya dengar macam…

710
00:36:14,040 --> 00:36:17,640
"Saya suka lawak dan bernafas!
Saya suka kedua-duanya."

711
00:36:18,240 --> 00:36:21,120
"Mereka orang penting.
Ya, saya pun tahu kata-kata bijak."

712
00:36:21,640 --> 00:36:23,000
Saya nak tahu caranya.

713
00:36:23,080 --> 00:36:26,320
Seorang pelawak perkenalkan saya
kepada pengarah pelakon.

714
00:36:26,840 --> 00:36:29,840
Saya selalu gagal uji bakat
tapi berjaya masa umur saya 16.5 tahun.

715
00:36:29,920 --> 00:36:31,240
Ini untuk Petit Journal.

716
00:36:31,760 --> 00:36:35,040
Saya masuk TV pada usia 17 tahun.
Usia yang terlalu muda untuk TV.

717
00:36:35,560 --> 00:36:40,120
Pada malam pertama, ada parti
dengan kru, selebriti, orang terkenal.

718
00:36:40,680 --> 00:36:41,800
Saya fikir,

719
00:36:41,880 --> 00:36:45,280
"Saya mesti balik sekarang supaya
saya boleh beritahu ibu bapa saya."

720
00:36:45,800 --> 00:36:48,000
Saya ambil teksi. Sebab saya ada duit.

721
00:36:48,840 --> 00:36:49,840
Sebab TV.

722
00:36:50,200 --> 00:36:51,200
Orang Yahudi.

723
00:36:51,560 --> 00:36:55,400
Tak, saya bergurau!
Persembahan ini dah melencong ke lain!

724
00:36:55,480 --> 00:36:57,520
"Ada ramai orang Yahudi
dalam industri ini!"

725
00:36:57,600 --> 00:36:58,720
Saya bergurau.

726
00:36:59,560 --> 00:37:01,080
Saya balik naik teksi,

727
00:37:01,160 --> 00:37:03,160
saya ingat saya hempas pintu teksi.

728
00:37:04,520 --> 00:37:07,320
Saya ambil masa saya
dan lihat teksi pusing ke kiri.

729
00:37:07,400 --> 00:37:08,920
Saya tak mahu ada saksi.

730
00:37:10,240 --> 00:37:12,360
Saya pusing, rumah itu nampak besar.

731
00:37:12,440 --> 00:37:15,320
Ada laluan kerikil di depan rumah.

732
00:37:15,400 --> 00:37:18,080
Saya masih ingat bunyi kerikil itu.
Sangat kuat.

733
00:37:18,160 --> 00:37:20,120
Semuanya rasa pelik.

734
00:37:20,200 --> 00:37:23,040
Saya tekan loceng.
Saya rasa stres, tak tahu kenapa.

735
00:37:23,960 --> 00:37:25,160
Mak pakai jubah mandi.

736
00:37:25,240 --> 00:37:27,840
Dia peluk saya ketat-ketat.
Dia tak pernah buat begitu.

737
00:37:27,920 --> 00:37:29,080
Sangat kuat!

738
00:37:29,160 --> 00:37:33,080
Dia bisik, macam ada rahsia,
"Mak bangga dengan awak.""""

739
00:37:33,720 --> 00:37:34,720
Saya berundur.

740
00:37:38,200 --> 00:37:39,200
"Baiklah."

741
00:37:39,880 --> 00:37:43,200
Saya dah jadi orang aristokratik.
"Baik, mak."

742
00:37:43,800 --> 00:37:45,560
"Pergilah balik ke kandang sekarang."

743
00:37:46,480 --> 00:37:48,440
Itu bukan saya!
Saya lari ke bilik keluarga.

744
00:37:48,520 --> 00:37:51,520
Ayah saya duduk di depan TV yang ditutup.

745
00:37:52,040 --> 00:37:53,240
Dengan seluar pendek.

746
00:37:54,040 --> 00:37:55,480
Dia kata, "Duduk."

747
00:37:55,560 --> 00:37:58,320
Saya duduk. Saya macam,
"Ini macam hari kad laporan."

748
00:37:59,120 --> 00:38:00,400
Dia cakap, "Ayah…"

749
00:38:03,160 --> 00:38:04,960
"Ayah tonton Journal Petit."

750
00:38:08,480 --> 00:38:09,560
"Ayah…"

751
00:38:12,680 --> 00:38:13,960
"Ayah rasa…"

752
00:38:16,880 --> 00:38:19,800
"Awak selalu termenung.
Nampak macam bodoh. Teruk betul."

753
00:38:20,680 --> 00:38:22,360
Dia cakap begitu. Kemudian, diam.

754
00:38:22,440 --> 00:38:24,560
Dia tepuk pahanya.

755
00:38:25,200 --> 00:38:26,680
Dia bangun.

756
00:38:27,520 --> 00:38:29,280
Dia kata, "Selamat malam, semua."

757
00:38:30,000 --> 00:38:31,000
Saya bersendirian.

758
00:38:32,080 --> 00:38:33,520
Tapi, dia guna suara

759
00:38:33,600 --> 00:38:36,280
macam lelaki yang nak
bunuh keluarga mereka.

760
00:38:36,800 --> 00:38:38,400
"Selamat malam, semua."

761
00:38:38,480 --> 00:38:39,920
"Tidur dengan tenang."

762
00:38:40,640 --> 00:38:44,040
Kemudian dia tidur
dalam lubang memerangnya.

763
00:38:44,560 --> 00:38:47,160
Saya fikir,
"Saya akan bunuh awak satu hari nanti!"

764
00:38:48,240 --> 00:38:50,880
Saya ingat dia nak cakap,
"Ayah sayang awak, ayah bangga."

765
00:38:50,960 --> 00:38:54,440
sebab saya tahu
saya tak pernah banggakan dia.

766
00:38:54,520 --> 00:38:57,240
Saya tak boleh salahkan dia
sebab dia tak pernah laluinya.

767
00:38:57,760 --> 00:39:00,240
Saya tahu ayah saya sayangkan kami.

768
00:39:00,320 --> 00:39:03,160
Dia sanggup bunuh untuk kami.
Dia dah buat dua kali.

769
00:39:03,920 --> 00:39:05,800
Tapi ada macam dinding

770
00:39:05,880 --> 00:39:09,480
antara dia dan dunia
apabila berkaitan dengan perasaan.

771
00:39:09,560 --> 00:39:12,640
Ia menakutkan saya.
Saya takut saya jadi begitu.

772
00:39:13,160 --> 00:39:16,240
Apabila saya dengan perempuan
yang saya cintai dan saya nak cium dia.

773
00:39:16,840 --> 00:39:19,480
Kerana sebagai ibu bapa,
ia akan turun kepada anak-anak.

774
00:39:19,560 --> 00:39:22,440
Itu menjadikan anak yang
tak selesa dengan perasaan.

775
00:39:22,520 --> 00:39:23,520
"Helo."

776
00:39:24,560 --> 00:39:26,560
Makan malam keluarga jadi sunyi.

777
00:39:27,080 --> 00:39:30,400
Kita sayang satu sama lain
tapi kita tak cakap. Hati berdebar.

778
00:39:30,480 --> 00:39:33,280
Anak menjerit dalam hati.
"Saya tahu awak sayang saya!"

779
00:39:33,360 --> 00:39:34,880
"Tapi saya nak dengar sekali

780
00:39:34,960 --> 00:39:37,640
sebab itu akan beri saya keyakinan
selama 25 tahun!"

781
00:39:38,280 --> 00:39:41,640
Ayah pun macam,
"Ayah sayang awak, sampai rasa nak makan."

782
00:39:41,720 --> 00:39:44,000
"Ayah akan makan awak sampai ke tulang!"

783
00:39:44,080 --> 00:39:45,120
"Ayah telan awak!"

784
00:39:45,640 --> 00:39:49,560
"Tak boleh. Sayang itu satu perasaan.
Perasaan untuk orang yang ada vulva."

785
00:39:51,120 --> 00:39:55,240
Mak pun kata, "Tak apa,
vulva mak cukup untuk semua orang!"

786
00:39:56,680 --> 00:39:58,760
"Mak dah jumpa rumah percutian
dengan kolam!"

787
00:40:00,000 --> 00:40:01,000
"Akhirnya!"

788
00:40:01,680 --> 00:40:02,680
Sayang sekali.

789
00:40:03,520 --> 00:40:06,240
Kita semua buat benda bodoh. Saya pun.

790
00:40:07,120 --> 00:40:10,080
Kita sorok rasa sayang kita
dalam ayat pendek,

791
00:40:10,160 --> 00:40:11,480
dalam perbuatan harian.

792
00:40:11,560 --> 00:40:14,560
Kita bahagikan tanggungjawab
yang menunjukkan rasa sayang

793
00:40:14,640 --> 00:40:16,280
kepada orang yang kita sayang.

794
00:40:17,400 --> 00:40:18,400
Rumit.

795
00:40:19,000 --> 00:40:22,120
Itu dipanggil kuda Trojan.
Itu strategi perang.

796
00:40:23,800 --> 00:40:24,800
Soalan yang lucu.

797
00:40:24,880 --> 00:40:27,320
Saya tanya diri saya,
di mana saya sorok rasa sayang?

798
00:40:27,400 --> 00:40:30,880
Beberapa bulan lalu, saya sedar
saya sorok dalam usikan.

799
00:40:31,640 --> 00:40:34,440
Apabila saya cintakan seseorang,
saya nak musnahkan mereka.

800
00:40:35,320 --> 00:40:37,760
Ini tak sihat. Saya sedar
sebab kawan serumah saya,

801
00:40:37,840 --> 00:40:40,480
kawan baik saya,
lelaki yang saya cakap tadi,

802
00:40:40,560 --> 00:40:41,560
mengalami kanser.

803
00:40:42,080 --> 00:40:45,560
Lepas kami dapat tahu, saya
dan kawan saya adakan parti spontan.

804
00:40:45,640 --> 00:40:47,680
Bagi mendoakan dia…

805
00:40:47,760 --> 00:40:49,680
Kami sepatutnya fikir dulu!

806
00:40:49,760 --> 00:40:52,400
"Selamat dapat kanser!"

807
00:40:53,320 --> 00:40:57,360
Kami menyorok dalam flat,
di belakang sofa, tunggu dia masuk.

808
00:40:57,440 --> 00:40:59,360
Apabila dia masukkan kunci,

809
00:40:59,960 --> 00:41:02,720
kami tengok satu sama lain,
"Mungkin parti kanser ini

810
00:41:03,240 --> 00:41:05,040
idea yang teruk."

811
00:41:05,560 --> 00:41:06,840
Susah nak percaya, bukan?

812
00:41:06,920 --> 00:41:08,600
Manusia selalu

813
00:41:08,680 --> 00:41:12,000
sedar idea mereka memang teruk

814
00:41:12,080 --> 00:41:13,640
apabila dah terlambat.

815
00:41:14,280 --> 00:41:16,920
Tiba-tiba awak sedar risikonya.

816
00:41:17,000 --> 00:41:18,280
Awak macam, "Whoa."

817
00:41:18,360 --> 00:41:20,560
"Sayang, patutkah kita
lahirkan anak sekarang?"

818
00:41:21,080 --> 00:41:22,080
Doktor pun macam,

819
00:41:22,160 --> 00:41:24,600
"Potong tali pusat. Apa yang berlaku?"

820
00:41:25,120 --> 00:41:27,760
Selalu jadi begitu. Kita fikir lepas buat.

821
00:41:27,840 --> 00:41:31,160
Dia dah masuk rumah. Kami masih…

822
00:41:31,880 --> 00:41:33,720
Kami macam perompak.

823
00:41:34,480 --> 00:41:37,320
Seorang kawan saya berani, dia kata,

824
00:41:38,160 --> 00:41:39,320
"Tak guna! Apa…"

825
00:41:41,520 --> 00:41:42,800
"Hei!"

826
00:41:42,880 --> 00:41:44,400
Dia macam, "Apa…"

827
00:41:45,160 --> 00:41:47,240
Kami fikir nak beri dia sakit jantung.

828
00:41:47,320 --> 00:41:49,440
Lebih senang nak mati.

829
00:41:50,480 --> 00:41:52,960
Hei, bertenang. Dia dah sembuh.

830
00:41:53,040 --> 00:41:54,360
Dia benarkan saya buat lawak.

831
00:41:54,440 --> 00:41:57,880
Dia kata, "Buat lawak pasal saya
dan kanser saya dalam pertunjukan awak."

832
00:41:58,400 --> 00:42:00,400
Dia cakap begitu sebelum meninggal.

833
00:42:01,600 --> 00:42:03,360
Itu lawak pertama yang dia sahkan.

834
00:42:03,960 --> 00:42:06,840
Di parti itu, kami main bola sepak.
Dia berseronok.

835
00:42:06,920 --> 00:42:08,960
Dia penjaga gol. Sebab dia ada kanser.

836
00:42:09,480 --> 00:42:13,560
Sukar nak beri reaksi
apabila orang tersayang beritahu awak.

837
00:42:14,280 --> 00:42:16,040
Saya orang pertama yang tahu.

838
00:42:16,120 --> 00:42:18,960
Dia kata, "Saya ada kanser."
Saya kata, "Minum air!".

839
00:42:19,920 --> 00:42:22,440
Saya tak tahu kenapa saya cakap begitu.

840
00:42:23,120 --> 00:42:24,680
Dia penjaga gol, okey?

841
00:42:24,760 --> 00:42:26,120
Dia penjaga gol yang teruk.

842
00:42:27,160 --> 00:42:28,400
Bola dekat dengan dia.

843
00:42:28,920 --> 00:42:31,960
Senang saja nak tangkap, tapi dia teruk.

844
00:42:32,040 --> 00:42:33,440
Bola masuk gol.

845
00:42:33,520 --> 00:42:36,520
Kawan-kawan saya marah.
Tapi mereka tak boleh tunjuk.

846
00:42:37,560 --> 00:42:38,880
Sebab dia ada kanser.

847
00:42:39,560 --> 00:42:43,400
Memang seronok tengok lelaki tahan marah.

848
00:42:43,920 --> 00:42:46,560
Mereka macam, "Tak apa!"

849
00:42:49,920 --> 00:42:52,200
Fokus. Lihat sekeliling awak. Ya!"

850
00:42:54,920 --> 00:42:56,880
"Tiada masalah. Kita berseronok!"

851
00:42:57,800 --> 00:43:00,880
"Awak rasa seronok? Kita berseronok!
Seronok betul malam ini."

852
00:43:00,960 --> 00:43:02,160
"Kita hidup sekali saja."

853
00:43:07,120 --> 00:43:08,120
Saya rasa marah.

854
00:43:08,720 --> 00:43:11,400
Baru saya sedar saya melawak kasar
dengan orang tersayang.

855
00:43:11,480 --> 00:43:14,800
Saya jumpa dia, saya kata,
"Maaf. Awak ada kanser?"

856
00:43:15,880 --> 00:43:17,320
"Awak boleh tangkap bola."

857
00:43:24,120 --> 00:43:26,480
Maksudnya, "Kelakar betul."
dalam bahasa Itali.

858
00:43:29,320 --> 00:43:32,200
Dia ketawa besar.
Saya selalu salah masa minum.

859
00:43:32,720 --> 00:43:34,960
Kalau pelawak lain, ada tepukan gemuruh.

860
00:43:35,040 --> 00:43:36,520
Saya tak boleh jadi doktor.

861
00:43:37,640 --> 00:43:39,400
Macam, "Awak ada…

862
00:43:48,240 --> 00:43:49,280
AIDS. Okey."

863
00:43:50,440 --> 00:43:51,440
Lega rasanya.

864
00:43:52,560 --> 00:43:53,680
Dia ketawa.

865
00:43:54,280 --> 00:43:56,720
Dia tahu
di mana saya sorok rasa sayang saya.

866
00:43:56,800 --> 00:44:00,320
Dia nampak kebaikannya.
Macam, "Itu lawak terbaik awak!"

867
00:44:00,400 --> 00:44:01,400
Saya rasa tersinggung.

868
00:44:02,040 --> 00:44:03,640
Tak, saya rasa gembira.

869
00:44:03,720 --> 00:44:05,480
Saya macam, "Lawak terbaik saya!"

870
00:44:05,560 --> 00:44:06,920
Saya tengok semua kawan saya

871
00:44:07,000 --> 00:44:10,640
dan saya cakap sesuatu
yang saya masih tak faham sampai hari ini,

872
00:44:10,720 --> 00:44:14,480
"Awak dengar lawak yang saya buat
dengan dia tadi?"

873
00:44:15,160 --> 00:44:16,360
Apa maksudnya?

874
00:44:17,360 --> 00:44:20,320
Itu semula jadi, macam saya membesar
di kampung.

875
00:44:21,160 --> 00:44:23,600
Kawan-kawan saya buat The Voice,
versi lain.

876
00:44:23,680 --> 00:44:25,560
Mereka semua pandang belakang.

877
00:44:27,040 --> 00:44:28,880
Mereka rasa tak selesa.

878
00:44:29,840 --> 00:44:33,000
Saya pun, sebenarnya, sebab saya sedar

879
00:44:34,120 --> 00:44:36,840
lawak itu bukan nak buat dia ketawa,

880
00:44:36,920 --> 00:44:38,160
tapi untuk diri saya.

881
00:44:38,680 --> 00:44:39,760
Sebab saya rasa sedih.

882
00:44:40,520 --> 00:44:41,760
Kawan saya tak sihat

883
00:44:42,560 --> 00:44:46,040
dan apabila saya rasa nak menangis,
saya bergurau tentang orang.

884
00:44:46,120 --> 00:44:48,120
Saya rasa lebih baik
tengok mereka bergelut.

885
00:44:49,320 --> 00:44:51,560
Saya fikir,
"Saya perlu jumpa pakar sakit jiwa."

886
00:44:52,440 --> 00:44:53,520
Saya pergi jumpa pakar.

887
00:44:54,480 --> 00:44:56,840
Saya beritahu dia tentang parti itu.
Dia kata…

888
00:45:00,960 --> 00:45:01,960
"Sebenarnya,

889
00:45:03,160 --> 00:45:04,640
apabila awak rasa lemah,

890
00:45:05,680 --> 00:45:07,720
awak tak tunjuk diri awak yang sebenar,

891
00:45:07,800 --> 00:45:10,360
sebab awak takut mereka menolak awak,

892
00:45:11,160 --> 00:45:13,920
awak lebih rela buat mereka
nampak lebih lemah."

893
00:45:15,440 --> 00:45:16,920
"Saya tak guna." "Tidak."

894
00:45:18,080 --> 00:45:19,120
"Tak juga."

895
00:45:20,000 --> 00:45:21,840
"Itu bukan istilah perubatan."

896
00:45:22,960 --> 00:45:24,800
"Sebenarnya, ini macam…"

897
00:45:24,880 --> 00:45:27,920
"Saya orang tak guna." "Ya!"

898
00:45:30,680 --> 00:45:32,440
"Semuanya 72 euro."

899
00:45:33,520 --> 00:45:36,520
Wanita itu memang teruk.
Saya tak sangka langsung.

900
00:45:37,240 --> 00:45:40,360
Saya ingat dia nak nasihat, tapi tak.

901
00:45:40,960 --> 00:45:43,640
Saya bawa rakan serumah jumpa dia.

902
00:45:43,720 --> 00:45:45,280
Dia tak boleh bercakap tentangnya.

903
00:45:45,360 --> 00:45:47,240
Dia dah selalu jumpa pakar itu.

904
00:45:47,320 --> 00:45:49,960
Pakar itu cakap sesuatu,
dia balik dan beritahu saya,

905
00:45:50,040 --> 00:45:51,200
kami terperanjat.

906
00:45:51,960 --> 00:45:52,880
Pakar itu cakap,

907
00:45:52,960 --> 00:45:55,760
"Ini sesi kerja pertama kita."

908
00:45:56,520 --> 00:45:58,480
"Akhirnya saya ada diagnosis awak."

909
00:45:59,200 --> 00:46:00,200
"Jadi, awak…

910
00:46:01,280 --> 00:46:02,960
ada krisis pertengahan umur."

911
00:46:03,640 --> 00:46:04,640
Dia kata, "Ya."

912
00:46:06,400 --> 00:46:08,760
"Sebab itulah saya datang sini, sebab…"

913
00:46:09,600 --> 00:46:10,720
"Ada petanda."

914
00:46:11,400 --> 00:46:12,440
"Saya dah 40 tahun."

915
00:46:13,480 --> 00:46:15,200
"Saya sedang mengalami krisis."

916
00:46:15,720 --> 00:46:18,400
"Memang tak nampak,
tapi kalau awak fikir balik,

917
00:46:18,480 --> 00:46:19,960
saya tak perlu bayar 72 euro."

918
00:46:20,480 --> 00:46:21,520
"Pakar kata, "Tak."

919
00:46:24,080 --> 00:46:25,560
"Awak mesti bayar."

920
00:46:28,440 --> 00:46:30,880
"Krisis pertengahan umur tak ada makna."

921
00:46:33,760 --> 00:46:37,560
"Katakan, masa lahir,
ada cangkerang kecil di belakang kita."

922
00:46:38,800 --> 00:46:39,800
"Macam siput."

923
00:46:40,840 --> 00:46:41,840
"Ikut saya."

924
00:46:42,640 --> 00:46:43,880
"Kita teruskan hidup."

925
00:46:45,640 --> 00:46:47,760
"Apabila kita alami pengalaman yang hebat…

926
00:46:49,800 --> 00:46:50,800
Masuk cangkerang!"

927
00:46:51,800 --> 00:46:54,160
"Awak tak peduli.
Awak ingat awak kenal diri awak."

928
00:46:54,680 --> 00:46:56,320
"Jadi awak terburu-buru."

929
00:46:56,840 --> 00:46:59,520
"Lima belas tahun, 18, 22, 26, 30…"

930
00:47:00,280 --> 00:47:01,840
"Awak rasa awak tahu banyak."

931
00:47:02,360 --> 00:47:03,920
"Tapi saya tahu. Ini tugas saya."

932
00:47:04,640 --> 00:47:06,520
"Cangkerang kosong."

933
00:47:11,120 --> 00:47:12,120
"Awak teruskan."

934
00:47:13,240 --> 00:47:14,960
"Tiga puluh tiga, 36, 40."

935
00:47:15,040 --> 00:47:16,400
Masa 40 tahun, awak berhenti."

936
00:47:16,480 --> 00:47:17,480
"Awak fikir balik."

937
00:47:17,520 --> 00:47:20,280
"Awak nak tahu apa yang awak ketepikan.
Awak cakap…"

938
00:47:24,440 --> 00:47:26,440
"Cangkerang saya kosong!"

939
00:47:27,200 --> 00:47:28,880
"Cangkerang…"

940
00:47:31,440 --> 00:47:33,880
"Apa awak buat lepas kehilangan sesuatu?"

941
00:47:33,960 --> 00:47:35,480
"Apa kita semua buat?"

942
00:47:38,440 --> 00:47:39,760
"Helo, polis?"

943
00:47:40,840 --> 00:47:44,080
"Saya tahu, memang bodoh.
Tapi itu krisis pertengahan umur."

944
00:47:44,160 --> 00:47:45,360
"Ini kecemasan."

945
00:47:46,440 --> 00:47:47,760
"Tapi tak ada pun."

946
00:47:49,440 --> 00:47:50,880
"Sebab dah terlambat."

947
00:47:54,200 --> 00:47:55,480
"Awak jadi lintah."

948
00:48:02,360 --> 00:48:04,680
Dia rasa keliru.

949
00:48:04,760 --> 00:48:06,360
Dia balik ke rumah.

950
00:48:06,440 --> 00:48:08,240
Saya melepak di sofa.

951
00:48:08,320 --> 00:48:10,640
Dia teriak depan saya, "Awak kena hidup!"

952
00:48:11,440 --> 00:48:14,160
Saya kata, "Itu yang saya nak buat
sebelum awak datang."

953
00:48:14,240 --> 00:48:17,240
Dia kata,
"Awak mesti belajar kutip… Sebab…"

954
00:48:18,480 --> 00:48:20,920
"Nanti awak ketuk, cangkerang kosong."
"Okey."

955
00:48:21,720 --> 00:48:24,720
"Saya tak faham. Saya tak tahu semuanya."

956
00:48:24,800 --> 00:48:26,120
"Helo, polis?"

957
00:48:26,200 --> 00:48:27,360
"Okey."

958
00:48:28,000 --> 00:48:31,200
"Sekarang saya faham.
Awak menakutkan saya."

959
00:48:32,520 --> 00:48:36,200
Lawak betul. Saya rasa lebih baik
lepas ceritakannya.

960
00:48:37,160 --> 00:48:39,480
Saya harungi usia 20-an dan saya fikir,

961
00:48:40,160 --> 00:48:41,400
"Bila semua ini bermula?"

962
00:48:42,400 --> 00:48:43,600
Awak pernah terfikir?

963
00:48:43,680 --> 00:48:46,000
Macam, "Bila saya jadi diri sendiri?"

964
00:48:46,520 --> 00:48:48,040
Saya selalu rasa macam tak betul,

965
00:48:48,120 --> 00:48:51,400
tak faham dengan perkara yang
orang lain faham.

966
00:48:52,240 --> 00:48:53,240
Saya rasa nak gila.

967
00:48:53,280 --> 00:48:55,800
Saya lihat rakan serumah
tanya soalan yang sama

968
00:48:56,320 --> 00:48:59,480
seperti ayah saya masa umurnya 70 tahun,
saya rasa lebih baik.

969
00:49:00,000 --> 00:49:02,280
Seluruh hidup kita,
kita hampir jadi diri sendiri.

970
00:49:02,920 --> 00:49:05,560
Kita mesti cuba. Itu yang paling penting.

971
00:49:06,160 --> 00:49:08,680
Kita akan hidup sampai akhir.
Saya rasa tenang.

972
00:49:09,920 --> 00:49:11,800
Awak tak rasa begitu. Saya tahu.

973
00:49:12,320 --> 00:49:15,320
Kita tak peduli masa kecil.
Masa itulah kita jadi diri sendiri.

974
00:49:15,400 --> 00:49:17,080
Apa yang berlaku lepas jadi dewasa?

975
00:49:18,560 --> 00:49:20,440
Saya tak tahu. Kenapa tanya soalan ini?

976
00:49:20,520 --> 00:49:23,160
Adakah kita sudah dewasa?
Saya tak rasa begitu.

977
00:49:23,680 --> 00:49:25,040
Kita sebagai orang dewasa

978
00:49:25,560 --> 00:49:28,240
membesar untuk melindungi
diri kita yang dulu.

979
00:49:28,760 --> 00:49:31,840
Akhirnya, kanak-kanak itu hilang.
Dia mati dalam diri kita.

980
00:49:33,000 --> 00:49:35,040
Itu pandangan saya.
Lain mangkuk lain cawan!

981
00:49:35,720 --> 00:49:36,960
Bukan mati!

982
00:49:37,040 --> 00:49:38,600
Kanak-kanak menderita di dalam.

983
00:49:39,120 --> 00:49:40,800
Sebab tak kira umur,

984
00:49:40,880 --> 00:49:41,960
20, 60, berapa pun,

985
00:49:42,040 --> 00:49:44,840
awak keluar, nampak garis lintas,
awak fikir,

986
00:49:46,040 --> 00:49:47,760
"Saya nak jalan atas garis putih."

987
00:49:48,280 --> 00:49:50,480
Budak itu cakap, "Saya masih hidup!"

988
00:49:51,320 --> 00:49:52,520
"Kenapa awak botak?"

989
00:49:54,720 --> 00:49:55,960
Itu yang akan berlaku.

990
00:49:57,240 --> 00:49:58,600
Saya jadi diri saya dulu.

991
00:49:59,120 --> 00:50:00,760
Saya tak takut dengan sesiapa.

992
00:50:00,840 --> 00:50:01,960
Ada orang baru?

993
00:50:02,040 --> 00:50:04,280
Saya akan jumpa mereka.
"Helo! Apa khabar?"

994
00:50:04,800 --> 00:50:07,160
Saya bukan orang Jerman.
Suara saya memang pelik.

995
00:50:07,240 --> 00:50:09,960
Orang mesti fikir,
"Ini budak Jerman. Helo!"

996
00:50:11,080 --> 00:50:13,440
Masa kecil, saya agak melampau.

997
00:50:14,800 --> 00:50:15,880
Awak tahu budak begini?

998
00:50:16,920 --> 00:50:19,360
Dengan kepala orang dewasa.
Mereka tenung awak.

999
00:50:19,440 --> 00:50:20,960
Macam awak ada hutang.

1000
00:50:22,440 --> 00:50:24,520
Semasa makan malam keluarga, saya jenis…

1001
00:50:25,040 --> 00:50:27,160
Awak tak pernah jumpa budak begini.

1002
00:50:27,240 --> 00:50:28,240
Dia pandang awak.

1003
00:50:29,360 --> 00:50:32,680
Dia datang dekat awak,
"Punggung saya sakit."

1004
00:50:34,440 --> 00:50:36,080
"Okey. Apa…"

1005
00:50:37,640 --> 00:50:42,040
"Awak nak cakap dengan saya?
Kita tak pernah berbual pun."

1006
00:50:42,120 --> 00:50:43,800
"Mak cakap, jangan makan moussaka!"

1007
00:50:44,920 --> 00:50:47,080
"Saya makan dua kali." "Okey!"

1008
00:50:49,840 --> 00:50:51,320
"Okey. Maaf."

1009
00:50:51,400 --> 00:50:54,840
"Marc, awak dengar tadi? Macam mana…"

1010
00:50:56,080 --> 00:50:58,200
"Apa nama awak, sayang?" "Panayotis!"

1011
00:50:58,280 --> 00:50:59,840
"Okey!"

1012
00:50:59,920 --> 00:51:01,280
"Marc, dia askar SS!"

1013
00:51:01,360 --> 00:51:04,440
"Pelik betul. Saya rasa takut.
Saya mesti pergi, Marc!"

1014
00:51:07,640 --> 00:51:10,760
Masa kecil, awak tak peduli.
Kemudian, datang sekolah menengah.

1015
00:51:10,840 --> 00:51:14,760
Macam masyarakat kecil.
Memang susah jika awak main akordion.

1016
00:51:15,640 --> 00:51:18,560
Di sekolah menengah,
kalau saya nak orang suka saya,

1017
00:51:18,640 --> 00:51:20,600
kalau saya nak ambil hati budak lebih tua,

1018
00:51:21,520 --> 00:51:25,120
saya akan beli coklat dengan duit saya
dan edarkannya lepas sekolah.

1019
00:51:25,840 --> 00:51:28,960
Kalau awak tak tahu nak rasa apa,
rasa kasihan.

1020
00:51:29,480 --> 00:51:32,400
Saya bawa coklat cair dalam poket saya
sepanjang hari.

1021
00:51:32,480 --> 00:51:34,200
Waktu petang, saya tunggu di pagar,

1022
00:51:34,280 --> 00:51:37,280
masa mereka keluar, saya cakap,
"Operasi choco-choco."

1023
00:51:38,640 --> 00:51:40,440
Bukan dalam fikiran saya. Saya jerit!

1024
00:51:41,240 --> 00:51:44,560
Macam polis 70-an pakai baju orang awam,
memang mencurigakan.

1025
00:51:44,640 --> 00:51:46,160
"Operasi choco-choco!"

1026
00:51:47,240 --> 00:51:51,200
Saya jumpa mereka.
Saya akan kata, "Awak nak coklat?"

1027
00:51:52,200 --> 00:51:55,080
Kalau fikir, macam pedofilia terbalik.

1028
00:51:55,160 --> 00:51:56,960
Dengan budak senior, "Nak coklat?"

1029
00:51:57,040 --> 00:52:00,000
"Mari, ada banyak coklat dalam Twingo!"

1030
00:52:00,880 --> 00:52:02,920
"Mari!"

1031
00:52:07,680 --> 00:52:08,680
Berjaya.

1032
00:52:09,320 --> 00:52:11,360
Kami akan lepak. Saya macam orang penting.

1033
00:52:11,880 --> 00:52:16,200
Saya ada sekotak coklat. Saya akan
bawa sekotak dua ke sekolah setiap pagi.

1034
00:52:16,280 --> 00:52:19,120
Pada satu pagi,
saya buka kotak, tapi kosong.

1035
00:52:19,960 --> 00:52:22,320
Saya panik.

1036
00:52:22,840 --> 00:52:24,240
Menyedihkan, tapi lucu juga.

1037
00:52:24,320 --> 00:52:27,560
Saya berlari merata tempat,
"Ada sesiapa nampak coklat saya?"

1038
00:52:28,080 --> 00:52:30,720
Itu agak kelakar.
Separuh sedih, separuh kelakar.

1039
00:52:30,800 --> 00:52:31,800
Sedih kelakar.

1040
00:52:33,360 --> 00:52:35,480
Saya jumpa adik saya. Saya tanya dia.

1041
00:52:35,560 --> 00:52:36,560
Dia cuma cakap,

1042
00:52:37,280 --> 00:52:38,280
"Tidak."

1043
00:52:39,200 --> 00:52:42,760
Saya menangis sampai habis air mata saya.

1044
00:52:43,280 --> 00:52:45,680
Adik saya cakap ayat ini,

1045
00:52:45,760 --> 00:52:47,880
"Baiklah, kentut sikit, pralin!"

1046
00:52:49,720 --> 00:52:51,360
Itu nama panggilan saya.

1047
00:52:51,960 --> 00:52:54,640
Saya ambil pisau, saya cakap,
"Saya akan tikam dia!"

1048
00:52:55,640 --> 00:52:57,200
Ayah saya datang.

1049
00:52:57,280 --> 00:52:58,600
Dia ambil pisau saya.

1050
00:52:59,200 --> 00:53:00,400
Saya ada satu nasihat.

1051
00:53:00,920 --> 00:53:05,040
Kalau nak bunuh orang, jangan jerit dulu.

1052
00:53:05,560 --> 00:53:07,760
Peliknya, pihak berkuasa dapat tahu.

1053
00:53:08,360 --> 00:53:09,840
Ayah ambil pisau itu. "Hei!"

1054
00:53:11,720 --> 00:53:12,720
Dia berhenti.

1055
00:53:13,600 --> 00:53:16,800
Apabila ayah saya buat begitu,
maksudnya dia nak ajar sesuatu.

1056
00:53:17,640 --> 00:53:19,800
Ayah saya tak masuk campur
dengan sekolah kami,

1057
00:53:19,880 --> 00:53:22,040
tapi setiap dua tahun, dia buat kejutan

1058
00:53:22,840 --> 00:53:24,800
supaya dia diundi semula jadi ayah kami.

1059
00:53:25,560 --> 00:53:29,400
Mandatnya dah nak tamat,
dia perlukan sesuatu yang besar.

1060
00:53:30,600 --> 00:53:32,080
Dia ambil pisau itu. "Hei!"

1061
00:53:32,880 --> 00:53:35,160
"Awak tengok. Ayah akan…"

1062
00:53:35,240 --> 00:53:37,160
Dia terpaksa cakap spontan, kasihan.

1063
00:53:39,040 --> 00:53:40,120
Dia ambil pisau itu.

1064
00:53:40,640 --> 00:53:43,600
Dia berikannya kepada adik saya.
"Awak tikam dia, ayah benarkan!"

1065
00:53:44,200 --> 00:53:45,200
Tak, saya bergurau.

1066
00:53:46,080 --> 00:53:49,000
Ayah ambil pisau itu
dan patahkannya dengan lutut.

1067
00:53:49,080 --> 00:53:51,560
Awak macam, "Hebatnya ayah awak!" Tak.

1068
00:53:51,640 --> 00:53:54,360
Dia terpotong tangan dan lututnya sedikit.

1069
00:53:54,440 --> 00:53:56,440
"Tengok? Jangan main dengan pisau!"

1070
00:53:59,640 --> 00:54:00,640
"Ya!"

1071
00:54:02,080 --> 00:54:05,240
"Ayah juga. Ayah dengar
apa yang ayah cakap tadi?"

1072
00:54:06,120 --> 00:54:09,800
"Apabila suara itu keluar dari mulut,
adakah ia masuk ke telinga?"

1073
00:54:10,960 --> 00:54:11,960
Dia menafikannya.

1074
00:54:12,360 --> 00:54:15,440
Dia lelaki. Dia tak boleh tunjuk sakit
di depan anak-anaknya.

1075
00:54:15,520 --> 00:54:16,960
"Ayah berdarah. Ayah okey?"

1076
00:54:17,040 --> 00:54:18,040
Dia kata,

1077
00:54:19,240 --> 00:54:20,560
"Kenapa awak cakap begitu?"

1078
00:54:21,200 --> 00:54:22,480
Itu ayat dia.

1079
00:54:22,560 --> 00:54:25,440
Apabila dia cakap,
"Kenapa awak cakap begitu?"

1080
00:54:26,320 --> 00:54:29,200
Dia tak boleh tahan lagi.
Lukanya buat bunyi bising.

1081
00:54:30,360 --> 00:54:33,240
Macam, "Plop."

1082
00:54:34,080 --> 00:54:35,080
Dia macam…

1083
00:54:41,040 --> 00:54:42,600
"Panggil mak awak. Mari lihat."

1084
00:54:43,320 --> 00:54:44,680
Teruk betul.

1085
00:54:44,760 --> 00:54:47,720
Saya bergegas ke tangga.
"Mak, cepat, ayah cedera!"

1086
00:54:47,800 --> 00:54:49,880
Mak kata, "Ayah boleh tahan,
dia dah besar!"

1087
00:54:50,520 --> 00:54:51,520
"Tak!"

1088
00:54:52,680 --> 00:54:55,280
Ayah terbaring atas lantai kayu.
Kami perlukan bantuan.

1089
00:54:57,720 --> 00:54:58,560
Memang gila.

1090
00:54:58,640 --> 00:55:01,400
Pada hari itulah, saya mula melawak
supaya orang suka saya.

1091
00:55:01,480 --> 00:55:04,720
Bukan coklat. Lebih mudah dan tak bahaya.

1092
00:55:05,920 --> 00:55:09,040
Tahun demi tahun, saya mula
jadi orang yang ayah saya impikan.

1093
00:55:09,120 --> 00:55:10,120
Yakin diri.

1094
00:55:10,600 --> 00:55:15,040
Yakin, kelakar, kaki perempuan,
tapi tak lemah.

1095
00:55:15,120 --> 00:55:16,840
Ia banyak membantu saya,

1096
00:55:17,360 --> 00:55:18,360
tapi bukan

1097
00:55:18,880 --> 00:55:20,880
masa saya nak cium perempuan
yang saya suka.

1098
00:55:21,840 --> 00:55:25,280
Keyakinan diri saya
dalam bilik air dengan segelas air.

1099
00:55:26,720 --> 00:55:28,920
Saya kesunyian, tak berdaya, berpeluh.

1100
00:55:30,400 --> 00:55:33,480
Saya jatuh cinta dengan perempuan
seperti dalam filem.

1101
00:55:34,520 --> 00:55:37,760
Dia cakap satu ayat, terus jatuh cinta.

1102
00:55:37,840 --> 00:55:41,200
Memang jelas. Macam air suam
dari telinga ke jari kaki saya.

1103
00:55:41,920 --> 00:55:43,840
Kalau saya nak bagi awak faham ayat ini,

1104
00:55:44,360 --> 00:55:47,040
saya perlu ceritakan satu lagi
masa zaman kanak-kanak saya.

1105
00:55:47,760 --> 00:55:49,360
Dulu, saya suka sentuh puting saya.

1106
00:55:51,160 --> 00:55:54,000
Kalau awak ketawa sekarang,
saya tak boleh cerita.

1107
00:55:54,520 --> 00:55:56,520
Saya baru rasa selesa,
saya nak buka cerita,

1108
00:55:56,600 --> 00:55:58,720
tapi awak ketawakan saya. Tak baik.

1109
00:55:58,800 --> 00:56:01,680
Jangan pandang saya begitu.
Saya nampak mata awak.

1110
00:56:01,760 --> 00:56:04,680
"Dia nampak pelik, tapi itu lagi pelik.

1111
00:56:04,760 --> 00:56:07,920
Tak! Semua orang pelik.

1112
00:56:09,760 --> 00:56:11,640
Tak? Senyap terus.

1113
00:56:11,720 --> 00:56:13,840
Kami selalu bawa adik saya ke hospital,

1114
00:56:13,920 --> 00:56:17,320
sebab dia selalu macam,
"Saya takkan bernafas sampai balik!"

1115
00:56:18,960 --> 00:56:21,920
Selepas 20 meter, dia pengsan atas jalan
macam orang tak guna.

1116
00:56:23,000 --> 00:56:25,600
Jika sedih, saya gosok
buah dada saya. Itu tabiat saya.

1117
00:56:25,680 --> 00:56:28,120
Buah dada, payudara?
Ada banyak cara untuk cakap.

1118
00:56:28,200 --> 00:56:29,920
Jangan pandang macam itu!

1119
00:56:31,240 --> 00:56:33,920
Apabila mak ayah marah saya,
saya akan masuk bilik dan…

1120
00:56:35,080 --> 00:56:36,080
Itu perangai saya.

1121
00:56:36,640 --> 00:56:38,080
Campak saya ke penjara!

1122
00:56:38,160 --> 00:56:39,320
Kita semua lakukannya.

1123
00:56:39,400 --> 00:56:41,840
Itu dunia Narnia saya.
Saya lepaskan rasa marah.

1124
00:56:41,920 --> 00:56:43,360
Bahagian itu tak penting.

1125
00:56:44,200 --> 00:56:46,600
Lebih penting, sebagai kanak-kanak,
saya fikir,

1126
00:56:46,680 --> 00:56:49,560
"Kenapa tak ada orang fikir
nak jadi halimunan?" Okey.

1127
00:56:51,920 --> 00:56:54,200
Jadi saya mula cuba cakap tentangnya.

1128
00:56:54,280 --> 00:56:55,400
Bagi menyebarkan idea.

1129
00:56:56,640 --> 00:56:58,000
Saya jumpa kawan-kawan saya.

1130
00:56:58,080 --> 00:57:01,560
"Apabila awak sentuh puting…"
"Jangan lepak dengan kami."

1131
00:57:03,680 --> 00:57:04,920
Hukuman pantas.

1132
00:57:06,200 --> 00:57:09,920
Jadi, saya cuba cakap dengan ibu bapa
mereka semasa makan malam.

1133
00:57:11,000 --> 00:57:12,000
Orang miskin.

1134
00:57:12,480 --> 00:57:15,200
Saya akan tunggu di sofa, begini.

1135
00:57:18,400 --> 00:57:19,680
Macam kucing tak berbulu.

1136
00:57:21,360 --> 00:57:23,320
Saya akan tunggu mereka gantung kot.

1137
00:57:23,400 --> 00:57:25,120
Mereka pergi ke bilik.

1138
00:57:25,200 --> 00:57:26,200
Saya pun serang.

1139
00:57:26,840 --> 00:57:27,920
"Maaf, Sylvie,

1140
00:57:28,000 --> 00:57:29,680
masa awak gosok buah dada…"

1141
00:57:31,280 --> 00:57:32,840
Mereka terus takut dengan saya.

1142
00:57:33,400 --> 00:57:34,520
Mereka panik.

1143
00:57:35,040 --> 00:57:37,960
Bagi mereka, saya macam
Elise Lucet dalam Cash Investigation.

1144
00:57:38,560 --> 00:57:40,360
Mereka tengok saya dan pusing, "Tidak."

1145
00:57:40,440 --> 00:57:43,560
"Tiada pekerja haram
yang bekerja di syarikat ini."

1146
00:57:43,640 --> 00:57:46,320
"Awak dibenarkan ikut saya?
Adakah ini sah?"

1147
00:57:47,120 --> 00:57:48,320
Mereka sangat takut.

1148
00:57:49,560 --> 00:57:54,240
Pada satu malam, mak saya datang
ke bilik saya dan dia kata,

1149
00:57:56,560 --> 00:57:57,560
"Awak okey, Panayou?"

1150
00:57:58,680 --> 00:57:59,680
"Ya?"

1151
00:58:01,800 --> 00:58:02,800
"Bagus."

1152
00:58:04,680 --> 00:58:06,840
"Marc dan Véronique
akan datang malam ini."

1153
00:58:11,920 --> 00:58:14,040
"Awak okey? Ya?"

1154
00:58:16,400 --> 00:58:17,400
"Bagus."

1155
00:58:19,400 --> 00:58:21,680
"Mungkin awak tak perlu
cakap dengan mereka

1156
00:58:22,360 --> 00:58:24,280
tentang rahsia awak."

1157
00:58:24,360 --> 00:58:25,840
Dah jadi pantang di rumah.

1158
00:58:27,960 --> 00:58:30,920
"Kalau awak nak cakap dengan orang,
kita jumpa pakar sakit jiwa."

1159
00:58:31,440 --> 00:58:33,000
Saya kata, "Apa itu?"

1160
00:58:33,960 --> 00:58:36,200
"Pakar sakit jiwa ialah orang
yang awak bayar

1161
00:58:37,720 --> 00:58:40,480
untuk rasa didengari dan diterima
seperti orang lain."

1162
00:58:41,240 --> 00:58:44,480
Takrifan paling cantik
yang pernah saya dengar.

1163
00:58:45,080 --> 00:58:47,720
Hanya dengan pakar sakit jiwa,
awak macam, "Saya Philipe."

1164
00:58:48,720 --> 00:58:51,720
"Bos saya biadab dengan saya,
tapi saya kekal profesional."

1165
00:58:51,800 --> 00:58:54,640
"Saya turun nak merokok,
tapi saya tak merokok."

1166
00:58:56,200 --> 00:58:59,800
"Saya keluar dari pejabat, belok kiri
sebab ada kedai bunga."

1167
00:58:59,880 --> 00:59:03,000
"Saya beli hamster dan saya kepitnya
bawah ketiak saya."

1168
00:59:04,880 --> 00:59:05,960
"Itu tabiat saya."

1169
00:59:06,760 --> 00:59:09,600
Hanya dengan pakar sakit jiwa.
Awak amat bertuah, tahu?

1170
00:59:10,160 --> 00:59:11,880
Kawan baik awak akan kata,

1171
00:59:11,960 --> 00:59:13,560
"Philippe, awak okey? Apa…"

1172
00:59:16,960 --> 00:59:19,840
"Mereka jual hamster di kedai bunga?
Saya tak tahu."

1173
00:59:20,400 --> 00:59:22,600
Ada banyak soalan dalam hidup.

1174
00:59:22,680 --> 00:59:24,600
Tapi pakar sakit jiwa rasa teruja.

1175
00:59:25,200 --> 00:59:27,440
Dia macam, "Ini satu cabaran!"

1176
00:59:28,520 --> 00:59:30,720
"Apa warna hamster itu, Philou?"

1177
00:59:32,120 --> 00:59:34,560
"Rodensia melambangkan Christ
dalam separa sedar."

1178
00:59:34,640 --> 00:59:36,320
"Ya, mari kita bincang."

1179
00:59:37,600 --> 00:59:38,600
Itu tugas dia.

1180
00:59:39,960 --> 00:59:43,360
Saya duduk, tapi saya faham
orang ketawakan saya sebab ini.

1181
00:59:44,760 --> 00:59:46,720
Jadi saya tak mahu cerita tentangnya.

1182
00:59:49,400 --> 00:59:52,520
"Apa awak buat sepanjang hari?"
Saya selalu sentuh…"

1183
00:59:54,520 --> 00:59:55,680
"Dia memang hebat!"

1184
00:59:57,480 --> 00:59:58,480
"Blarlah."

1185
01:00:00,280 --> 01:00:03,080
Saya mesti rasa takut
kalau ada budak kata, "Biarlah."

1186
01:00:03,880 --> 01:00:07,840
Kosa kata mereka terlalu tepat.
"Saya akan beritahu semuanya, doktor."

1187
01:00:09,600 --> 01:00:10,920
Penjahat James Bond.

1188
01:00:11,000 --> 01:00:12,680
"Saya takkan sorok apa-apa."

1189
01:00:13,640 --> 01:00:15,480
"Kadang-kadang saya

1190
01:00:16,480 --> 01:00:17,480
rasa semberono."

1191
01:00:18,720 --> 01:00:20,560
"Saya kunci diri dalam bilik…"

1192
01:00:21,240 --> 01:00:22,240
"Atau lebih baik!"

1193
01:00:23,200 --> 01:00:24,120
"Ruang depan."

1194
01:00:24,200 --> 01:00:27,000
"Kemudian saya gosok…

1195
01:00:30,400 --> 01:00:33,000
dengan ganas, doktor,

1196
01:00:33,080 --> 01:00:34,560
di bahagian puting."

1197
01:00:36,000 --> 01:00:37,320
"Kemudian saya rasa jiwa saya

1198
01:00:38,480 --> 01:00:39,720
rasa hebat."

1199
01:00:41,040 --> 01:00:43,080
"Saya suka perasaan ini, doktor."

1200
01:00:45,360 --> 01:00:47,400
Saya cakap dengan cara
yang kurang menakutkan.

1201
01:00:47,480 --> 01:00:49,400
Percayalah. Saya kurang menakutkan.

1202
01:00:50,720 --> 01:00:51,720
Tapi saya cakap,

1203
01:00:53,200 --> 01:00:55,400
saya sumpah, ini benar, dia terus cakap,

1204
01:00:56,080 --> 01:00:57,080
"Apa?"

1205
01:00:58,120 --> 01:00:59,200
Dia ketawa!

1206
01:01:00,360 --> 01:01:03,800
Saya dah beritahu diri saya,
jangan cakap tentangnya lagi.

1207
01:01:04,320 --> 01:01:05,760
Langsung!

1208
01:01:05,840 --> 01:01:08,520
Selagi Jerman tak…

1209
01:01:08,600 --> 01:01:09,600
Saya bergurau.

1210
01:01:10,520 --> 01:01:13,680
Tapi saya rasa sangat malu.

1211
01:01:14,480 --> 01:01:17,640
Saya pendamkannya.
Dah lama saya tak ceritakannya.

1212
01:01:19,040 --> 01:01:21,240
Masa janji temu pertama
dengan perempuan ini.

1213
01:01:22,440 --> 01:01:25,080
Tak lama dulu, perempuan terakhir…

1214
01:01:25,160 --> 01:01:26,400
Masa zaman Chirac.

1215
01:01:26,480 --> 01:01:29,440
Tak lama pun.

1216
01:01:30,520 --> 01:01:32,760
Tak begitu lama dulu,
tapi saya rasa tak selesa.

1217
01:01:32,840 --> 01:01:37,440
Janji temu pertama, saya melawak
supaya dia jatuh cinta, tapi dia halang.

1218
01:01:37,520 --> 01:01:38,520
Dia kata, "Hei."

1219
01:01:39,560 --> 01:01:42,640
"Awak asyik buat lawak.
Kita tak berbual pun."

1220
01:01:42,720 --> 01:01:46,080
"Kita boleh saling mengenali.
Berbual tentang hidup kita."

1221
01:01:46,640 --> 01:01:49,080
"Awak ada cerita zaman kanak-kanak
yang lucu?"

1222
01:01:52,240 --> 01:01:53,840
Saya kata, "Saya ada cerita,

1223
01:01:54,520 --> 01:01:56,520
tapi awak mulakan dulu."

1224
01:01:57,120 --> 01:01:59,280
Saya nak tahu cerita mana
yang saya nak guna.

1225
01:01:59,800 --> 01:02:02,640
Bayangkan dia ada cerita comel.
"Saya mula dulu."

1226
01:02:03,320 --> 01:02:04,560
"Saya kidal,

1227
01:02:05,080 --> 01:02:07,280
tapi saya main tenis dengan tangan kanan!"

1228
01:02:09,080 --> 01:02:11,400
Saya tak boleh cakap, "Saya pula,

1229
01:02:12,760 --> 01:02:15,080
saya sentuh puting saya
untuk hilangkan diri!"

1230
01:02:15,160 --> 01:02:17,280
"Dengan kedua-dua tangan!
Dwicakat!" Tak boleh.

1231
01:02:19,760 --> 01:02:20,840
Biar dia mula dulu.

1232
01:02:20,920 --> 01:02:23,240
Dia cakap sesuatu yang berani.
Saya bertenang.

1233
01:02:23,320 --> 01:02:26,080
Saya beritahu dia. Dia berhenti.
Dia kata, "Apa?"

1234
01:02:28,160 --> 01:02:29,160
"Saya juga."

1235
01:02:29,520 --> 01:02:30,800
Saya kata, "Apa?"

1236
01:02:31,880 --> 01:02:33,760
Awak pernah mencintai seseorang sampai

1237
01:02:33,840 --> 01:02:36,480
awak mahu dia mati sebab
awak tak mampu menahannya?

1238
01:02:36,560 --> 01:02:38,880
Macam, "Saya suka awak!"

1239
01:02:38,960 --> 01:02:40,440
"Tak, saya suka mereka!"

1240
01:02:41,480 --> 01:02:43,800
Itu tak pernah berlaku? Saya juga.

1241
01:02:43,880 --> 01:02:46,880
Saya nak lihat kalau kita sama.

1242
01:02:46,960 --> 01:02:48,240
Sama saja. Gila.

1243
01:02:49,400 --> 01:02:52,240
Saya jadi gila. "Teruskan!
Saya nak dengar."

1244
01:02:52,320 --> 01:02:55,680
Dia kata, "Saya tak pernah
beritahu sesiapa. Tak boleh."

1245
01:02:56,240 --> 01:02:57,240
Saya kata, "Ya!"

1246
01:02:58,240 --> 01:02:59,240
Dia kata, "Jadi…"

1247
01:03:04,480 --> 01:03:07,800
"Semasa kecil,
saya rasa macam saya begitu."

1248
01:03:08,480 --> 01:03:11,680
"Saya kunci diri saya bilik air.
Saya rasa malu."

1249
01:03:12,760 --> 01:03:15,040
"Saya rasa berat, tak masuk akal."

1250
01:03:15,680 --> 01:03:19,920
"Saya pergi ke bilik air. Tiada air.
Ada jubin sejuk. Memang teruk."

1251
01:03:20,440 --> 01:03:22,840
"Saya akan gosok satu rusuk.
Saya punya rusuk."

1252
01:03:22,920 --> 01:03:25,520
"Kemudian saya rasa macam
kejutan elektrik."

1253
01:03:25,600 --> 01:03:28,160
"Saya rasa macam hilang."

1254
01:03:29,320 --> 01:03:32,640
"Saya tiada di sana lagi.
Rasa seronok. Macam mati sekejap."

1255
01:03:32,720 --> 01:03:34,840
"Saya jadi lebih menghargai kehidupan."

1256
01:03:38,800 --> 01:03:40,000
Saya cakap, "Boleh…"

1257
01:03:40,960 --> 01:03:43,200
"Boleh gosok puting saya pada rusuk awak?"

1258
01:03:44,360 --> 01:03:46,440
"Saya nak lihat jika kita berdua hilang."

1259
01:03:47,720 --> 01:03:48,720
Dia ketawa.

1260
01:03:49,680 --> 01:03:51,160
Saya tak bergurau. Dia ketawa.

1261
01:03:53,040 --> 01:03:56,880
Saya cintai dia. Saya tak dapat
cium dia pada pertemuan pertama.

1262
01:03:58,200 --> 01:04:01,200
Kali kedua, saya tahu dia mahu cium.
Tapi saya tak boleh buat.

1263
01:04:01,280 --> 01:04:04,400
Kali ketiga. Bencana.
Saya dah cerita pasal yang keempat.

1264
01:04:04,920 --> 01:04:08,200
Dia tinggalkan rumah lepas kali keempat.
Saya dengan rakan serumah saya.

1265
01:04:08,280 --> 01:04:11,200
Saya kecewa. "Dia akan teruskan hidup."

1266
01:04:11,720 --> 01:04:15,120
"Empat janji temu? Kemudian lapan?
Dua belas? Saya perlu bayar gaji dia!"

1267
01:04:15,200 --> 01:04:16,560
"Ini kontrak kerja!"

1268
01:04:17,080 --> 01:04:19,160
Dia tak dengar. Dia mundar-mandir.

1269
01:04:19,920 --> 01:04:20,920
Dia kata, "Tidak!"

1270
01:04:22,160 --> 01:04:23,720
"Kita akan cium dia!"

1271
01:04:24,240 --> 01:04:27,320
Saya cakap, "Awak menyibuk.
Awak takutkan saya."

1272
01:04:27,400 --> 01:04:28,960
Dia kata, "Dengar sini!"

1273
01:04:29,760 --> 01:04:33,360
"Awak jemput dia lagi ke sini.
Saya akan duduk di bilik diam-diam."

1274
01:04:34,320 --> 01:04:37,800
"Dia tekan loceng. Buka pintu.
Biar dia di koridor."

1275
01:04:39,120 --> 01:04:41,240
"Dia tekan loceng.
Buka pintu. Jangan cakap."

1276
01:04:41,320 --> 01:04:44,000
"Awak pandang matanya dan cium dia."

1277
01:04:45,000 --> 01:04:46,960
"Awak berundur. Bawa dia masuk."

1278
01:04:48,360 --> 01:04:49,360
"Awak cakap, "Hei."

1279
01:04:50,240 --> 01:04:53,440
"Itu tiga minit paling lama
dalam hidup awak, bukan?"

1280
01:04:57,240 --> 01:04:59,760
Saya tahu itu idea sampah.

1281
01:05:00,560 --> 01:05:04,040
Tapi masa itu, saya kata, "Awak genius!"

1282
01:05:04,120 --> 01:05:06,120
Ada banyak yang tunjuk sebaliknya.

1283
01:05:06,200 --> 01:05:08,400
Lapan bekas isteri.
Dua belas bantuan anak.

1284
01:05:08,480 --> 01:05:09,480
Adakah itu sah?

1285
01:05:10,680 --> 01:05:13,560
Saya dengar cakap dia.
Lepas 72 jam, saya bersiap.

1286
01:05:13,640 --> 01:05:15,240
Tunggu janji temu kelima.

1287
01:05:17,000 --> 01:05:19,920
Dia sampai.
Kami boleh dengar kasut tumit tingginya.

1288
01:05:20,440 --> 01:05:23,360
"Kami" sebab dia buka pintu bilik.
"Dia dah datang!"

1289
01:05:23,440 --> 01:05:25,200
"Okey. Saya kasihankan kita berdua."

1290
01:05:25,280 --> 01:05:27,880
"Sangat pelik. Pakai seluar awak."

1291
01:05:30,080 --> 01:05:31,080
Dia tekan loceng.

1292
01:05:35,200 --> 01:05:36,200
Saya buka pintu.

1293
01:05:37,960 --> 01:05:39,320
Saya lihat matanya.

1294
01:05:41,960 --> 01:05:42,960
Saya kaku.

1295
01:05:44,200 --> 01:05:45,400
Dalam kepala saya, macam…

1296
01:05:47,240 --> 01:05:51,840
Kemudian, dia nak masuk.
Seperti yang dijangka.

1297
01:05:52,760 --> 01:05:55,120
Bayangkan. Awak tekan loceng.
Mereka buka pintu dan…

1298
01:05:57,320 --> 01:06:00,640
Awak rasa ragu-ragu.
"Saya yang tekan atau awak?"

1299
01:06:00,720 --> 01:06:02,720
"Siapa nak masuk? Saya tak faham."

1300
01:06:03,600 --> 01:06:06,520
Dia semakin dekat. Saya jadi panik.

1301
01:06:06,600 --> 01:06:08,680
Dia patut berdiri di koridor!

1302
01:06:09,240 --> 01:06:12,400
Saya guna siku nak halang dia.
Macam ini gaya semula jadi.

1303
01:06:12,480 --> 01:06:14,680
Dia berundur.
Dia kata, "Awak okey, Panayotis?"

1304
01:06:14,760 --> 01:06:17,240
Saya fikir, "Sekarang masanya!"

1305
01:06:18,000 --> 01:06:20,960
Saya cium dia,
tapi bukan macam filem romantik.

1306
01:06:21,920 --> 01:06:23,160
Macam filem zombi.

1307
01:06:23,840 --> 01:06:24,840
Saya pun…

1308
01:06:26,360 --> 01:06:28,920
Semakin saya dekat,
semakin jauh dia undur.

1309
01:06:29,440 --> 01:06:31,520
Saya fikir, "Itu lebih jauh."

1310
01:06:32,240 --> 01:06:34,760
"Kalau saya tahu, saya akan bawa snek."

1311
01:06:35,560 --> 01:06:39,480
Saya tak boleh jauh lagi.
Otot belakang saya tak sampai lagi.

1312
01:06:40,120 --> 01:06:40,960
Tiada ciuman.

1313
01:06:41,040 --> 01:06:42,360
Tiada sentuhan atau apa-apa.

1314
01:06:43,640 --> 01:06:48,080
Saya cuma cakap,
"Tiga minit paling lama dalam hidup awak."

1315
01:06:49,840 --> 01:06:51,680
Memalukan. Saya guna nada itu.

1316
01:06:52,280 --> 01:06:54,720
Jijik betul. Macam saya baru seksa dia.

1317
01:06:55,600 --> 01:06:58,440
"Tiga minit paling lama dalam hidup awak,
Jean Moulin!"

1318
01:06:58,520 --> 01:07:00,880
Sangat pelik.

1319
01:07:00,960 --> 01:07:04,680
Dia berdiri tegak.
"Tiga minit paling lama dalam hidup saya?"

1320
01:07:06,360 --> 01:07:09,040
"Ini tentang tiga minit yang pelik itu?"

1321
01:07:11,280 --> 01:07:12,640
"Awak cuba cium saya?"

1322
01:07:14,000 --> 01:07:17,520
Saya cakap, "Kenapa awak cakap begitu?"

1323
01:07:19,400 --> 01:07:22,440
Saya tak boleh sentuh puting untuk
hilangkan diri. Dia tahu!

1324
01:07:23,040 --> 01:07:27,160
Saya fikir, "Lebih baik kalau dia mati."

1325
01:07:29,000 --> 01:07:30,040
"Kita lupakannya."

1326
01:07:30,760 --> 01:07:31,760
"Terutamanya, saya."

1327
01:07:32,400 --> 01:07:34,560
Jadi, saya gagal. Saya di apartmen itu.

1328
01:07:34,640 --> 01:07:37,960
Dia berdiri di koridor.
Pintu antara kami terbuka.

1329
01:07:38,040 --> 01:07:39,040
Begitu saja.

1330
01:07:39,120 --> 01:07:40,120
Kami berbual.

1331
01:07:40,520 --> 01:07:46,160
Di titik buta, saya tahu
ada seseorang di belakang dinding itu.

1332
01:07:47,040 --> 01:07:48,040
Saya dengar,

1333
01:07:49,200 --> 01:07:50,440
"Cium dia!"

1334
01:07:51,560 --> 01:07:53,520
Ini bukan perlawanan bola sepak!

1335
01:07:54,040 --> 01:07:56,440
Dia dengar suara itu. Dia tengok.

1336
01:07:56,520 --> 01:07:57,520
Dia nampak!

1337
01:07:58,920 --> 01:08:00,000
"Itu kawan rumah awak?"

1338
01:08:00,080 --> 01:08:02,160
Saya kata, "Apa?"

1339
01:08:02,240 --> 01:08:04,320
Dia kata, "Itu kawan serumah awak?"

1340
01:08:07,640 --> 01:08:09,440
"Ada lelaki pakai seluar pendek."

1341
01:08:10,760 --> 01:08:13,080
"Sebab itu awak tak nak saya masuk?"

1342
01:08:13,600 --> 01:08:16,720
Tak pasti jika dia melawak
atau dia nak tolak saya.

1343
01:08:17,240 --> 01:08:19,960
Tapi saya ikutkan saja. Saya kata,

1344
01:08:26,640 --> 01:08:27,880
"Saya tak nampak sesiapa."

1345
01:08:29,600 --> 01:08:30,600
Saya tipu.

1346
01:08:32,040 --> 01:08:33,040
Betul.

1347
01:08:33,440 --> 01:08:35,440
Walaupun dia ada. Saya dah cuba.

1348
01:08:35,960 --> 01:08:39,800
Berani betul. Macam dia akan kata,
"Lampu awak sangat bergaya!"

1349
01:08:40,520 --> 01:08:41,760
Bodohnya saya!

1350
01:08:42,520 --> 01:08:44,760
Saya fikir, "Awak tak cakap begitu."

1351
01:08:45,360 --> 01:08:47,920
Saya cuba betulkan dan pura-pura melawak,

1352
01:08:48,000 --> 01:08:49,840
tapi senyapnya jelas.

1353
01:08:50,520 --> 01:08:51,760
"Saya tak nampak sesiapa."

1354
01:08:55,920 --> 01:08:56,920
Bodoh betul.

1355
01:08:58,080 --> 01:09:01,040
Nasib baik dia tak kisah.
Dia kata, "Lelaki itu tak wujud?"

1356
01:09:02,240 --> 01:09:03,240
"Okey."

1357
01:09:07,720 --> 01:09:09,400
"Saya boleh nampak dia."

1358
01:09:12,840 --> 01:09:15,040
"Maaf! Gembira bertemu awak."

1359
01:09:15,960 --> 01:09:17,960
"Ini soalan pelik,
tapi awak wujud, bukan?"

1360
01:09:18,480 --> 01:09:19,520
Kawan saya jawab…

1361
01:09:30,440 --> 01:09:31,680
"Mana saya tahu."

1362
01:09:35,120 --> 01:09:36,880
"Tapi kita akan isi cangkerang itu."

1363
01:09:47,600 --> 01:09:48,640
Sebenarnya lagi teruk.

1364
01:09:48,720 --> 01:09:51,480
Dia cakap dengan kawan saya.
Kawan saya terus pergi.

1365
01:09:51,560 --> 01:09:54,120
Macam, "Kalau saya tak jawab,
dia takkan tahu saya ada."

1366
01:09:55,080 --> 01:09:57,040
Dia pandang saya.

1367
01:09:57,720 --> 01:10:00,160
Dia kata, "Kadangkala awak nakal."

1368
01:10:00,240 --> 01:10:01,640
Dia tolak pintu.

1369
01:10:02,480 --> 01:10:04,160
Dia masuk dengan yakin.

1370
01:10:04,240 --> 01:10:05,440
Macam dia bayar sewa.

1371
01:10:06,280 --> 01:10:08,720
Dia tolak saya di satu sudut.

1372
01:10:10,000 --> 01:10:11,400
Dia pandang saya.

1373
01:10:12,560 --> 01:10:13,560
Tak comel.

1374
01:10:14,560 --> 01:10:15,560
Burung hantu.

1375
01:10:19,160 --> 01:10:22,280
Saya tahu dia tahu saya tak tahu caranya.

1376
01:10:23,320 --> 01:10:26,000
Tak tercapai lagi.
Tak ada dalam DNA keluarga saya.

1377
01:10:27,960 --> 01:10:28,960
Dia cium saya.

1378
01:10:35,440 --> 01:10:36,520
Saya bukan anak anjing!

1379
01:10:38,400 --> 01:10:41,320
Bunyinya macam,
"Dia dah pandai berak sendiri!"

1380
01:10:41,400 --> 01:10:42,960
"Syabas, Melchior!" Tak.

1381
01:10:47,640 --> 01:10:49,000
Saya tak rasa apa-apa.

1382
01:10:51,800 --> 01:10:53,640
"Kami tak tahu nak buat apa!"

1383
01:10:55,000 --> 01:10:58,800
Saya jadi blok granit di depannya.

1384
01:10:58,880 --> 01:11:03,960
Saya rasa sejuk.
Saya rasa jauh dari dia dan diri saya.

1385
01:11:04,040 --> 01:11:06,400
Daripada segalanya.
Saya rasa sunyi. Sangat pelik.

1386
01:11:06,920 --> 01:11:08,480
Dia pergi ke sofa.

1387
01:11:09,040 --> 01:11:11,120
Saya pun sama. Ini rumah saya. Peliknya.

1388
01:11:12,200 --> 01:11:13,440
Kami berbual sejam dua.

1389
01:11:13,520 --> 01:11:15,720
Masa kami berbual,

1390
01:11:15,800 --> 01:11:18,760
saya dapat rasa saya cintakan dia.

1391
01:11:19,560 --> 01:11:21,400
Saya tak rasa begitu masa dia cium saya.

1392
01:11:22,640 --> 01:11:24,480
Dia ada kerja, jadi dia perlu pergi.

1393
01:11:24,560 --> 01:11:27,720
Saya hantar dia ke pintu.
Dia cium saya perlahan-lahan.

1394
01:11:27,800 --> 01:11:30,160
Tiada apa-apa. Sangat pelik.

1395
01:11:30,680 --> 01:11:34,480
Dia kata, "Saya rasa,
kita akan berjumpa lagi."

1396
01:11:35,600 --> 01:11:37,120
Saya kata, "Ya."

1397
01:11:41,400 --> 01:11:42,720
Saya dibenarkan ketika itu.

1398
01:11:44,160 --> 01:11:45,160
Saya sesat tadi.

1399
01:11:46,480 --> 01:11:48,920
Saya masuk semula. Saya jalan satu meter.

1400
01:11:50,200 --> 01:11:52,440
Saya duduk di sofa dan saya terfikir,

1401
01:11:52,520 --> 01:11:54,360
kata demi kata,

1402
01:11:55,960 --> 01:11:56,960
"Awak dah tahu."

1403
01:11:59,080 --> 01:12:00,640
"Awak tak tahu bercinta."

1404
01:12:01,720 --> 01:12:04,320
Saya rasa seram sejuk.
Dungu, tapi saya percaya.

1405
01:12:04,400 --> 01:12:09,360
Saya yakinkan diri saya. Saya lawan,
"Awak tak tahu bercinta. Biasalah."

1406
01:12:09,440 --> 01:12:11,840
"Ayah awak pun tak pandai,
jadi awak tak tahu."

1407
01:12:11,920 --> 01:12:12,960
"Begitulah caranya."

1408
01:12:13,040 --> 01:12:15,960
"Ada orang pandai bercinta, ada yang tak."

1409
01:12:16,040 --> 01:12:19,920
"Ada orang boleh buat roti.
Orang lain merasa roti. Tak boleh."

1410
01:12:20,840 --> 01:12:22,080
"Ia perlukan garam."

1411
01:12:23,720 --> 01:12:25,160
Kawan serumah saya keluar.

1412
01:12:25,240 --> 01:12:28,240
Dia dengar semuanya.
Dia letak tangan di bahu saya.

1413
01:12:28,920 --> 01:12:29,920
Dia berbisik,

1414
01:12:30,520 --> 01:12:33,600
"Awak dah jadi dewasa sekarang!
Saya bangga dengan awak."

1415
01:12:34,920 --> 01:12:36,840
Saya rasa gemuruh.

1416
01:12:38,160 --> 01:12:40,400
Saya fikir, "Saya pernah cintai dia?"

1417
01:12:43,520 --> 01:12:46,320
Saya nak beritahu awak
saya bercinta dengan perempuan itu,

1418
01:12:46,400 --> 01:12:47,680
kemudian ada anak,

1419
01:12:47,760 --> 01:12:51,480
kami keluar makan setiap hari minggu.

1420
01:12:52,720 --> 01:12:53,720
Telur Benedict.

1421
01:12:55,080 --> 01:12:56,520
Tapi, saya tak jumpa dia lagi.

1422
01:12:59,320 --> 01:13:00,680
Ada yang kecewa.

1423
01:13:01,320 --> 01:13:03,280
Ini persembahan hidup saya.

1424
01:13:07,960 --> 01:13:10,400
Kami ada persembahan pembukaan
baru-baru ini.

1425
01:13:11,200 --> 01:13:13,680
Maksud saya, sebelum pandemik ini.

1426
01:13:13,760 --> 01:13:15,680
Kita patut buat lagi.

1427
01:13:17,120 --> 01:13:20,400
Saya rasa takut sebelum persembahan.
Saya telefon mak jika saya takut.

1428
01:13:20,480 --> 01:13:22,600
Saya beritahu dia, saya takut. Pragmatik.

1429
01:13:23,760 --> 01:13:25,760
Saya kata,
"Saya tak rasa seperti diri saya."

1430
01:13:26,520 --> 01:13:28,520
Mak kata, "Dia sangat menjengkelkan!"

1431
01:13:29,040 --> 01:13:30,680
"Ya, Panayou, awak sendiri!"

1432
01:13:31,200 --> 01:13:33,600
"Masa awak telefon, ada nama awak!"

1433
01:13:34,320 --> 01:13:36,440
Dia selalu comel dalam saat-saat begini.

1434
01:13:37,000 --> 01:13:38,360
"Ini tentang persembahan?"

1435
01:13:38,920 --> 01:13:41,760
Saya kata, "Saya tak tahu. Mungkin."

1436
01:13:42,440 --> 01:13:43,880
"Ini persembahan awak."

1437
01:13:44,760 --> 01:13:47,240
"Pembukaan di pentas sama saja."

1438
01:13:47,320 --> 01:13:48,480
"Awak cuba saja."

1439
01:13:49,080 --> 01:13:51,240
"Kalau tak suka, cuba benda lain."

1440
01:13:52,080 --> 01:13:53,200
"Ini pembukaan awak."

1441
01:13:53,720 --> 01:13:56,200
"Awak akan buat silap. Tak apa." "Jangan!"

1442
01:13:57,200 --> 01:13:58,640
"Satu ayat terlalu panjang."

1443
01:13:59,280 --> 01:14:01,680
Dia selalu cakap macam
Jean-Claude Van Damme.

1444
01:14:01,760 --> 01:14:07,920
Dia kata, "Tidak, awak akan berjaya!"

1445
01:14:08,000 --> 01:14:09,800
Dia beri telefon kepada ayah saya.

1446
01:14:11,400 --> 01:14:14,640
Dia ambil telefon. Saya dengar nafas ayah.

1447
01:14:14,720 --> 01:14:15,720
Saya beritahu dia,

1448
01:14:16,520 --> 01:14:17,520
"Saya takut."

1449
01:14:17,960 --> 01:14:19,920
Ini tentang perasaan. Dia diam.

1450
01:14:21,280 --> 01:14:25,240
Dia kata, "Ini tentang persembahan?"
Saya kata, "Kenapa ayah cakap begitu?"

1451
01:14:26,040 --> 01:14:28,240
Dia kata, "Hubungi ayah lepas pembukaan."

1452
01:14:28,320 --> 01:14:31,560
"Beritahu ayah lepas dah selesai.
Bukan semasa persembahan."

1453
01:14:33,640 --> 01:14:34,640
Saya dengar…

1454
01:14:35,760 --> 01:14:38,720
bapa-bapa buat lawak kasar di telefon.

1455
01:14:39,600 --> 01:14:41,400
Saya faham kita sama.

1456
01:14:42,080 --> 01:14:43,760
Saya guna taktiknya buat kali pertama.

1457
01:14:44,280 --> 01:14:46,760
"Mahu saya beritahu ayah
lepas semuanya selesai?"

1458
01:14:47,320 --> 01:14:48,320
"Okey."

1459
01:14:48,680 --> 01:14:52,360
"Jika teman wanita saya mengandung,
saya beritahu ayah lepas dia bersalin?"

1460
01:14:53,320 --> 01:14:55,520
Dia kata, "Ya."

1461
01:14:57,320 --> 01:14:58,320
Ego betul.

1462
01:14:58,880 --> 01:15:01,320
Kami nak lihat
siapa yang akan mengalah dulu.

1463
01:15:02,320 --> 01:15:05,520
"Hubungi ayah selepas
teman wanita awak keluar hospital."

1464
01:15:05,600 --> 01:15:08,680
"Dia akan hubungi ayah sendiri,
bukan saya."

1465
01:15:10,200 --> 01:15:12,560
Dia kata, "Bayi itu akan telefon.
Jangan risau."

1466
01:15:15,960 --> 01:15:18,280
Sebab dia sangat lucu, dia tambah,

1467
01:15:19,440 --> 01:15:21,080
"Masih bujang, bukan?"

1468
01:15:22,920 --> 01:15:24,400
"Hubungi ayah lepas selesai."

1469
01:15:35,320 --> 01:15:36,720
"Sebenarnya, tentang itu…"

1470
01:15:36,800 --> 01:15:38,160
saya tulis persembahan ini

1471
01:15:39,200 --> 01:15:41,440
sebab nak beritahu ayah dan mak
sesuatu yang sukar

1472
01:15:41,520 --> 01:15:44,080
untuk diluahkan
dan rasanya menjengkelkan."

1473
01:15:45,440 --> 01:15:46,440
Dia kata,

1474
01:15:48,200 --> 01:15:49,760
"Saya rasa kita tahu."

1475
01:15:51,640 --> 01:15:53,560
"Awak patut tahu ayah…" Saya pun…

1476
01:15:54,720 --> 01:15:55,840
Dia kata, "Apa?"

1477
01:15:55,920 --> 01:15:57,280
Saya kata, "Jangan cakap."

1478
01:15:57,920 --> 01:16:01,040
Dia kata, "Ayah tak nak cakap."
Saya kata, "Jangan cakap."

1479
01:16:01,560 --> 01:16:02,560
"Ayah takkan cakap."

1480
01:16:03,760 --> 01:16:04,840
Kami terdiam.

1481
01:16:05,760 --> 01:16:06,840
Dia tambah,

1482
01:16:09,320 --> 01:16:10,800
"Semoga berjaya."

1483
01:16:11,560 --> 01:16:12,560
Saya kata,

1484
01:16:13,840 --> 01:16:14,840
"Ayah juga."

1485
01:16:18,520 --> 01:16:19,520
Saya hampir kata,

1486
01:16:20,480 --> 01:16:22,440
"Terima kasih. Selamat malam."

1487
01:17:27,840 --> 01:17:32,840
TERIMA KASIH, MAK DAN AYAH

1488
01:18:50,720 --> 01:18:53,720
Terjemahan sari kata oleh Anis Tarmidi