1
00:00:06,006 --> 00:00:08,336
SEBUAH SIRI NETFLIX
2
00:00:41,624 --> 00:00:43,424
Tumbuhan adalah organisma yang ikhlas.
3
00:00:44,586 --> 00:00:47,506
Ia akan beri balik
apa yang kita beri kepadanya.
4
00:00:49,299 --> 00:00:51,799
Kalau dapat cahaya matahari, ia mekar.
5
00:00:52,343 --> 00:00:53,933
Kalau tak dapat, ia layu.
6
00:00:54,679 --> 00:00:55,809
Setuju tak, Ryeon?
7
00:00:57,098 --> 00:00:59,098
Saya tak rasa puan panggil saya
untuk tunjuk bunga.
8
00:00:59,184 --> 00:01:00,774
Tentang kes risiko bunuh diri terkini.
9
00:01:03,146 --> 00:01:06,566
Lee Young-chun. Umur 91.
Warga emas yang tinggal bersendirian.
10
00:01:07,442 --> 00:01:08,442
Kenapa dengan dia?
11
00:01:09,861 --> 00:01:13,451
Nampaknya kamu akan bekerja
dengan Pasukan Pengiring untuk kes ini.
12
00:01:17,869 --> 00:01:19,499
Jangka hayatnya tamat esok.
13
00:01:20,914 --> 00:01:22,504
- Apa?
- Selalunya,
14
00:01:22,999 --> 00:01:26,749
semakin bertambah berusia,
semakin kita nak hidup lebih lama.
15
00:01:26,836 --> 00:01:29,546
Tapi kenapa,
keputusan terakhirnya dalam hidup
16
00:01:31,591 --> 00:01:32,881
adalah untuk bunuh diri?
17
00:01:34,969 --> 00:01:36,139
Saya rasa
18
00:01:37,055 --> 00:01:38,765
dia ada luka dalam yang belum sembuh
19
00:01:40,183 --> 00:01:41,483
atau penyesalan dalam hidup.
20
00:01:41,559 --> 00:01:42,559
Mungkin.
21
00:01:42,644 --> 00:01:45,314
Macam kamu cakap, apa sekalipun luka itu,
22
00:01:45,396 --> 00:01:48,106
bukankah dia sepatutnya hidup
hingga tiba masa untuk mati?
23
00:01:49,067 --> 00:01:52,737
Puan nak saya sembuhkan luka berdekad lama
yang dia sendiri tak dapat ubati,
24
00:01:53,571 --> 00:01:54,451
dalam masa sehari?
25
00:01:54,531 --> 00:01:58,241
"Setidaknya, hidup awak bermakna."
26
00:01:58,326 --> 00:02:01,076
Buatlah dia rasa begitu.
27
00:02:10,130 --> 00:02:13,010
{\an8}EPISOD 6: ROH MENJADI BINTANG
28
00:02:14,008 --> 00:02:15,548
{\an8}Lambatnya Pn. Koo.
29
00:02:16,678 --> 00:02:20,058
{\an8}Harap puan boleh gunakan pertemuan itu
untuk minta pengarah tambah staf.
30
00:02:22,851 --> 00:02:25,811
{\an8}- Kenapa?
- Bukannya ada orang nak datang ke sini.
31
00:02:27,397 --> 00:02:29,817
{\an8}Betul juga.
Susah juga duduk dalam pasukan ini.
32
00:02:29,899 --> 00:02:33,189
{\an8}Macam mana nak cakap, ya?
Macam dipulaukan dalam Jumadeung.
33
00:02:33,278 --> 00:02:35,198
{\an8}Mesti semua orang pilih Pasukan Pengiring
34
00:02:35,280 --> 00:02:37,120
{\an8}sebab dapat pakai sut mahal. Betul tak?
35
00:02:37,198 --> 00:02:40,488
{\an8}Dah berapa lama awak kerja di Jumadeung?
36
00:02:40,577 --> 00:02:42,747
{\an8}- Sejak era Joseon.
- Era Joseon?
37
00:02:43,413 --> 00:02:46,713
{\an8}Puan lebih lama di sini daripada awak.
Maksudnya puan dah berada di sini
38
00:02:46,791 --> 00:02:48,751
{\an8}sejak zaman Maharaja Sejong
atau Jeneral Yi Sun-shin?
39
00:02:48,835 --> 00:02:49,875
{\an8}Saya nampak tua sangatkah?
40
00:02:52,088 --> 00:02:53,258
{\an8}Jadi, sejak bila?
41
00:02:54,132 --> 00:02:55,552
{\an8}Sejak Pencerobohan Qing di Joseon.
42
00:02:56,968 --> 00:02:58,508
Pencerobohan Qing di Joseon.
43
00:02:58,595 --> 00:03:01,805
Berhenti bercakap hal yang tak penting.
Saya ada perkara nak cakap.
44
00:03:04,934 --> 00:03:06,734
{\an8}LEE YOUNG-CHUN, UMUR 91
INDEKS KEMURUNGAN 85%
45
00:03:06,811 --> 00:03:08,941
Kalau dia akan meninggal dunia esok,
46
00:03:09,022 --> 00:03:11,772
buat apa kita tolong dia
untuk cari makna kehidupan?
47
00:03:14,360 --> 00:03:16,820
Yang penting, kita tak banyak masa.
48
00:03:18,948 --> 00:03:21,778
Tugas kita tak semudah menghalang dia
bunuh diri dalam sehari.
49
00:03:23,870 --> 00:03:24,950
Betul cakap En. Lim.
50
00:03:26,789 --> 00:03:29,249
Cepat tukar baju. Kita tak banyak masa.
51
00:03:36,215 --> 00:03:37,465
Aduhai.
52
00:03:37,550 --> 00:03:41,050
Orang masih tinggal di kejiranan ini?
53
00:03:41,137 --> 00:03:43,387
Nampak macam semua dah pindah
sebab pembangunan tergendala itu.
54
00:03:44,599 --> 00:03:45,479
Jauh lagikah?
55
00:03:47,560 --> 00:03:48,440
Rumah itu.
56
00:03:54,776 --> 00:03:56,066
Tolong tarik saya.
57
00:03:56,819 --> 00:03:57,649
Tarik saya.
58
00:03:59,322 --> 00:04:01,242
Dia tak pernah nak tolong.
59
00:04:02,784 --> 00:04:05,414
Saya rasa tiada orang tinggal di sini.
60
00:04:05,995 --> 00:04:07,285
Loceng pun tak berfungsi.
61
00:04:07,372 --> 00:04:08,372
Ada orang tak?
62
00:04:15,255 --> 00:04:16,455
Saya pun ada…
63
00:04:20,385 --> 00:04:22,505
Baguslah. Cemburunya saya.
64
00:04:25,181 --> 00:04:26,891
Rupanya kebolehan awak adalah bodoh.
65
00:04:31,062 --> 00:04:32,652
Tapi saya rasa sesuatu di hujung jari.
66
00:04:34,065 --> 00:04:34,935
Saya rasalah.
67
00:04:51,749 --> 00:04:55,129
Kita mulakan dengan mengemas.
Selepas itu, baru cari.
68
00:04:55,211 --> 00:04:56,211
Kemas?
69
00:04:56,296 --> 00:05:00,046
Kestabilan mental boleh ditingkatkan
hanya dengan melihat ruang yang kemas.
70
00:05:00,133 --> 00:05:02,013
Terutamanya tempat tinggal mereka.
71
00:05:06,806 --> 00:05:09,476
Kita perlukan peralatan
kalau kita nak kemas tempat ini.
72
00:05:09,559 --> 00:05:11,479
Rasanya tak ada kedai
yang jual peralatan itu,
73
00:05:11,561 --> 00:05:13,351
jadi kita kena pergi
ke kejiranan terdekat.
74
00:05:14,397 --> 00:05:16,357
Rasanya lebih cepat
kalau seorang saja pergi
75
00:05:16,441 --> 00:05:18,321
daripada pergi beramai-ramai.
76
00:05:18,401 --> 00:05:19,651
Jadi, "seorang" itu…
77
00:05:19,736 --> 00:05:21,446
Macam mana kita nak pilih orang itu?
78
00:05:22,071 --> 00:05:24,201
- Susah nak buat pilihan.
- Pilihan yang sukar.
79
00:05:25,116 --> 00:05:26,236
Saya akan pergi.
80
00:05:27,327 --> 00:05:28,287
Terima kasih.
81
00:05:31,039 --> 00:05:32,119
Aduhai.
82
00:05:32,206 --> 00:05:34,706
Suruh sajalah saya pergi.
83
00:05:34,792 --> 00:05:36,542
Kenapa nak beri tekanan
supaya saya terasa?
84
00:05:39,213 --> 00:05:40,473
- Mak!
- Ya.
85
00:05:40,548 --> 00:05:42,678
Kenapa orang tua itu bawa sampah?
86
00:05:42,759 --> 00:05:44,389
Sebab dia malas belajar.
87
00:05:44,469 --> 00:05:47,509
Kamu kena belajar rajin-rajin
kalau tak nak jadi macam dia, faham?
88
00:05:49,265 --> 00:05:51,055
Tak boleh cakap elok sikitkah?
89
00:05:52,101 --> 00:05:53,311
Datuk.
90
00:05:53,394 --> 00:05:54,234
Datuk!
91
00:05:54,312 --> 00:05:56,402
Nak pergi ke mana? Biar saya tolong.
92
00:05:56,481 --> 00:05:57,481
Tak apa. Terima kasih.
93
00:05:58,066 --> 00:05:59,896
- Nanti dulu.
- Apa?
94
00:06:01,152 --> 00:06:02,612
{\an8}LEE YOUNG-CHUN, UMUR 91
INDEKS KEMURUNGAN 85%
95
00:06:02,695 --> 00:06:03,855
En. Lee Young-chun?
96
00:06:05,323 --> 00:06:06,203
Ya?
97
00:06:07,700 --> 00:06:09,620
Mesti awak banyak kerja di pejabat daerah.
98
00:06:09,702 --> 00:06:11,502
Tak adalah! Saya tak sibuk.
99
00:06:11,579 --> 00:06:13,959
Lagipun, saya tak ada tempat
nak gunakan tenaga saya.
100
00:06:15,374 --> 00:06:17,924
Tapi saya rasa bersalah pula.
101
00:06:18,002 --> 00:06:19,672
Tak perlu rasa bersalah.
102
00:06:19,754 --> 00:06:21,714
Saya nampak saja begini,
tapi otot saya kuat.
103
00:06:21,798 --> 00:06:22,968
Yakah?
104
00:06:26,385 --> 00:06:29,175
Kawasan kejiranan ini nampak sunyi.
105
00:06:30,598 --> 00:06:35,138
Dulu penuh dengan orang,
tapi semua dah pindah keluar.
106
00:06:36,020 --> 00:06:37,190
Kenapa datuk tak pindah?
107
00:06:37,855 --> 00:06:38,765
Saya?
108
00:06:39,732 --> 00:06:43,822
Mereka paksa saya pindah
selepas beri pampasan
109
00:06:44,403 --> 00:06:46,283
yang terlalu kecil.
110
00:06:46,948 --> 00:06:49,328
Duit itu tak cukup
nak dapatkan rumah lain.
111
00:06:50,243 --> 00:06:53,663
Lagipun, dah lama saya tinggal sini.
112
00:06:54,247 --> 00:06:57,247
Malah saya dah tak banyak masa.
113
00:07:04,340 --> 00:07:05,340
Apa itu?
114
00:07:05,925 --> 00:07:06,835
Di sini rupanya.
115
00:07:07,552 --> 00:07:08,392
Hei, orang tua!
116
00:07:08,970 --> 00:07:11,260
Puas saya cari!
117
00:07:11,347 --> 00:07:15,017
Orang tua ini memang pandai
menyusahkan orang.
118
00:07:16,644 --> 00:07:19,024
Boleh jalan sampai ke sini
dengan tulang tua itu, ya?
119
00:07:19,105 --> 00:07:21,065
Gunalah tulang itu
untuk pindah ke tempat lain.
120
00:07:21,149 --> 00:07:22,939
Kenapa tak dengar cakap?
121
00:07:23,526 --> 00:07:24,936
Hei, biadab sangat awak ini.
122
00:07:25,027 --> 00:07:26,447
Jangan.
123
00:07:27,280 --> 00:07:30,320
Siapa ini? Bawa cucu pula?
124
00:07:30,908 --> 00:07:33,408
Kau pergilah bawa
datuk kau ke tempat lain.
125
00:07:33,494 --> 00:07:36,464
Tahu tak berapa banyak
kami rugi sebab dia?
126
00:07:36,956 --> 00:07:40,076
Dia cuma pemuda yang datang menolong.
127
00:07:40,168 --> 00:07:42,708
Saya faham maksud kamu.
Jadi, pergilah balik.
128
00:07:42,795 --> 00:07:43,835
Orang tua.
129
00:07:43,921 --> 00:07:45,721
- Hei!
- Tidak.
130
00:07:45,798 --> 00:07:50,178
Orang tua! Kalau awak pergi,
barulah kami boleh pergi, faham tak?
131
00:07:50,803 --> 00:07:51,723
Apa pula ini?
132
00:07:52,638 --> 00:07:53,468
Tengoklah itu.
133
00:07:53,556 --> 00:07:55,056
Jangan.
134
00:07:55,850 --> 00:07:58,390
Kenapa orang yang pernah berjuang
pertahankan negara
135
00:07:58,478 --> 00:08:01,858
jadi penghalang apabila kami
nak bangunkan negara?
136
00:08:02,607 --> 00:08:05,107
Selepas kawasan kotor ini dibersihkan,
137
00:08:05,193 --> 00:08:07,613
barulah harga tanah naik
dan nampak cantik dan kemas.
138
00:08:08,196 --> 00:08:12,446
Jadi, tolonglah pindah dari sini!
139
00:08:12,533 --> 00:08:13,783
- Jangan.
- Susah betul!
140
00:08:13,868 --> 00:08:16,328
Nak buat apa kumpul benda ini?
141
00:08:17,955 --> 00:08:20,245
Masa muda dulu, perwira negara.
142
00:08:20,333 --> 00:08:21,423
Jangan…
143
00:08:22,001 --> 00:08:25,301
Tapi apabila dah tua, menyusahkan pula?
144
00:08:26,005 --> 00:08:26,955
Maafkan saya.
145
00:08:28,090 --> 00:08:29,220
Tidak. Jangan!
146
00:08:30,510 --> 00:08:31,390
Tuan!
147
00:08:31,469 --> 00:08:32,639
Tuan okey?
148
00:08:32,720 --> 00:08:33,550
Kurang ajar!
149
00:08:37,558 --> 00:08:38,848
Saya tak apa-apa.
150
00:08:42,480 --> 00:08:44,980
- Awak bergaduh?
- Awak sajakah yang kena pukul?
151
00:08:45,566 --> 00:08:49,026
Dia cuba tolong saya.
152
00:08:49,111 --> 00:08:51,111
Mereka bukannya seorang dua.
Macam mana nak kalahkan samseng itu?
153
00:08:51,197 --> 00:08:52,817
Lain kali tak perlulah lawan.
154
00:08:52,907 --> 00:08:56,447
Lepas apa yang mereka buat pada datuk,
takkan saya nak duduk diam?
155
00:08:56,536 --> 00:08:58,156
Menang pun tak, berani tinggikan suara.
156
00:08:58,246 --> 00:09:01,366
Maaf, tapi siapa kamu berdua?
157
00:09:02,458 --> 00:09:04,788
Mereka rakan sekerja dari pejabat daerah?
158
00:09:06,087 --> 00:09:07,207
Awak En. Lee Young-chun?
159
00:09:07,797 --> 00:09:09,167
Ya, saya.
160
00:09:09,257 --> 00:09:10,337
Kami malaikat maut.
161
00:09:17,640 --> 00:09:18,470
Saya…
162
00:09:18,558 --> 00:09:22,438
Tak, bukan saya. Saya belum lagi.
Saya baru separuh. Ya, separuh.
163
00:09:23,604 --> 00:09:24,944
En. Lee Young-chun.
164
00:09:25,523 --> 00:09:26,653
Awak akan mati esok.
165
00:09:57,972 --> 00:09:59,562
Perlukah jujur sampai macam itu?
166
00:09:59,640 --> 00:10:01,850
Beritahu dia yang kita malaikat maut?
167
00:10:03,019 --> 00:10:04,849
Umur En. Lee Young-chun dah tak panjang.
168
00:10:04,937 --> 00:10:06,227
Ya, tapi…
169
00:10:07,523 --> 00:10:09,323
Dia nampak sihat dalam usia begitu.
170
00:10:11,402 --> 00:10:12,952
Itu jangka hayat yang dah ditetapkan.
171
00:10:14,238 --> 00:10:16,158
Awak tahu macam mana dia akan mati?
172
00:10:17,366 --> 00:10:19,946
Pasukan Pengiring cakap
sebab penyakit kritikal.
173
00:10:21,495 --> 00:10:25,165
Dia pesara askar Perang Korea.
174
00:10:26,250 --> 00:10:27,630
Macam mana awak tahu?
175
00:10:27,710 --> 00:10:29,300
Dia pakai topi Anggota Khidmat Terbilang.
176
00:10:30,755 --> 00:10:32,205
Tapi apa dia buat di sini seorang diri?
177
00:10:32,298 --> 00:10:34,428
Saya tak nampak keluarganya
dalam aplikasi Lampu Merah.
178
00:10:39,930 --> 00:10:40,810
Betulkah…
179
00:10:42,642 --> 00:10:44,812
awak ini malaikat maut?
180
00:10:44,894 --> 00:10:45,774
Ya.
181
00:10:46,520 --> 00:10:47,810
Saya malaikat maut.
182
00:10:51,609 --> 00:10:55,949
Mungkin sebab saya dah nak mati,
183
00:10:56,030 --> 00:10:58,450
tapi saya dapat rasa aura daripada awak.
184
00:10:58,532 --> 00:11:00,242
Awak sememangnya
185
00:11:01,243 --> 00:11:03,043
malaikat maut.
186
00:11:04,330 --> 00:11:05,330
Kami datang
187
00:11:06,332 --> 00:11:08,042
untuk selamatkan awak.
188
00:11:08,668 --> 00:11:09,498
Apa?
189
00:11:09,585 --> 00:11:11,705
Awak sedang bersedia untuk bunuh diri.
190
00:11:13,839 --> 00:11:18,469
Tapi awak cuma ada
sehari saja lagi untuk hidup.
191
00:11:21,013 --> 00:11:23,313
Kalau ada apa-apa yang awak inginkan,
192
00:11:24,308 --> 00:11:25,728
teringin nak buat atau tengok,
193
00:11:26,852 --> 00:11:28,402
kami boleh tunaikan semuanya.
194
00:11:34,318 --> 00:11:35,398
Beberapa minggu lepas,
195
00:11:36,237 --> 00:11:37,607
saya dengar
196
00:11:38,364 --> 00:11:42,544
salah seorang jiran saya
ditemui mati sendirian.
197
00:11:43,744 --> 00:11:47,924
Badan dia dah mereput
sampai tinggal tulang.
198
00:11:49,083 --> 00:11:50,583
Apabila saya dengar tentang itu,
199
00:11:51,919 --> 00:11:53,839
saya mula berfikir panjang.
200
00:11:55,548 --> 00:11:56,628
Saya rasa
201
00:11:57,341 --> 00:12:00,681
nasib saya pun akan sama.
202
00:12:02,096 --> 00:12:05,056
Hanya menunggu hari kematian
tanpa tahu bila masanya,
203
00:12:05,141 --> 00:12:06,981
ia sangat menakutkan.
204
00:12:07,768 --> 00:12:08,638
Jadi,
205
00:12:09,770 --> 00:12:10,900
saya cari
206
00:12:12,064 --> 00:12:15,944
cara untuk tinggalkan dunia ini
secara senyap-senyap.
207
00:12:16,026 --> 00:12:20,446
Awak tak nak raikan hari terakhir
dengan cara yang bermakna?
208
00:12:21,740 --> 00:12:22,830
Apa pun,
209
00:12:23,993 --> 00:12:26,833
saya nak mati selepas selesai kerja.
210
00:12:27,663 --> 00:12:32,713
Jadi, saya nak hidup macam biasa
untuk hari ini.
211
00:12:40,259 --> 00:12:41,389
Nak pergi ke mana?
212
00:12:42,011 --> 00:12:44,101
Saya nak sambung kutip kertas terbuang
213
00:12:44,847 --> 00:12:47,517
dan pergi ke tempat penjualan sampah
sebelum senja.
214
00:12:49,727 --> 00:12:51,267
Kami akan temankan awak
215
00:12:52,688 --> 00:12:53,938
supaya awak tak kesunyian
216
00:12:54,773 --> 00:12:56,403
pada hari terakhir awak esok.
217
00:13:06,327 --> 00:13:07,367
Datuk.
218
00:13:07,453 --> 00:13:11,123
Apa kata datuk berehat saja di rumah
atau pergi tempat yang menarik?
219
00:13:11,207 --> 00:13:12,207
Tak apa.
220
00:13:13,209 --> 00:13:18,129
Ini hari terakhir, saya nak simpan
semuanya dalam ingatan.
221
00:13:21,300 --> 00:13:22,130
Nampaknya
222
00:13:22,760 --> 00:13:24,510
ini bukan hari yang baik.
223
00:13:25,095 --> 00:13:27,425
Mesti orang dah ambil semuanya.
224
00:13:27,515 --> 00:13:28,965
Mungkin persaingannya sengit.
225
00:13:29,058 --> 00:13:33,938
Mungkin masih ada yang tinggal
di sudut sana.
226
00:13:34,021 --> 00:13:34,981
Baik!
227
00:13:35,064 --> 00:13:36,404
Apa? Oh, Tuhan.
228
00:13:37,858 --> 00:13:40,238
Bertenaga betul dia.
229
00:13:40,319 --> 00:13:41,899
Terlalu bersemangat, itu masalah dia.
230
00:13:41,987 --> 00:13:43,607
Yakah?
231
00:13:43,697 --> 00:13:45,317
Aduhai.
232
00:13:47,493 --> 00:13:49,413
Apa? Hei, encik!
233
00:13:49,495 --> 00:13:51,655
Encik!
234
00:13:52,456 --> 00:13:56,666
Encik, tunggu!
235
00:13:56,752 --> 00:13:58,462
Encik!
236
00:13:58,546 --> 00:13:59,706
Kenapa dia…
237
00:14:00,881 --> 00:14:02,221
Kenapa orang muda macam itu…
238
00:14:02,299 --> 00:14:04,129
Dia siap ada kereta lagi, tapi kenapa…
239
00:14:05,135 --> 00:14:08,175
Ramai orang sekarang
yang buat macam itu untuk bersenam
240
00:14:08,264 --> 00:14:10,724
sebab mereka rasa terperuk di dalam rumah.
241
00:14:10,808 --> 00:14:12,268
Senaman?
242
00:14:12,351 --> 00:14:16,311
Tapi untuk orang tua macam saya,
ini caranya untuk cari makan.
243
00:14:16,897 --> 00:14:18,727
Salah saya sebab jadi tua.
244
00:14:29,410 --> 00:14:30,290
Di sana.
245
00:14:31,662 --> 00:14:34,292
Ada banyak di sini.
246
00:14:34,874 --> 00:14:37,294
Mesti yang lain tak perasan
semasa lalu sini.
247
00:14:37,960 --> 00:14:40,000
Tapi baunya sangat…
248
00:14:40,087 --> 00:14:40,957
Itu sampah, bukan?
249
00:14:41,046 --> 00:14:41,876
Sampah?
250
00:14:41,964 --> 00:14:44,684
Ia berharga bagi saya.
251
00:14:45,593 --> 00:14:49,353
Bertuah betul hari ini.
Mungkin sebab ini hari terakhir.
252
00:14:50,097 --> 00:14:51,387
Tak apa. Biar kami buat.
253
00:14:51,473 --> 00:14:52,563
Tak apa.
254
00:14:53,392 --> 00:14:57,902
Tak. Takkanlah saya
nak kotorkan tangan malaikat maut?
255
00:14:57,980 --> 00:14:59,020
Tak kotor pun.
256
00:14:59,106 --> 00:15:01,526
Ada orang lebih kotor daripada ini.
257
00:15:01,609 --> 00:15:02,439
Tapi…
258
00:15:02,526 --> 00:15:05,526
Betul. Beritahu kami apa yang nak dikutip.
Biar kami kutip.
259
00:15:05,613 --> 00:15:07,203
Tak apa.
260
00:15:14,788 --> 00:15:16,788
Terima kasih, malaikat maut semua.
261
00:15:23,130 --> 00:15:24,590
Oh, biar saya buat.
262
00:15:35,184 --> 00:15:36,484
Wah, pak cik!
263
00:15:37,519 --> 00:15:39,479
- Banyak bawa barang hari ini.
- Ya.
264
00:15:39,563 --> 00:15:42,023
- Mesti hari ini, hari bertuah.
- Ya. Nampaknya macam itulah.
265
00:15:44,485 --> 00:15:46,525
Siapa mereka ini?
266
00:15:46,612 --> 00:15:49,112
Mereka datang untuk tolong pak cik.
267
00:15:50,950 --> 00:15:53,120
Sebab itulah pak cik boleh bawa banyak!
268
00:15:53,202 --> 00:15:54,832
Ya. Nasib baiklah.
269
00:15:55,788 --> 00:15:56,908
Oh, ya.
270
00:15:56,997 --> 00:15:59,957
Pak cik dengar awak nak tutup
tempat pengumpulan sampah ini?
271
00:16:00,042 --> 00:16:01,132
Ya.
272
00:16:01,210 --> 00:16:04,130
Kalau boleh saya nak teruskan lagi,
273
00:16:04,213 --> 00:16:06,803
tapi samseng-samseng itu asyik ugut saya.
274
00:16:06,882 --> 00:16:08,262
Pak cik faham.
275
00:16:09,343 --> 00:16:10,643
Pak cik pun akan tinggalkan tempat ini.
276
00:16:11,303 --> 00:16:12,723
Pak cik nak pindahkah?
277
00:16:13,681 --> 00:16:16,351
Hartanah sekarang mahal,
susah nak cari rumah yang sesuai.
278
00:16:20,562 --> 00:16:21,902
Jangan risau.
279
00:16:23,565 --> 00:16:25,025
Pak cik nak pergi ke tempat yang baik.
280
00:16:26,360 --> 00:16:27,570
Baguslah kalau macam itu.
281
00:16:38,414 --> 00:16:40,924
Saya selalu rasa bersalah
tak dapat beri pak cik lebih sikit.
282
00:16:41,000 --> 00:16:43,130
Nanti, takkan ini saja?
Kami bawa banyaklah.
283
00:16:43,210 --> 00:16:44,750
Cuba kira balik. Betulkah banyak ini saja?
284
00:16:45,587 --> 00:16:46,457
Maaf.
285
00:16:49,008 --> 00:16:51,428
Kenapa awak selalu minta maaf?
286
00:16:52,011 --> 00:16:54,261
Pak cik tahu awak beri yang termampu.
287
00:16:56,265 --> 00:16:58,675
Hari ini, tak perlu bayar pak cik.
288
00:16:59,351 --> 00:17:02,521
Lagi satu. Pak cik ada menyimpan sikit.
289
00:17:03,313 --> 00:17:04,233
Ia tak banyak.
290
00:17:05,024 --> 00:17:08,364
Belikan makanan yang sedap
untuk anak-anak awak.
291
00:17:09,486 --> 00:17:11,276
Tak boleh, pak cik.
292
00:17:11,363 --> 00:17:13,163
Saya tak boleh terima duit ini.
293
00:17:13,240 --> 00:17:14,910
Saya tahu betapa pak cik kerja keras
untuk simpan duit ini.
294
00:17:14,992 --> 00:17:16,372
Ambillah.
295
00:17:16,452 --> 00:17:21,252
Apabila orang tua beri duit,
terima saja dan cakap "terima kasih".
296
00:17:21,331 --> 00:17:24,001
Pak cik dah lama nak beri sebenarnya.
297
00:17:24,084 --> 00:17:26,754
Tapi keadaan tak mengizinkan.
298
00:17:27,755 --> 00:17:31,175
Lain kali, saya akan
belanja pak cik makan malam.
299
00:17:33,719 --> 00:17:34,969
Terima kasih
300
00:17:36,305 --> 00:17:37,175
untuk segalanya.
301
00:17:37,765 --> 00:17:39,555
Terima kasih
untuk segalanya juga, pak cik.
302
00:17:41,435 --> 00:17:43,515
Pak cik. Jaga diri.
303
00:17:50,861 --> 00:17:51,951
Awak pun.
304
00:17:58,452 --> 00:17:59,412
Biar saya yang bawa.
305
00:18:03,415 --> 00:18:04,415
Kami pergi dulu.
306
00:18:13,425 --> 00:18:17,545
Mungkin sebab ini senja terakhir,
307
00:18:18,138 --> 00:18:22,558
tapi hari ini rasa sangat berbeza.
308
00:18:23,769 --> 00:18:29,899
Rasa macam kenangan pahit yang lalu
dah berlayar pergi.
309
00:18:30,651 --> 00:18:31,821
Rasa macam tak nak pergi?
310
00:18:33,362 --> 00:18:35,492
Mungkin sebab ini pengakhirannya,
311
00:18:36,073 --> 00:18:37,573
sebolehnya saya tak nak,
312
00:18:38,867 --> 00:18:43,657
tapi asyik teringat masa lalu.
313
00:18:47,251 --> 00:18:49,041
Saya menyesal
314
00:18:50,295 --> 00:18:52,085
dengan pilihan yang saya buat hari itu.
315
00:18:56,301 --> 00:19:01,221
Kalau saya tahu
hidup saya akan susah macam ini,
316
00:19:03,892 --> 00:19:07,602
saya rasa saya akan buat pilihan berbeza.
317
00:19:09,439 --> 00:19:11,439
Awak pergi berperang secara sukarela?
318
00:19:13,443 --> 00:19:14,323
Ya.
319
00:19:14,987 --> 00:19:16,107
Sukarela.
320
00:19:35,632 --> 00:19:38,142
{\an8}TAHUN 1950, SEMASA PERANG KOREA
321
00:19:38,969 --> 00:19:41,309
BAHASA KOREA TAMBAHAN
322
00:19:54,860 --> 00:19:56,740
Mak, saya pergi tak lama.
323
00:19:57,321 --> 00:19:58,701
Tak perlu bungkus banyak sangat.
324
00:20:00,240 --> 00:20:02,910
Ini saja yang mak mampu beri. Maafkan mak.
325
00:20:03,660 --> 00:20:05,540
Jangan berlapar, okey?
326
00:20:05,621 --> 00:20:07,461
Maafkan saya, mak.
327
00:20:09,875 --> 00:20:14,085
Macam manalah budak macam kamu,
yang berkelahi dengan kawan pun tak pernah
328
00:20:14,171 --> 00:20:16,971
akan pergi mengangkat senjata
dan berperang?
329
00:20:17,674 --> 00:20:19,264
Jangan pergi, Young-chun. Tolonglah.
330
00:20:19,343 --> 00:20:22,473
Takkanlah saya nak berdiam diri
dan tengok budak muda daripada saya
331
00:20:22,554 --> 00:20:24,064
pergi serah diri untuk pertahankan negara?
332
00:20:24,640 --> 00:20:26,180
Tidak…
333
00:20:26,725 --> 00:20:28,015
Saya akan segera pulang.
334
00:20:32,022 --> 00:20:33,192
Oh, Tuhan.
335
00:20:34,733 --> 00:20:35,613
Mak.
336
00:20:36,193 --> 00:20:37,403
Biar saya tunduk pada mak.
337
00:20:44,451 --> 00:20:47,911
Aduhai, Young-chun. Anak mak.
338
00:20:51,375 --> 00:20:52,745
Kamu mesti berhati-hati.
339
00:21:15,190 --> 00:21:19,360
Medan perang lebih kejam
daripada yang saya bayangkan.
340
00:21:22,155 --> 00:21:26,235
Ia penuh dengan bau mayat
di merata tempat.
341
00:21:55,480 --> 00:21:57,070
Young-chun!
342
00:21:58,317 --> 00:22:00,987
Young-chun, tumpukan perhatian!
Dah nak mati sangatkah?
343
00:22:01,069 --> 00:22:02,199
Maaf, tuan.
344
00:22:03,238 --> 00:22:05,158
- Mari bertahan dan balik makan malam.
- Baik.
345
00:22:10,912 --> 00:22:12,332
Ramai orang yang terkorban,
346
00:22:13,665 --> 00:22:16,125
jadi saya tak sempat rapat dengan sesiapa.
347
00:22:24,593 --> 00:22:27,643
Satu-satunya orang yang saya rapat
348
00:22:27,721 --> 00:22:29,511
ialah Dong-chil.
349
00:22:31,433 --> 00:22:32,273
Dong-chil.
350
00:22:33,268 --> 00:22:34,138
Sedap tak?
351
00:22:35,270 --> 00:22:36,900
Ya, tuan. Sedap sangat.
352
00:22:38,523 --> 00:22:40,033
Tuan tak nak makan?
353
00:22:41,735 --> 00:22:42,855
Awak makanlah dulu.
354
00:22:48,033 --> 00:22:51,293
Saya akan balik rumah dan makan
masakan panas yang mak saya masak.
355
00:22:53,205 --> 00:22:54,365
Saya rindu mak saya.
356
00:22:57,626 --> 00:22:59,166
Bolehkah kita jumpa mereka lagi?
357
00:23:01,338 --> 00:23:04,258
Tentulah. Kita akan bertahan sampai habis
dan jumpa mereka lagi.
358
00:23:04,841 --> 00:23:05,881
Mesti.
359
00:23:07,803 --> 00:23:11,183
Saya cakap yang saya akan makan banyak
dan jadi tinggi apabila jumpa nanti.
360
00:23:14,392 --> 00:23:16,482
Gila! Nak hilang kepala?
361
00:23:17,395 --> 00:23:18,725
Maaf, tuan.
362
00:23:20,607 --> 00:23:21,857
Pakai helmet betul-betul.
363
00:23:22,484 --> 00:23:24,364
- Baik, tuan.
- Ini dan ini.
364
00:23:24,945 --> 00:23:26,735
Awak perlukan semua ini
apabila jumpa mak awak nanti.
365
00:23:26,822 --> 00:23:27,822
Betul tak?
366
00:23:27,906 --> 00:23:28,776
Ya, tuan.
367
00:23:30,909 --> 00:23:31,909
Makan.
368
00:23:47,634 --> 00:23:49,014
Ke tepi, semua!
369
00:24:05,360 --> 00:24:06,190
Dong-chil.
370
00:24:06,278 --> 00:24:07,198
Dong-chil.
371
00:24:11,199 --> 00:24:12,779
Dong-chil. Dong-chil!
372
00:24:13,785 --> 00:24:15,695
Dong-chil, bangun.
373
00:24:15,787 --> 00:24:17,037
Bangun, Kim Dong-chil!
374
00:24:18,248 --> 00:24:19,878
Bantuan kecemasan!
375
00:24:19,958 --> 00:24:22,708
Dong-chil, bangun. Dong-chil.
376
00:24:23,295 --> 00:24:24,495
Bantuan kecemasan!
377
00:24:26,715 --> 00:24:28,085
Mana bantuan kecemasan!
378
00:24:28,175 --> 00:24:29,335
Tolong!
379
00:24:36,850 --> 00:24:38,060
Dong-chil!
380
00:24:39,436 --> 00:24:40,806
Dong-chil, awak tak apa-apa?
381
00:24:41,730 --> 00:24:42,610
Ini saya.
382
00:24:43,773 --> 00:24:45,073
Sarjan Lee Young-chun.
383
00:24:51,740 --> 00:24:52,570
Semua salah tuan.
384
00:24:54,701 --> 00:24:56,411
Kenapa selamatkan saya? Kenapa?
385
00:24:57,787 --> 00:24:59,287
Kenapa tak biar saya mati saja?
386
00:25:02,417 --> 00:25:03,997
Dong-chil, bertenang.
387
00:25:04,920 --> 00:25:05,750
Semua salah tuan.
388
00:25:06,463 --> 00:25:07,383
Semua salah tuan.
389
00:25:08,548 --> 00:25:10,928
Saya lebih rela mati
daripada hidup begini!
390
00:25:12,385 --> 00:25:13,425
Pergi!
391
00:25:14,304 --> 00:25:16,064
Jangan tunjuk muka depan saya lagi!
392
00:25:25,398 --> 00:25:29,278
Dong-chil marah dengan keputusan saya
393
00:25:30,946 --> 00:25:32,566
untuk selamatkan dia.
394
00:25:32,656 --> 00:25:34,486
Tunggu sekejap saja!
395
00:25:50,215 --> 00:25:51,255
Mak…
396
00:26:01,851 --> 00:26:04,441
Selepas perang yang
memenatkan itu berakhir,
397
00:26:05,438 --> 00:26:07,608
saya bergegas balik ke kampung.
398
00:26:08,692 --> 00:26:10,532
Tapi mak saya dah tak ada.
399
00:26:12,070 --> 00:26:16,070
Kenapalah saya
pergi berlawan di medan perang?
400
00:26:23,540 --> 00:26:25,130
Dah banyak masa berlalu.
401
00:26:26,001 --> 00:26:27,841
Saya banyak sangat bercakap.
402
00:26:28,420 --> 00:26:29,340
Maaflah.
403
00:26:29,421 --> 00:26:30,761
Tak.
404
00:26:30,839 --> 00:26:31,969
Tak apa.
405
00:26:32,048 --> 00:26:34,468
Kalau ada nak luahkan lagi, teruskanlah.
406
00:26:36,303 --> 00:26:39,013
Dah lama saya tak buka mulut
407
00:26:39,097 --> 00:26:41,677
dan luahkan semuanya kepada orang lain.
408
00:26:41,766 --> 00:26:42,676
Lega rasanya.
409
00:26:46,229 --> 00:26:47,189
Saya nak minum arak…
410
00:26:48,940 --> 00:26:50,480
untuk kali terakhir.
411
00:27:09,502 --> 00:27:12,212
- Biar saya tuangkan.
- Terima kasih!
412
00:27:14,924 --> 00:27:18,014
Pajeon sedap dimakan bersama makgeolli
tapi pajeon tak ada pula.
413
00:27:18,887 --> 00:27:20,807
Tunggu sekejap. Sekejap saja.
414
00:27:20,889 --> 00:27:22,349
Choi Jun-woong.
415
00:27:23,308 --> 00:27:24,518
Awak dah lupa?
416
00:27:25,310 --> 00:27:26,850
Ayam goreng.
417
00:27:26,936 --> 00:27:27,976
Tak sedap langsung.
418
00:27:29,064 --> 00:27:31,194
Sangat tak sedap sampai saya menangis.
419
00:27:36,946 --> 00:27:37,816
Ayam goreng itu…
420
00:27:43,536 --> 00:27:45,116
Oh, ya.
421
00:28:08,269 --> 00:28:09,349
Pandai awak masak.
422
00:28:10,230 --> 00:28:12,520
- Sedap.
- Jemputlah makan.
423
00:28:16,194 --> 00:28:19,324
Marilah makan sekali, malaikat maut.
424
00:28:20,865 --> 00:28:22,405
- Ya.
- Terima kasih.
425
00:28:25,829 --> 00:28:27,869
Saya ingatkan
426
00:28:28,665 --> 00:28:30,915
saya akan mati sendirian dalam kesunyian.
427
00:28:31,835 --> 00:28:34,875
Terima kasih sebab ada dengan saya.
428
00:28:35,588 --> 00:28:37,378
- Minumlah segelas.
- Oh, ya.
429
00:28:37,465 --> 00:28:38,425
Biar saya tuang.
430
00:28:45,223 --> 00:28:48,483
Tengok muka awak
yang tak ada walau satu kedutan,
431
00:28:49,144 --> 00:28:52,274
buat saya rasa bagus juga jadi muda.
432
00:28:52,355 --> 00:28:54,145
Datuk pun masih kacak lagi.
433
00:28:54,232 --> 00:28:55,232
Yakah?
434
00:28:56,568 --> 00:28:57,398
Terima kasih.
435
00:28:58,403 --> 00:28:59,613
Tapi datuk,
436
00:28:59,696 --> 00:29:01,736
apa datuk buat lepas perang?
437
00:29:01,823 --> 00:29:05,583
Tak menariklah dengar orang tua
bercerita tentang kisah hidupnya.
438
00:29:06,244 --> 00:29:09,084
Tapi lepas perang, umur datuk
lebih kurang saya saja.
439
00:29:09,706 --> 00:29:11,206
Saya teringin nak tahu apa yang jadi.
440
00:29:23,386 --> 00:29:27,516
Saya duduk di meja belajar
untuk sambung pelajaran yang tertangguh.
441
00:30:03,885 --> 00:30:06,095
Tidak!
442
00:30:11,893 --> 00:30:12,773
Tidak!
443
00:30:14,437 --> 00:30:18,147
Tak mudah untuk kembali
kepada kehidupan asal
444
00:30:19,317 --> 00:30:22,947
selepas balik dari medan perang
yang penuh dengan jeritan manusia.
445
00:30:52,851 --> 00:30:54,391
Hei, En. Lee. Kenapa ini?
446
00:30:54,477 --> 00:30:56,477
En. Lee, jangan buat gila. Kenapa ini?
447
00:30:57,564 --> 00:30:58,524
- En. Lee!
- Kenapa?
448
00:30:59,440 --> 00:31:03,320
Akhirnya, saya hidup kais pagi makan pagi,
kais petang makan petang.
449
00:31:05,905 --> 00:31:06,815
Semua kerja saya buat.
450
00:31:07,615 --> 00:31:09,275
Apa saja kerja yang saya dapat.
451
00:31:26,009 --> 00:31:27,549
Tahu tak berapa harganya?
452
00:31:27,635 --> 00:31:29,045
Apa yang awak dah buat?
453
00:31:29,762 --> 00:31:30,602
Maafkan saya.
454
00:31:30,680 --> 00:31:32,390
Kutip yang dah pecah itu.
455
00:31:32,473 --> 00:31:33,523
Saya takkan bayar!
456
00:31:37,270 --> 00:31:40,270
Siapa ambil budak tiga suku itu bekerja?
457
00:32:11,554 --> 00:32:15,064
Fizikal dan mental saya tak stabil,
458
00:32:15,642 --> 00:32:17,982
jadi saya tak pernah terfikir
untuk kahwin.
459
00:32:21,230 --> 00:32:24,570
Apabila dah tua,
saya tak boleh lagi kerja berat.
460
00:32:26,319 --> 00:32:29,319
Jadi, saya mula kumpul
kertas terbuang di jalanan.
461
00:32:31,908 --> 00:32:32,828
Tapi,
462
00:32:33,576 --> 00:32:35,196
ini hari terakhir saya melakukannya.
463
00:32:50,760 --> 00:32:51,840
Nak ke mana?
464
00:32:53,054 --> 00:32:53,934
Tak apa.
465
00:32:54,430 --> 00:32:57,230
Tunggu di sini. Saya keluar sekejap.
466
00:33:19,956 --> 00:33:21,166
Menyesal pula saya tanya.
467
00:33:26,170 --> 00:33:28,340
Malaikat pun terkesan dengan perang.
468
00:33:29,674 --> 00:33:33,014
Kami trauma, terpaksa iringi beribu orang.
469
00:33:33,886 --> 00:33:35,966
Tapi awak bukan Pasukan Pengiring.
470
00:33:37,473 --> 00:33:39,773
Apabila ada bencana macam peperangan
dan ramai orang mati,
471
00:33:40,309 --> 00:33:42,849
malaikat maut dari jabatan lain pun
akan bantu Pasukan Pengiring.
472
00:33:43,855 --> 00:33:45,725
Mesti semua orang terkesan.
473
00:33:55,742 --> 00:33:56,912
Apa?
474
00:33:58,911 --> 00:33:59,871
Wah.
475
00:34:13,760 --> 00:34:14,890
Kenapa duduk di sini?
476
00:34:22,477 --> 00:34:24,097
Apa yang awak fikirkan?
477
00:34:25,730 --> 00:34:27,440
Saya cemburu
478
00:34:28,649 --> 00:34:30,609
dengan anak muda di dalam itu.
479
00:34:31,402 --> 00:34:34,992
Kalau saya dilahirkan
dalam zaman sekarang macam dia,
480
00:34:36,365 --> 00:34:37,525
kalau bolehlah,
481
00:34:38,701 --> 00:34:40,501
saya rasa hidup saya
482
00:34:41,412 --> 00:34:44,332
akan jadi lebih baik.
483
00:34:45,416 --> 00:34:49,546
Hakikatnya, saya tua
tanpa sebarang pencapaian.
484
00:34:50,755 --> 00:34:54,125
Yang tinggal hanyalah penyesalan.
485
00:34:55,718 --> 00:34:57,048
Hidup saya tak bermakna
486
00:34:58,429 --> 00:35:00,639
dan tak berguna.
487
00:35:03,434 --> 00:35:05,234
Awak cakap hidup awak tak bermakna,
488
00:35:05,311 --> 00:35:07,231
tapi saya nak tunjukkan sesuatu.
489
00:35:18,199 --> 00:35:19,199
Apa?
490
00:35:25,498 --> 00:35:26,578
Tempat ini…
491
00:35:26,666 --> 00:35:27,576
Awak boleh nampak
492
00:35:28,376 --> 00:35:30,246
seluruh Seoul dari sini.
493
00:35:31,963 --> 00:35:33,093
Nampak lain
494
00:35:34,423 --> 00:35:35,723
apabila tengok macam ini.
495
00:35:36,509 --> 00:35:37,929
Saya tak pernah tahu
496
00:35:39,387 --> 00:35:41,097
bila dunia berubah sampai macam ini.
497
00:35:42,181 --> 00:35:43,601
Cantiknya.
498
00:35:43,683 --> 00:35:48,483
Dunia ini takkan wujud
kalau bukan kerana pilihan awak.
499
00:35:49,897 --> 00:35:51,317
Kalau bukan kerana awak,
500
00:35:52,692 --> 00:35:54,862
manusia yang hidup pada hari ini
501
00:35:56,028 --> 00:35:57,108
takkan wujud.
502
00:35:57,989 --> 00:36:01,409
Hidup awak bukan tidak bermakna
503
00:36:02,535 --> 00:36:04,075
atau tidak berguna.
504
00:36:08,583 --> 00:36:10,003
Ingatlah pemandangan ini.
505
00:36:12,086 --> 00:36:15,546
Inilah negara yang awak pertahankan.
506
00:36:46,162 --> 00:36:48,622
Dah lama saya lupakan rasa bangga
mempertahankan negara
507
00:36:48,706 --> 00:36:53,126
apabila saya berdepan hakikat
kehilangan nyawa.
508
00:36:53,628 --> 00:36:57,128
Terima kasih sebab cakap macam itu.
509
00:36:59,675 --> 00:37:01,335
Tak perlu berterima kasih.
510
00:37:02,929 --> 00:37:04,889
Saya cuma cakap perkara yang betul.
511
00:37:21,530 --> 00:37:22,740
Datuk!
512
00:37:22,823 --> 00:37:24,373
Datuk di mana? Datuk!
513
00:37:24,450 --> 00:37:26,080
Oh, di sini rupanya!
514
00:37:26,160 --> 00:37:28,620
Datuk, saya dah jumpa En. Dong-chil.
515
00:37:28,704 --> 00:37:29,544
Apa?
516
00:37:32,541 --> 00:37:34,461
Dong-chil. Dong-chil!
517
00:37:34,543 --> 00:37:37,633
Saya cuba letak gambar datuk
di media sosial.
518
00:37:37,713 --> 00:37:39,553
Ramai orang yang tolong dan sebarkan.
519
00:37:39,632 --> 00:37:41,592
Saya baru dapat berita
daripada cucu En. Dong-chil.
520
00:37:41,676 --> 00:37:44,216
Katanya dia tinggal di Busan
dan dalam keadaan sihat. Tengoklah.
521
00:37:48,266 --> 00:37:49,096
Macam mana?
522
00:37:49,183 --> 00:37:51,313
Macam mana boleh jadi macam ini?
523
00:37:53,646 --> 00:37:57,016
Terima kasih
sebab teruskan hidup, Dong-chil.
524
00:37:58,401 --> 00:38:01,031
Dia cakap, disebabkan datuklah
dia tak pernah putus harapan.
525
00:38:01,612 --> 00:38:02,572
Oh, Tuhan.
526
00:38:04,031 --> 00:38:04,951
Semuanya salah tuan.
527
00:38:05,616 --> 00:38:06,866
Semuanya salah tuan.
528
00:38:06,951 --> 00:38:08,701
Kenapa selamatkan saya? Kenapa?
529
00:38:09,495 --> 00:38:10,955
Kenapa tak biar saya mati saja?
530
00:38:35,187 --> 00:38:36,227
Awak kata nak balik rumah!
531
00:38:36,314 --> 00:38:37,484
Awak nak jumpa mak,
tunjuk yang awak dah tinggi!
532
00:38:38,482 --> 00:38:39,652
Kita berperang untuk apa?
533
00:38:40,735 --> 00:38:42,695
Awak rasa apa yang mak awak nak tengok?
534
00:38:42,778 --> 00:38:43,778
Bukan mayat awak!
535
00:38:45,239 --> 00:38:46,779
Dia nak tengok awak hidup!
536
00:38:48,326 --> 00:38:49,326
Tolong.
537
00:39:07,803 --> 00:39:11,393
Saya cakap macam itukah?
538
00:39:12,808 --> 00:39:14,638
Nampak tak angka sebelah hati itu?
539
00:39:14,727 --> 00:39:16,647
Ini bilangan orang yang datuk dah tolong.
540
00:39:16,729 --> 00:39:19,939
Macam mana mereka…
541
00:39:20,024 --> 00:39:21,364
Mereka tunjukkan rasa hormat.
542
00:39:23,069 --> 00:39:25,029
Atas keberanian awak
mempertaruhkan nyawa dalam peperangan.
543
00:39:27,406 --> 00:39:31,116
Saya tak buat semua itu
untuk dapatkan ganjaran.
544
00:39:31,702 --> 00:39:36,332
Saya cuma nak orang tahu.
545
00:39:37,416 --> 00:39:40,286
Sebab itu saya pakai topi hodoh ini.
546
00:39:45,925 --> 00:39:48,385
- Apa?
- Tak sangka yang awak berguna juga.
547
00:39:48,469 --> 00:39:52,639
Habis itu, kenapa tak puji saya
sekali-sekala?
548
00:39:52,723 --> 00:39:54,393
Di luar sejuk! Bawa En. Lee masuk.
549
00:39:55,393 --> 00:39:57,273
- Puan pula?
- Saya ada tempat nak pergi.
550
00:39:57,353 --> 00:39:58,603
Masuklah.
551
00:39:58,687 --> 00:39:59,687
Baik.
552
00:39:59,772 --> 00:40:01,112
- Jom kita masuk.
- Yalah.
553
00:40:02,233 --> 00:40:03,113
Hati-hati.
554
00:40:13,327 --> 00:40:15,367
Siapa yang iringi En. Lee Young-chun?
555
00:40:16,247 --> 00:40:17,997
Kenapa pula saya kena beritahu awak?
556
00:40:19,291 --> 00:40:20,711
Saya nak awak sendiri
557
00:40:21,669 --> 00:40:23,249
yang iringi dia.
558
00:40:24,046 --> 00:40:25,456
Dah pandai nak uruskan Pasukan Pengiring?
559
00:40:26,549 --> 00:40:27,759
Buat yang mampu saja.
560
00:40:27,842 --> 00:40:29,722
Jangan berdegil nak buat yang tak mampu.
561
00:40:30,970 --> 00:40:32,390
Saya merayu.
562
00:40:33,722 --> 00:40:36,392
Saya harap awak boleh iringi
En. Lee Young-chun
563
00:40:37,226 --> 00:40:38,556
dengan penuh hormat dan bermaruah.
564
00:40:57,621 --> 00:41:01,081
Biarlah detik terakhir dia tenang.
565
00:41:01,667 --> 00:41:04,997
Saya tak sanggup nak tengok
dia pergi dalam kesakitan.
566
00:41:05,087 --> 00:41:06,167
Kamu berdua dah rancangkah?
567
00:41:07,256 --> 00:41:09,466
- Apa?
- En. Park baru saja datang tadi.
568
00:41:11,927 --> 00:41:13,757
Tak ada benda yang sama di dunia ini,
569
00:41:13,846 --> 00:41:17,266
tapi apabila orang melihat dan rasa
benda yang sama, itu sesuatu yang pelik.
570
00:41:18,517 --> 00:41:22,767
Tapi tak ada yang dapat keistimewaan
sebelum mati. Memang tak perlu pun.
571
00:41:24,023 --> 00:41:27,073
Setidaknya, jangan biarkan
perjalanan terakhirnya menjadi sunyi.
572
00:41:27,151 --> 00:41:28,941
Banyak betul yang kamu minta.
573
00:41:29,028 --> 00:41:31,198
Saya cuma nak dia dilayan
dengan sedikit rasa hormat.
574
00:41:31,280 --> 00:41:35,240
Bukan kerja malaikat
untuk menghakimi hidup manusia.
575
00:41:35,326 --> 00:41:37,076
- Puan.
- Cukup.
576
00:41:37,161 --> 00:41:38,621
Saya tak nak dengar lagi.
577
00:41:40,331 --> 00:41:44,291
Hidup En. Lee Young-chun
akan dihakimi dengan adil.
578
00:41:44,376 --> 00:41:45,496
Sekarang, pergi.
579
00:42:02,770 --> 00:42:03,770
Adil?
580
00:42:03,854 --> 00:42:07,984
Kenapa bunyinya macam kita tak nak buat
sesuatu yang kita boleh buat?
581
00:42:37,179 --> 00:42:39,969
Kamu sepatutnya kosongkan tempat ini,
bukan tambah orang lagi.
582
00:42:40,057 --> 00:42:41,727
Sengaja nak cari pasal?
583
00:42:41,809 --> 00:42:43,099
Tolonglah pergi. Pergi.
584
00:42:43,185 --> 00:42:44,395
Nak kena pukul lagi?
585
00:42:46,355 --> 00:42:47,975
Pergilah masuk.
586
00:42:50,192 --> 00:42:51,692
Jangan buat hal. Kita bincang.
587
00:42:51,777 --> 00:42:53,317
Siapa pula ini?
588
00:42:53,404 --> 00:42:55,164
Kalau saya tak nak bincang, nak buat apa?
589
00:42:55,948 --> 00:42:57,778
- Nak buat apa?
- Tak. Jangan.
590
00:42:57,866 --> 00:42:59,906
Jangan layan mereka macam ini.
591
00:42:59,994 --> 00:43:01,334
Aduh!
592
00:43:02,121 --> 00:43:04,371
- Datuk tak apa-apa?
- Ya. Saya okey.
593
00:43:04,456 --> 00:43:07,586
Apabila orang tua itu tenung aku,
aku ingat masa dah terhenti.
594
00:43:08,335 --> 00:43:09,495
Takut pula aku.
595
00:43:09,587 --> 00:43:10,837
Nak kena betul.
596
00:43:10,921 --> 00:43:12,051
Kamu semua rupanya
597
00:43:12,881 --> 00:43:14,301
yang pukul adik bongsu kami.
598
00:43:14,967 --> 00:43:16,007
Apa semua ini?
599
00:43:16,594 --> 00:43:17,514
Macam-macam hal pula.
600
00:43:19,680 --> 00:43:20,600
Pergi masuk dulu.
601
00:43:21,181 --> 00:43:22,641
- Saya akan masuk sekejap lagi.
- Baik.
602
00:43:23,517 --> 00:43:24,937
Mari kita masuk, datuk.
603
00:43:25,019 --> 00:43:26,189
Kau cucu dia?
604
00:43:26,270 --> 00:43:28,480
Bersemangat betul keturunan kau, ya?
605
00:43:30,983 --> 00:43:32,033
Hei, cik adik.
606
00:43:32,818 --> 00:43:33,688
Berapa umur awak?
607
00:43:39,700 --> 00:43:40,780
Umur saya 420 tahun.
608
00:43:40,868 --> 00:43:42,328
Apa? 20?
609
00:43:42,411 --> 00:43:43,371
Awak pekak?
610
00:43:44,246 --> 00:43:46,076
Umur aku 420 tahun!
611
00:43:52,588 --> 00:43:54,208
Datuk, okey tak?
612
00:43:55,257 --> 00:43:57,087
Ya, saya okey.
613
00:43:58,719 --> 00:44:01,599
Macam mana dengan dia?
614
00:44:03,015 --> 00:44:04,385
Kita tinggalkan dia seorang diri.
615
00:44:04,475 --> 00:44:05,765
Jangan risau.
616
00:44:05,851 --> 00:44:07,601
Dia lebih daripada selamat.
617
00:44:08,979 --> 00:44:09,899
Tuan!
618
00:44:17,196 --> 00:44:18,156
Tak guna!
619
00:44:28,415 --> 00:44:29,705
Apa ini?
620
00:44:32,753 --> 00:44:35,133
Sampah macam kau tak layak masuk campur
621
00:44:36,048 --> 00:44:38,798
apabila setiap minit dan saat
sangat berharga bagi seseorang.
622
00:44:40,302 --> 00:44:41,722
Berambus.
623
00:44:41,804 --> 00:44:43,144
BAHAYA
624
00:44:43,222 --> 00:44:44,182
Tuan.
625
00:44:56,276 --> 00:44:57,356
Datuk.
626
00:44:59,571 --> 00:45:01,531
Jangan bercakap. Tarik nafas panjang.
627
00:45:01,615 --> 00:45:03,985
Datuk, mari kita pergi hospital.
628
00:45:04,076 --> 00:45:06,156
Tak. Kita telefon 119 dulu.
629
00:45:07,037 --> 00:45:09,617
En. Choi Jun-woong, tiada gunanya. Sudah.
630
00:45:09,706 --> 00:45:11,746
Tapi dia mungkin boleh selamat
kalau dapatkan rawatan.
631
00:45:11,834 --> 00:45:14,424
- En. Choi.
- Tak. Kita kenalah buat sesuatu!
632
00:45:15,003 --> 00:45:15,843
Tak.
633
00:45:20,092 --> 00:45:22,092
Jangka hayat seseorang takkan berubah.
634
00:45:23,387 --> 00:45:24,597
Ia dah ditetapkan.
635
00:45:35,816 --> 00:45:36,816
Datuk.
636
00:45:38,068 --> 00:45:39,988
Tak apa.
637
00:45:40,821 --> 00:45:42,071
Tak apa.
638
00:45:42,823 --> 00:45:44,033
Kita
639
00:45:44,116 --> 00:45:45,616
dah tahu ini akan berlaku…
640
00:45:47,494 --> 00:45:49,164
sejak kita berjumpa.
641
00:46:04,928 --> 00:46:05,968
Nak pergi ke mana?
642
00:46:10,642 --> 00:46:11,732
Saya tak boleh tengok.
643
00:46:15,189 --> 00:46:17,769
Nak saya duduk diam
dan tengok saja dia dalam kesakitan?
644
00:46:19,276 --> 00:46:21,776
Jangka hayat En. Lee Young-chun dah tamat.
645
00:46:21,862 --> 00:46:22,822
Saya tahu.
646
00:46:23,739 --> 00:46:24,569
Saya tahu.
647
00:46:25,324 --> 00:46:27,034
Saya tahu, tapi…
648
00:46:29,077 --> 00:46:31,157
Saya tak tahu nak buat macam mana.
649
00:46:34,791 --> 00:46:35,631
Okey.
650
00:46:36,210 --> 00:46:37,250
Awak tunggu di sini.
651
00:46:37,878 --> 00:46:38,708
Tapi
652
00:46:39,630 --> 00:46:41,590
awak yakin takkan menyesal
dengan pilihan ini?
653
00:46:46,094 --> 00:46:49,014
Masuklah balik
apabila awak dah buat pilihan.
654
00:46:50,432 --> 00:46:51,272
Jangan lambat.
655
00:47:20,921 --> 00:47:21,881
Pasukan Pengiring.
656
00:47:26,510 --> 00:47:27,930
Apa yang awak buat ini?
657
00:47:28,011 --> 00:47:28,891
Ke tepi.
658
00:47:30,639 --> 00:47:33,519
Tolonglah. Boleh tak beri dia
sedikit masa lagi?
659
00:47:34,893 --> 00:47:35,943
Tolonglah.
660
00:47:38,730 --> 00:47:39,570
Ke tepi.
661
00:47:56,164 --> 00:47:58,134
Saya merayu, tuan.
662
00:47:58,208 --> 00:47:59,788
Tiada apa lagi awak boleh buat.
663
00:48:00,752 --> 00:48:03,052
Apa yang awak boleh buat,
kalau detik terakhir dia pun
664
00:48:03,630 --> 00:48:04,670
awak tak sanggup tengok?
665
00:48:06,216 --> 00:48:07,466
Siap sedia.
666
00:48:36,079 --> 00:48:40,079
Siapa awak?
667
00:48:49,134 --> 00:48:51,434
Saya ingat kali terakhir
saya tengok awak dari belakang.
668
00:48:55,057 --> 00:48:56,387
Malam yang panjang.
669
00:49:15,994 --> 00:49:17,454
Kalau kita bertahan malam ini!
670
00:49:18,080 --> 00:49:20,540
Kita akan balik rumah.
671
00:49:20,624 --> 00:49:21,464
Semua!
672
00:49:22,417 --> 00:49:23,747
Mara ke hadapan!
673
00:49:34,137 --> 00:49:37,347
Saya hormat keberanian awak
mempertahankan negara.
674
00:49:41,311 --> 00:49:44,441
Jadi, kami semua akan temani awak
dalam perjalanan terakhir.
675
00:50:03,917 --> 00:50:05,917
Terima kasih.
676
00:50:15,470 --> 00:50:16,930
Awak dah banyak berubah.
677
00:50:18,265 --> 00:50:19,345
Ryeon yang saya kenal
678
00:50:19,433 --> 00:50:22,143
tak sanggup nak tengok
manusia di hujung nyawa mereka.
679
00:50:22,728 --> 00:50:24,898
Sebab itu awak hanya
mahu iringi penjenayah.
680
00:50:26,231 --> 00:50:27,861
Perasaan saya dah semakin kebal,
681
00:50:28,567 --> 00:50:30,357
tapi saya masih rasa ia sukar.
682
00:50:33,864 --> 00:50:35,124
Tiada siapa yang rasa ia mudah.
683
00:50:36,783 --> 00:50:38,623
Tapi inilah kerja malaikat maut.
684
00:50:42,831 --> 00:50:44,501
Untuk melihat hingga ke akhirannya.
685
00:51:04,644 --> 00:51:05,694
Pasukan Pengiring.
686
00:51:07,647 --> 00:51:10,397
Kenapa ramai sangat di sini?
687
00:51:10,484 --> 00:51:12,364
Ini kes istimewa.
688
00:51:13,195 --> 00:51:15,105
Mesti Puan Pengarah dah luluskannya.
689
00:51:15,197 --> 00:51:17,657
Ya. Saya tak pernah nampak
benda macam ini.
690
00:52:06,540 --> 00:52:07,420
Maafkan saya.
691
00:52:07,999 --> 00:52:09,919
Kita cakap kemudian.
Macam mana dengan dia?
692
00:52:11,628 --> 00:52:13,918
Dia tak tahan sakit dan pengsan.
693
00:52:14,005 --> 00:52:15,755
Dia hampir tak bernafas.
694
00:52:16,508 --> 00:52:17,758
Dah tak lama.
695
00:52:26,601 --> 00:52:30,271
Kehidupan yang dia lalui
terlukis di wajahnya.
696
00:52:31,356 --> 00:52:32,856
Wajah dia lembut.
697
00:52:34,609 --> 00:52:36,569
Dia jalani hidup dengan baik.
698
00:52:37,404 --> 00:52:42,244
Semua orang berdepan pilihan
setiap masa dalam hidup.
699
00:52:43,076 --> 00:52:46,956
Semua pilihan itu menentukan hidup mereka.
700
00:52:48,915 --> 00:52:50,455
Maafkan saya, mak.
701
00:52:51,418 --> 00:52:53,918
Pilihan awak di masa muda
adalah pilihan mulia.
702
00:52:58,466 --> 00:52:59,796
Walaupun ramai yang terkorban,
703
00:52:59,885 --> 00:53:02,005
Semua, mara ke hadapan!
704
00:53:03,471 --> 00:53:04,891
ramai juga yang dipertahankan
705
00:53:06,892 --> 00:53:09,192
dan di bawa ke dunia hari ini.
706
00:53:10,645 --> 00:53:13,475
Terima kasih kerana
mempertahankan banyak nyawa.
707
00:53:16,943 --> 00:53:17,903
Maafkan saya.
708
00:53:19,029 --> 00:53:20,699
Apa yang saya mampu buat sekarang
709
00:53:21,364 --> 00:53:26,334
adalah menolong awak pergi
dengan tenang dan selesa.
710
00:53:30,832 --> 00:53:33,172
Lee Young-chun.
711
00:53:44,596 --> 00:53:46,006
Roh awak
712
00:53:46,598 --> 00:53:49,428
akan dirahmati lebih daripada
713
00:53:51,353 --> 00:53:53,023
nilai hidup awak.
714
00:53:54,522 --> 00:53:56,022
Awak dah jalani hidup yang sukar.
715
00:53:58,234 --> 00:53:59,574
Saya tahu.
716
00:54:42,779 --> 00:54:44,449
Saya tak sangka
717
00:54:45,281 --> 00:54:47,781
begitu ramai orang datang untuk saya.
718
00:54:47,867 --> 00:54:49,287
Sebab kalau bukan kerana awak,
719
00:54:50,161 --> 00:54:51,871
Jumadeung takkan wujud juga.
720
00:54:59,462 --> 00:55:02,302
Boleh beri saya sedikit masa?
721
00:55:12,434 --> 00:55:15,064
Saya hidup dengan menyesali
pilihan yang saya buat hari itu
722
00:55:15,145 --> 00:55:18,685
untuk tempoh masa yang lama.
723
00:55:18,773 --> 00:55:20,483
Tapi berperang demi negara saya
724
00:55:21,818 --> 00:55:25,658
adalah pilihan paling mulia
yang pernah saya buat
725
00:55:26,990 --> 00:55:29,030
dan ia berbaloi.
726
00:55:30,160 --> 00:55:33,500
Kalau saya boleh kembali ke masa itu,
727
00:55:33,580 --> 00:55:35,670
saya tetap akan pakai
pakaian seragam saya.
728
00:55:37,667 --> 00:55:41,547
Terima kasih banyak
729
00:55:41,629 --> 00:55:45,129
kerana temani saya untuk hari terakhir.
730
00:55:47,010 --> 00:55:47,930
Saya dah cakap.
731
00:55:49,095 --> 00:55:51,425
Dah jadi tugas saya. Tak.
732
00:55:52,932 --> 00:55:53,892
Tugas kami.
733
00:55:55,935 --> 00:55:57,475
Terima kasih untuk segalanya.
734
00:56:05,945 --> 00:56:08,485
Kenapa awak menangis?
735
00:56:17,040 --> 00:56:21,250
Kenapa menangis sedangkan
saya nak pergi ke tempat yang baik?
736
00:56:21,920 --> 00:56:22,800
Datuk…
737
00:56:24,756 --> 00:56:26,586
Terima kasih.
738
00:56:42,690 --> 00:56:44,030
Sarjan Lee Young-chun.
739
00:56:51,282 --> 00:56:52,412
Terima kasih.
740
00:57:07,423 --> 00:57:08,843
Semua malaikat maut.
741
00:57:08,925 --> 00:57:11,545
Mari kita berdoa
untuk roh perwira yang terkorban
742
00:57:13,221 --> 00:57:14,471
mempertahankan negara ini.
743
00:58:33,092 --> 00:58:34,092
Mak!
744
00:58:39,933 --> 00:58:40,983
Oh, Tuhan.
745
00:58:45,355 --> 00:58:46,475
Mari mak tengok.
746
00:58:48,024 --> 00:58:50,154
Young-chun mak. Sihat tak?
747
00:58:51,528 --> 00:58:52,528
Tak sakit?
748
00:58:53,446 --> 00:58:55,066
- Mak.
- Ya.
749
00:58:55,156 --> 00:58:56,316
Maafkan saya.
750
00:58:57,992 --> 00:58:59,952
Saya lambat balik.
751
00:59:00,912 --> 00:59:03,752
Tak, kamu dah ada di sini.
Itu yang penting.
752
00:59:05,250 --> 00:59:08,000
Kamu dah jalani hidup dengan baik.
753
00:59:10,713 --> 00:59:12,013
Mak.
754
00:59:12,090 --> 00:59:12,970
Ya.
755
00:59:13,049 --> 00:59:14,509
Mak.
756
00:59:21,099 --> 00:59:22,769
Mari kita pergi makan, nak.
757
00:59:22,850 --> 00:59:26,980
Mak dah masak makanan panas.
Mari kita masuk.
758
00:59:43,496 --> 00:59:44,996
Masih marah lagi?
759
00:59:48,334 --> 00:59:49,544
Ya.
760
00:59:49,627 --> 00:59:51,377
Dia hidup susah di Dunia Manusia.
761
00:59:51,462 --> 00:59:53,342
Dia tak pernah dapat penghormatan
hingga hujung nyawa dia.
762
00:59:53,423 --> 00:59:55,263
Rasa sia-sia dan menyedihkan.
763
00:59:55,883 --> 00:59:58,393
Tak bolehkah puan tolong dia?
764
00:59:58,469 --> 01:00:00,759
Saya cuma terlibat dengan hidup dan mati,
765
01:00:00,847 --> 01:00:02,847
serta jenayah dan hukuman.
766
01:00:02,932 --> 01:00:04,312
Bukan hal ehwal Dunia Manusia.
767
01:00:04,392 --> 01:00:06,812
Itu hanya alasan. Tak adillah!
768
01:00:06,894 --> 01:00:10,024
Dunia menyisihkan orang yang baik
dan bekerja keras.
769
01:00:10,106 --> 01:00:12,226
Kenapa puan tengok saja? Puan ada kuasa!
770
01:00:12,317 --> 01:00:13,777
Saya…
771
01:00:13,860 --> 01:00:16,110
tak adil dan takkan boleh adil.
772
01:00:16,195 --> 01:00:17,945
Apa yang saya mampu buat
773
01:00:18,031 --> 01:00:20,741
adalah memberi hukuman
kepada yang berdosa.
774
01:00:21,784 --> 01:00:24,834
Jadi, saya tak boleh tolong,
tapi saya doakan pasukan kamu.
775
01:00:26,539 --> 01:00:30,629
Hanya pasukan kamu yang boleh
selamatkan orang yang dalam kesakitan.
776
01:00:32,879 --> 01:00:36,009
Saya pun tak tahu
sama ada saya membantu atau tak.
777
01:00:36,591 --> 01:00:38,471
Pada mulanya, saya cuma fikir
kalau saya bertahan,
778
01:00:39,344 --> 01:00:41,304
saya akan kembali ke tubuh saya.
779
01:00:41,387 --> 01:00:42,427
Tapi
780
01:00:42,972 --> 01:00:46,182
apabila saya tengok detik akhir
dengan mata kepala saya sendiri…
781
01:00:47,018 --> 01:00:47,888
Macam terowong
782
01:00:48,561 --> 01:00:49,401
tak berpenghujung.
783
01:00:49,479 --> 01:00:51,559
Tak ada jalan keluar!
784
01:00:51,648 --> 01:00:53,148
Saya tak nampak penyelesaiannya.
785
01:00:53,232 --> 01:00:55,442
Saya rasa macam sampah.
786
01:00:55,526 --> 01:00:57,526
Kenapa aku seorang saja yang tak boleh?
787
01:00:58,154 --> 01:00:59,164
Tolong lepaskan saya!
788
01:01:00,114 --> 01:01:02,204
Saya tak pernah terfikir
betapa sukarnya kerja ini.
789
01:01:03,785 --> 01:01:04,615
Saya rasa
790
01:01:05,703 --> 01:01:07,963
kerja ini sangat sukar
dan tak tertanggung.
791
01:01:08,039 --> 01:01:08,869
Ya.
792
01:01:08,956 --> 01:01:13,456
Bukan kerja mudah nak ubah fikiran mereka
yang tak tahan dan ingin bunuh diri.
793
01:01:15,630 --> 01:01:18,970
Tapi kalau kamu tampung
kelemahan satu sama lain…
794
01:01:19,050 --> 01:01:21,050
Beri saya ini juga.
795
01:01:21,135 --> 01:01:23,545
Benda yang Pn. Koo dan En. Lim ada.
Saya nak juga.
796
01:01:23,638 --> 01:01:24,678
Kenapa tak nak beri?
797
01:01:25,598 --> 01:01:27,058
- Tak boleh.
- Kenapa?
798
01:01:27,141 --> 01:01:29,101
Datang balik selepas mati.
Saya akan pertimbangkan.
799
01:01:30,186 --> 01:01:31,016
Tapi…
800
01:01:33,022 --> 01:01:35,902
Puan dah tahu yang saya hampir mati
801
01:01:36,484 --> 01:01:39,034
hari itu di Jambatan Dongjak.
802
01:01:47,161 --> 01:01:49,001
EPILOG
803
01:01:49,080 --> 01:01:50,160
STUDIO TINTYPE
804
01:01:51,332 --> 01:01:54,422
Tak perlulah. Bukannya ada orang
yang nak tengok gambar ini.
805
01:01:54,502 --> 01:01:56,252
Tak, saya yang nak.
806
01:01:56,337 --> 01:01:58,087
Kita dah sampai pun di sini. Bolehlah.
807
01:01:58,172 --> 01:01:59,052
Tapi…
808
01:01:59,132 --> 01:02:02,262
Tiada "tapi" lagi. Mari masuk.
809
01:02:02,343 --> 01:02:03,933
Apa khabar?
810
01:02:07,765 --> 01:02:10,765
Boleh duduk tegak sikit?
811
01:02:10,852 --> 01:02:11,852
Sekejap, ya?
812
01:02:14,564 --> 01:02:16,404
Ke sini sikit.
813
01:02:16,482 --> 01:02:18,112
Macam itulah. Senyum, datuk.
814
01:02:18,192 --> 01:02:19,942
Ya, macam itu. Bagus.
815
01:02:21,404 --> 01:02:23,114
Tahu tak dia Anggota Khidmat Terbilang?
816
01:02:23,197 --> 01:02:25,867
Terima kasih atas jasa encik.
Saya akan buat yang terbaik!
817
01:02:26,701 --> 01:02:27,951
Terima kasih.
818
01:02:29,370 --> 01:02:32,500
Sekarang, buka mata luas-luas.
819
01:02:32,582 --> 01:02:35,332
Senyuman yang kacak.
Kita ambil gambar sekarang.
820
01:02:35,418 --> 01:02:37,878
Satu, dua, tiga!
821
01:02:39,046 --> 01:02:41,876
GALERI POTRET
822
01:03:17,752 --> 01:03:20,882
{\an8}Mustahil nak cari kes berisiko
dengan dua orang staf saja.
823
01:03:20,963 --> 01:03:22,053
{\an8}Awak dah tengok sendiri.
824
01:03:22,131 --> 01:03:24,181
{\an8}Betapa serius situasi di Jumadeung.
825
01:03:24,258 --> 01:03:27,548
{\an8}Katanya, kecemasan boleh jadi peluang.
826
01:03:27,637 --> 01:03:31,137
{\an8}Kalau susah nak reka jawatan,
apa kata kita jadi pekerja sambilan?
827
01:03:31,224 --> 01:03:33,184
{\an8}Saya akan cari orang
yang lahir bulan April.
828
01:03:33,267 --> 01:03:35,137
{\an8}Jeong Bo-ram. Berhenti makan.
829
01:03:35,228 --> 01:03:36,228
{\an8}Kim Young-jun.
830
01:03:36,312 --> 01:03:37,192
Maafkan saya.
831
01:03:37,271 --> 01:03:38,151
Shin Ye-na.
832
01:03:38,940 --> 01:03:39,940
Lee Dong-ja.
833
01:03:40,024 --> 01:03:42,034
Sebab inilah, saya tak nak ambil
wanita ada anak bekerja.
834
01:03:42,109 --> 01:03:43,149
Empat orang ini.
835
01:03:43,736 --> 01:03:45,396
Bolehkah kita jumpa mereka
sebelum diperbaiki?
836
01:03:45,488 --> 01:03:46,818
Kita kena cari mereka.
837
01:03:47,323 --> 01:03:50,163
Kalau ada yang akan berlaku,
mesti ia akan berlaku hari ini.
838
01:03:50,243 --> 01:03:53,753
{\an8}Terjemahan sari kata oleh Nadia Othman