1 00:00:05,005 --> 00:00:07,007 (ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX) (ขว้างเอเลี่ยนหกตัว) 2 00:00:15,849 --> 00:00:18,184 (จากนวนิยายสุดยิ่งใหญ่ โดยเดฟ พิลกี) 3 00:00:21,563 --> 00:00:23,523 นี่คือจอร์จ เบียร์ดและฮาโรลด์ ฮัทชินส์ 4 00:00:23,606 --> 00:00:26,234 จอร์จคือเด็กคนซ้าย ที่ใส่เสื้อโชว์กล้ามและผมสั้น 5 00:00:26,317 --> 00:00:28,987 ฮาโรลด์คือเด็กคนขวา ที่สวมหูฟังกับทรงผมห่วยๆ 6 00:00:29,070 --> 00:00:29,946 จำพวกเขาเอาไว้ 7 00:00:30,030 --> 00:00:33,033 ล่าสุดสกายบังเกอร์รายงานว่า เอเลี่ยนใกล้มาถึงแล้ว 8 00:00:33,116 --> 00:00:36,036 โชคดีที่เรามีลูกบอลพลาสมาซองค์ เอาไว้ต่อกรกับมัน 9 00:00:36,119 --> 00:00:37,620 - เพื่อมนุษยชาติ - เพื่อมนุษยชาติ 10 00:00:37,704 --> 00:00:39,247 เพื่อมนุษยชาติ 11 00:00:40,248 --> 00:00:43,293 ฉันจะมีสมาธิได้ยังไง ถ้าเจ้าพวกนี้เล่นต่อสู้เห่ยๆ อยู่ 12 00:00:43,376 --> 00:00:45,503 ช่วงพักมีไว้ทำเอกสาร ไม่ใช่เล่นสนุก 13 00:00:45,670 --> 00:00:48,173 รองครูใหญ่ครัปป์ เจาะลูกบอล 14 00:00:50,884 --> 00:00:54,804 เอเลี่ยนเอาลูกบอลพลาสมาซองค์ไป แต่ไม่ได้ชิงยานหมุนพิฆาตไปด้วย 15 00:00:54,888 --> 00:00:56,973 เพื่อมนุษยชาติ 16 00:00:57,098 --> 00:00:58,725 เมายานซะแล้ว 17 00:01:00,143 --> 00:01:02,771 ครัปป์ โละม้าหมุนทิ้ง 18 00:01:04,981 --> 00:01:06,941 เอเลี่ยนยึดอุปกรณ์ทั้งหมดที่เจอ 19 00:01:07,025 --> 00:01:09,861 โชคดีที่เรามีอุปกรณ์ล่องหน 20 00:01:09,944 --> 00:01:11,196 เตรียมตัว และ... 21 00:01:11,362 --> 00:01:13,364 - เพื่อมนุษยชาติ - เพื่อมนุษยชาติ 22 00:01:23,374 --> 00:01:25,460 ครัปป์ เผาให้เรียบเลย 23 00:01:27,128 --> 00:01:28,671 จอร์จกับฮาโรลด์เขียนการ์ตูน 24 00:01:28,755 --> 00:01:29,798 - เราเจ๋ง - ฉันด้วย 25 00:01:30,048 --> 00:01:32,801 แต่พวกเขามีครูใหญ่ที่ใจดำ ที่บอกพวกเขาว่า 26 00:01:32,884 --> 00:01:35,136 - พล่าม พล่าม พล่าม - พวกเขาใช้แหวนสะกดจิต 27 00:01:35,220 --> 00:01:36,721 ตอนแรกจะให้แค่เต้น 28 00:01:36,805 --> 00:01:40,058 แต่แล้วด้วยความบังเอิญ บังเอิญตั้งใจ เปลี่ยนเขากลายเป็นกัปตันกางเกงใน 29 00:01:40,141 --> 00:01:41,184 ตาหล่าล้า! 30 00:01:41,267 --> 00:01:44,312 แค่ดีดนิ้วกลายเป็นกัปตัน ไม่ฉลาดมากมาย 31 00:01:44,395 --> 00:01:45,980 แต่อย่าลืมเมื่อตัวเขาเปียกน้ำ 32 00:01:46,064 --> 00:01:47,857 - จะกลับมาเป็นดังเดิม - พล่าม พล่าม 33 00:01:47,941 --> 00:01:50,693 เมื่อทุกอย่างมารวมกัน ไม่มีทางจะผิดพลาดได้ 34 00:01:50,777 --> 00:01:54,405 บัดนี้เป็นตอนจบของเพลงกัปตันกางเกงในแล้ว 35 00:01:54,489 --> 00:01:57,117 - โดยจอร์จ เบียร์ดและฮาโรลด์ ฮัทชินส์ - ตาหล่าล้า! 36 00:01:57,367 --> 00:02:00,078 ผจญการโจมตีพิลึกพิลั่นของกองทัพแมลงก้นบิน 37 00:02:00,161 --> 00:02:02,539 บทที่หนึ่ง การเล่นจงหมดไป 38 00:02:02,622 --> 00:02:07,335 ในปี 2075 เอเลี่ยนได้เผาสนามเด็กเล่นจนเรียบ 39 00:02:07,418 --> 00:02:09,546 แต่พวกมันเผาจิตวิญญาณเราไม่ได้ 40 00:02:09,838 --> 00:02:11,673 เพื่อช่วงพัก 41 00:02:15,301 --> 00:02:16,970 เราคือเอเลี่ยน 42 00:02:17,053 --> 00:02:21,182 และฉันคือราชินีเพราะว่า... 43 00:02:21,266 --> 00:02:23,268 เพราะฉันเกิดมาเพื่อปกครอง 44 00:02:23,351 --> 00:02:28,022 โซฟีหนึ่ง ไปพิชิตพวกมนุษย์ โซฟีอีกคน มาเป็นโล่กำบังให้ฉัน 45 00:02:28,356 --> 00:02:30,191 - ยิงระเบิดดิน - ยิงระเบิดดิน 46 00:02:33,820 --> 00:02:37,031 เจ้าพวกนี้ดื้อเหมือนพวกขายประกันเลย ฉันต้องหยุดเรื่องนี้ 47 00:02:37,115 --> 00:02:40,201 เพราะสับสนและโกรธเกรี้ยว ที่เห็นเด็กคนอื่นเล่นสนุก 48 00:02:40,285 --> 00:02:42,871 เมลวินตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง ทำลายมันซะ ความกลัวเป็นสิ่งที่ทำลายความสนุก 49 00:02:47,375 --> 00:02:51,462 จระเข้ก็น่ากลัว ค้างคาวก็ชวนสยอง 50 00:02:51,546 --> 00:02:54,090 ฉันจะใช้เครื่องรวมร่างตามใจฉันรุ่นสองพัน 51 00:02:54,174 --> 00:02:58,219 สร้างค้างเข้ ผู้คุมกฎสมบูรณ์แบบ 52 00:03:00,889 --> 00:03:03,349 นี่เป็นคำตอบให้แม่ได้ไหม 53 00:03:03,433 --> 00:03:06,227 แม่ถามว่าลูกจะกินมีตโลฟไหม 54 00:03:07,395 --> 00:03:10,315 เราจับราชินีเอเลี่ยน กับทหารเอกของเธอไว้ได้แล้ว 55 00:03:10,398 --> 00:03:12,859 - แต่เธอไม่กลัวเลยสักนิด - แหงละ 56 00:03:12,942 --> 00:03:16,905 เพราะฉันจะตลบหลังพวกนาย 57 00:03:17,030 --> 00:03:18,406 อุ๊ย เผลอสปอยล์ 58 00:03:18,489 --> 00:03:20,450 ช่วงเวลาสนุกจบแล้ว 59 00:03:21,534 --> 00:03:23,536 - หลับให้สบายนะ ช่วงพัก - อะไรนะ 60 00:03:23,912 --> 00:03:26,039 - ไม่มีอะไรหยุดช่วงพักได้ - แม้แต่นาย 61 00:03:26,122 --> 00:03:29,417 ใช่ ฉันทำไม่ได้ แต่พวกมันทำได้ 62 00:03:29,500 --> 00:03:31,377 ค้างเข้ บุก 63 00:03:32,295 --> 00:03:35,298 ถึงฉันจะกลัวก็เถอะ แต่เจ้าพวกนี้มันเท่สุดๆ ไปเลย 64 00:03:35,632 --> 00:03:38,885 ใช่ เอาไปเขียนการ์ตูนคงสนุกแน่ แต่เราต้องหนีให้รอดก่อน 65 00:03:40,178 --> 00:03:41,596 ครูใหญ่เมลวินบอร์ก 66 00:03:43,556 --> 00:03:44,933 จะเอาอะไร 67 00:03:45,058 --> 00:03:48,519 นี่ นายทำอะไรกับตู้น่ะ ในนี้เหมือนยานอวกาศเลย 68 00:03:48,603 --> 00:03:51,314 ถ้าอยากรู้ ฉันเป็นคนครึ่งหุ่นยนต์จากอนาคต 69 00:03:51,397 --> 00:03:53,691 ฉันก็เลยรู้ว่าสัตว์กลายพันธุ์จะบุกโลก 70 00:03:53,775 --> 00:03:57,487 สัญญาณแรกคือสายลมพัดโชย ตามมาด้วยการล้างบางไร้ความปรานี 71 00:03:57,570 --> 00:03:59,864 แต่เมื่อมีห้องหลบภัยนี้ ฉันจะปลอดภัย 72 00:03:59,948 --> 00:04:00,949 บุกเมื่อไหร่ล่ะ 73 00:04:01,032 --> 00:04:04,118 ฉันรู้วันเวลาแน่นอน แต่ฉันบอกไม่ได้ 74 00:04:04,202 --> 00:04:06,996 ไม่อย่างนั้นปริภูมิเวลาอาจฉีกขาดได้ 75 00:04:07,080 --> 00:04:09,707 นมปั่นแก้วนั้นน่าอร่อยจัง 76 00:04:09,791 --> 00:04:11,542 - ขอได้ไหม - อ่านไม่ออกเหรอ 77 00:04:11,626 --> 00:04:13,753 "เฉพาะเมลวิน" 78 00:04:13,836 --> 00:04:14,796 นายไม่ใช่เมลวิน 79 00:04:14,879 --> 00:04:17,090 - นายคือผู้บุกรุก - แต่ฉันชอบนมปั่น... 80 00:04:23,471 --> 00:04:26,307 เมลวินพูดถูก เจ้าพวกนั้นทำลายช่วงพัก 81 00:04:26,391 --> 00:04:29,477 เมลวินล้ำเส้นแล้ว ล้ำมาไกล 82 00:04:29,560 --> 00:04:32,897 เราต้องหาทางกำจัดค้างเข้ซะ 83 00:04:33,815 --> 00:04:36,442 กับดักหมียักษ์ที่ล่อด้วยขนมปัง 84 00:04:36,526 --> 00:04:39,028 ใช้เครื่องยิงหินโยนใส่เป้า 85 00:04:39,445 --> 00:04:41,906 ส่งไปหาที่อยู่ใหม่ด้วยจรวด 86 00:04:42,115 --> 00:04:44,284 ตุ้มฟาดที่ทำลายได้แม้พีระมิด 87 00:04:44,701 --> 00:04:46,286 ไม่ได้ ไม่เข้าท่าสักอย่าง 88 00:04:46,369 --> 00:04:48,121 แล้วถ้าเราใช้คางคกข้ามเวลา 89 00:04:48,204 --> 00:04:51,541 ส่งค้างเข้ไปยังสถานที่อื่นในเวลาอื่น เพื่อรักษาช่วงพักล่ะ 90 00:04:51,624 --> 00:04:53,584 วิเศษ ทำไมคิดออกช้าจัง 91 00:04:53,668 --> 00:04:54,544 ต้องอุ่นเครื่อง 92 00:04:54,627 --> 00:04:57,046 เราต้องล่อพวกมันไปหาคางคกข้ามเวลา 93 00:04:57,130 --> 00:04:58,214 ได้เวลาอาหารแล้ว 94 00:05:02,468 --> 00:05:06,180 ดูสิ มีตโลฟห่วยๆ ของแม่มีประโยชน์สักที 95 00:05:06,264 --> 00:05:09,017 พวกเขาดูหิวนะ แม่จะทำเพิ่มให้ 96 00:05:10,935 --> 00:05:13,938 - มีตโลฟช่วยชีวิต - ฉันคิดอะไรออกแล้ว 97 00:05:14,439 --> 00:05:17,066 บทที่สอง อร่อยไปกับเนื้อ 98 00:05:19,235 --> 00:05:22,113 ตู้เย็นฉันหนีไปอีกแล้วเหรอ 99 00:05:22,196 --> 00:05:23,656 เจ้าแม็คชิลสุดเย็น 100 00:05:23,740 --> 00:05:25,908 เพราะเห็นค้างเข้อร่อยกับมีตโลฟ 101 00:05:25,992 --> 00:05:27,910 จอร์จกับฮาโรลด์เลยคิดจะใช้มัน 102 00:05:27,994 --> 00:05:30,913 ล่อเจ้ามือสังหารช่วงพัก เข้าสู่คางคกข้ามเวลา 103 00:05:30,997 --> 00:05:32,665 ส่งพวกมันสู่ความว่างเปล่า 104 00:05:32,749 --> 00:05:36,461 ร้านมีตโลฟของพวกเขา กลายเป็นที่นิยมของค้างเข้ 105 00:05:36,544 --> 00:05:37,587 และฮิปสเตอร์ 106 00:05:37,670 --> 00:05:40,256 ใช่แล้ว ค้างเข้ มีตโลฟฟรีทางนี้เลย 107 00:05:40,340 --> 00:05:44,093 เร่เข้ามาเลย มีตโลฟเราอร่อยที่สุดในเมือง 108 00:05:44,844 --> 00:05:46,554 - เลิกดัดเสียงได้แล้วละ - นั่นสิ 109 00:05:46,637 --> 00:05:48,348 และมันก็ได้ผล 110 00:05:48,431 --> 00:05:51,976 พวกเธอกับพวกสัตว์กลายพันธุ์ กินมีตโลฟกันเก่งจริงๆ 111 00:05:52,226 --> 00:05:54,479 ขอบคุณที่ให้เราทำโครงงานร้านอาหาร 112 00:05:54,562 --> 00:05:56,898 ช่วงที่เมลวินไปทำโครงงานข้างนอกนะครับ 113 00:05:56,981 --> 00:06:01,194 ส่งมีตโลฟมาเรื่อยๆ เลยครับแม่เมลวิน ก่อนที่ค้างเข้มันจะกินเราแทน 114 00:06:01,652 --> 00:06:03,279 จริงๆ นะครับ รีบส่งมาเลย 115 00:06:11,371 --> 00:06:13,748 หมดเกลี้ยง ช่วงพักปลอดภัยแล้ว 116 00:06:13,831 --> 00:06:15,375 แถมค้างเข้ให้ทิปเยอะมาก 117 00:06:15,458 --> 00:06:19,128 ฉันแน่ใจว่าการส่งสัตว์กลายพันธุ์น่ากลัว กลับสู่ป่าในอดีต 118 00:06:19,212 --> 00:06:20,338 จะต้องเรียบร้อยดี 119 00:06:20,421 --> 00:06:21,255 แต่เปล่าเลย 120 00:06:21,464 --> 00:06:23,841 เพราะค้างเข้อยู่รอดมาได้เป็นล้านๆ ปี 121 00:06:23,925 --> 00:06:25,134 และยังอยู่จนทุกวันนี้ 122 00:06:25,218 --> 00:06:28,179 จนสามารถแต่งตั้งโซฟีอีกคน เป็นราชินีได้ในตอนก่อน 123 00:06:28,388 --> 00:06:31,974 ดูนี่สิ ฉันว่านี่คือสิ่งที่เมลวินใช้สร้างค้างเข้ 124 00:06:32,058 --> 00:06:33,142 ได้เวลาเอาคืน 125 00:06:33,226 --> 00:06:35,853 เราใช้เจ้านี่ทำอะไรให้เมลวินสติแตกได้บ้าง 126 00:06:35,937 --> 00:06:36,979 หมาป่ากับนกอินทรี 127 00:06:37,063 --> 00:06:38,898 - หมาทรี - ฟังดูคล้ายหม่าล่าเลย 128 00:06:39,273 --> 00:06:42,110 เอาซุปหมาทรีสองถ้วย กับน้ำส้มอาร์มาดิลโล 129 00:06:42,193 --> 00:06:43,861 - แล้วถ้าแมวหมาล่ะ - อะไรนะ 130 00:06:43,945 --> 00:06:46,572 ไม่เอา นายอยากให้โลกแตกรึไง 131 00:06:49,242 --> 00:06:52,412 ใช่ มันจบแล้วพวก 132 00:06:53,704 --> 00:06:56,541 ไม่เอา จะสร้างสัตว์อันตรายอย่างค้างเข้ไม่ได้ 133 00:06:56,624 --> 00:06:58,835 - นึกออกแล้ว วาดรูปก้นสิ - จัดให้ 134 00:07:01,546 --> 00:07:03,589 หมอนั่นต้องไม่ชอบแน่ 135 00:07:03,673 --> 00:07:05,842 บทที่สาม มีแต่ปัญหาก้นๆ 136 00:07:10,638 --> 00:07:13,266 แมลงกับก้นรวมกันเป็นแมลงก้นบิน 137 00:07:13,349 --> 00:07:16,144 เจ๋งเลย เพราะมันคือก้น 138 00:07:19,105 --> 00:07:21,232 นี่มันตัวอะไร ทำไมพวกมันถึงอยู่ที่นี่ 139 00:07:21,315 --> 00:07:23,609 - แล้วค้างเข้ของฉันล่ะ - ค้างอะไรนะ 140 00:07:23,693 --> 00:07:25,069 - ไม่เห็นรู้จัก - เดี๋ยวก่อน 141 00:07:25,153 --> 00:07:26,988 นายใช้เครื่องรวมร่างตามใจฉันรุ่นสองพัน 142 00:07:27,071 --> 00:07:28,281 สร้างปีศาจพวกนี้เหรอ 143 00:07:28,364 --> 00:07:29,907 - เครื่องรวมอะไร - ไม่รู้จัก 144 00:07:30,158 --> 00:07:32,660 นายโกหก พวกเราตายแหง 145 00:07:32,743 --> 00:07:35,997 - ได้ไง มันก็แค่ก้นที่บินได้ - ไม่มีอะไรเจ๋งเท่านี้แล้ว 146 00:07:36,080 --> 00:07:39,625 พวกนายไม่เข้าใจ พันธุกรรมเป็นเรื่องซับซ้อน 147 00:07:39,709 --> 00:07:41,377 ถ้านายรวมร่างผิดธรรมชาติ 148 00:07:41,461 --> 00:07:44,380 การกลายพันธุ์จะส่งผลน่าสะพรึงกลัว 149 00:07:44,464 --> 00:07:46,424 ฉันเห็นแค่ก้นบินได้ 150 00:07:47,550 --> 00:07:51,387 ก้นบินได้ที่มีเขี้ยวแถมนิสัยดุร้าย 151 00:07:51,471 --> 00:07:53,097 เราพลาดแล้ว 152 00:08:00,271 --> 00:08:03,983 สัญญาณแรกคือสายลมพัดโชย ตามมาด้วยการล้างบางไร้ความปรานี 153 00:08:04,066 --> 00:08:06,360 ไม่นะ สายลมพัดโชย 154 00:08:08,029 --> 00:08:09,363 ไว้เจอกันนะ อาหารก้น 155 00:08:09,447 --> 00:08:10,990 - เขาไปไหน - จะสนใจทำไม 156 00:08:11,073 --> 00:08:12,950 แมลงก้นบินกำลังไล่งับก้นเราอยู่นะ 157 00:08:13,534 --> 00:08:14,785 ตรงสักที 158 00:08:14,869 --> 00:08:17,580 นี่คือสองชั่วโมงของชีวิต ที่ฉันเรียกคืนกลับมาไม่ได้ 159 00:08:21,250 --> 00:08:23,669 นึกว่าแบบนี้จะมีแต่ในการ์ตูน คุณมาทำไม 160 00:08:23,753 --> 00:08:25,505 สายลมพัดโชย สัตว์กลายพันธุ์ 161 00:08:28,633 --> 00:08:30,092 มะดันดอง มันเริ่มแล้ว 162 00:08:33,012 --> 00:08:35,139 ทีนี้ก็ไม่มีใครเข้าได้ เราปลอดภัยแล้ว 163 00:08:35,223 --> 00:08:38,518 ใช่ แต่ตอนนี้คุณกับผม ก็จะติดอยู่ในนี้อย่างไม่มีกำหนด 164 00:08:38,601 --> 00:08:40,645 - หมายถึงตลอดไปเหรอ - อาจจะ 165 00:08:40,728 --> 00:08:41,812 ช่วยด้วย 166 00:08:44,482 --> 00:08:46,651 โอเค น่าจะพ้นแล้วละ 167 00:08:46,734 --> 00:08:50,321 เว้นแต่พวกมันจะทะลุหน้าต่างนั่นเข้ามา 168 00:08:50,404 --> 00:08:52,406 พูดปุ๊บมันก็มาปั๊บ 169 00:08:53,616 --> 00:08:54,784 เร็วเข้า โรงอาหาร 170 00:08:54,867 --> 00:08:56,953 ใช่ ที่นั่นไม่มีหน้าต่าง 171 00:09:13,094 --> 00:09:15,638 ขอฉันเข้าไปหน่อย ก้นอาละวาดแล้ว 172 00:09:15,721 --> 00:09:17,557 ไม่ได้ยินรึไง 173 00:09:17,932 --> 00:09:20,393 แก้วที่สามแล้วนะ ทำไมไม่ใส่ถังเลยล่ะ 174 00:09:20,476 --> 00:09:24,522 ห้องน้ำอยู่ไหน ฉันต้องฉี่หน่อย 175 00:09:24,605 --> 00:09:26,691 ไม่นะ ฉันลืมสร้างห้องน้ำไว้ด้วย 176 00:09:28,943 --> 00:09:33,406 ห้องหลบภัยจะมีประโยชน์อะไร ถ้าเราใช้มันตอนที่มีภัยไม่ได้ 177 00:09:37,702 --> 00:09:38,869 - รอดแล้ว - ใช่ 178 00:09:38,953 --> 00:09:41,831 ที่เหลือก็แค่ปิดประตูซะ ใครก็เข้าไม่ได้แล้ว 179 00:09:41,914 --> 00:09:42,915 รอก่อน 180 00:09:46,043 --> 00:09:47,587 จะให้เขาเข้ามาไหม 181 00:09:50,214 --> 00:09:52,341 ไม่รู้สิ เขาทำลายช่วงพักนะ 182 00:09:52,425 --> 00:09:55,428 ก็ใช่ แต่ขนาดเราสร้างแมลงก้นบิน เราก็ยังได้เข้ามา 183 00:09:57,430 --> 00:09:59,348 ใช่ แต่มันเป็นอุปกรณ์ของเขา 184 00:10:00,975 --> 00:10:04,270 ตัดสินใจยากเป็นบ้า มาไล่ข้อดีข้อเสียกันก่อนดีกว่า 185 00:10:04,353 --> 00:10:06,564 ว่าไง เมลวิน นายมาทันเวลา 186 00:10:06,647 --> 00:10:09,400 ฉันไม่คิดจะขอบใจ เศษเหล็กอย่างพวกนายหรอก 187 00:10:09,483 --> 00:10:10,526 เราติดอยู่ในนี้แล้ว 188 00:10:10,610 --> 00:10:12,528 ไม่ต้องห่วง ฉันจะโทรให้คนช่วย 189 00:10:12,778 --> 00:10:14,488 ไม่มีสัญญาณ ไม่มีสักขีดเลย 190 00:10:14,572 --> 00:10:16,198 ดูตรงไหนว่ามีกี่ขีด 191 00:10:16,282 --> 00:10:18,492 โอ้แม่เจ้า ไม่มีสักขีด 192 00:10:18,576 --> 00:10:23,581 นี่มันวันโลกแตกชัดๆ 193 00:10:25,374 --> 00:10:28,210 ไม่เหลือสักขีดแล้ว เพราะฉันกินมันไปหมดแล้ว 194 00:10:31,797 --> 00:10:34,008 นี่ นั่นเสียงอะไรน่ะ 195 00:10:34,467 --> 00:10:37,470 มันเหมือนเสียงแมลงก้นบิน กำลังกินกำแพงเลย 196 00:10:37,553 --> 00:10:39,221 มันทำให้ฉันกลัวจนขยับไม่ได้ 197 00:10:39,305 --> 00:10:42,266 ไม่นะ แมลงก้นบินกำลังกินกำแพงเข้ามา 198 00:10:42,350 --> 00:10:44,060 กำแพงนี้ทำจากอะไรน่ะ 199 00:10:44,143 --> 00:10:45,144 ถามได้ดีมาก 200 00:10:45,978 --> 00:10:49,398 เรื่องมีอยู่ว่ากำแพงน้ำหวานพวกนี้มันถูกมาก 201 00:10:49,482 --> 00:10:51,025 ทีนี้เรื่องที่สอง โอเค 202 00:10:51,108 --> 00:10:54,945 ถ้าโลกนี้มีโทรศัพท์ไร้สายเมื่อไหร่ เจ้านี่จะปิดกั้นคลื่นสัญญาณ 203 00:10:55,029 --> 00:10:57,031 แต่สายมันไม่มีวันหายไปไหนหรอก 204 00:11:00,409 --> 00:11:01,827 และมันดึงดูดผีเสื้อ 205 00:11:01,911 --> 00:11:05,790 พูดไปอาจแปลกๆ แต่มันจริง บ้าใช่ไหมล่ะ ผีเสื้อไง 206 00:11:05,873 --> 00:11:08,292 เคยเห็นฉากใน... ที่มีผีเสื้อไหม 207 00:11:08,376 --> 00:11:11,253 มันเทียบกับเจ้านี่ไม่ได้เลย แต่มันจะทำอะไรได้ 208 00:11:11,337 --> 00:11:13,839 ผีเสื้อมันจะทำอันตรายอะไรได้ 209 00:11:18,511 --> 00:11:19,887 ต้องเรียกกัปตันกางเกงในแล้ว 210 00:11:19,970 --> 00:11:23,307 ก่อนเจ้าก้นโมโหหิว จะเจาะเข้ามากินเราเป็นของหวาน 211 00:11:23,391 --> 00:11:24,809 แต่ฉันไม่ออกไปหรอกนะ 212 00:11:24,892 --> 00:11:26,727 ฉันก็ไม่ออกไปหรอก 213 00:11:26,811 --> 00:11:28,187 เขาคงมาหาเราเอง 214 00:11:28,270 --> 00:11:30,314 ใช่ รอดูกันไปเนอะ 215 00:11:34,610 --> 00:11:37,488 ฉันไม่มีเครื่องมือซ่อม แป้นกดรหัสที่นายทำพัง 216 00:11:37,571 --> 00:11:40,116 แปลว่าเราติดอยู่ในนี้ เราคงต้องเป็นเพื่อนกัน 217 00:11:40,324 --> 00:11:42,576 โอเค นายชอบฟังเพลงไหม 218 00:11:46,080 --> 00:11:47,707 ฉันเกลียดเพลงคันทรี 219 00:11:47,790 --> 00:11:49,125 ฉันด้วย 220 00:11:51,252 --> 00:11:52,336 ไม่นะ 221 00:11:52,420 --> 00:11:54,255 บทที่สี่ ความผิดน่าอับอาย 222 00:11:54,922 --> 00:11:57,258 นายว่าไหม กัปตันกางเกงในคงไม่มาแล้ว 223 00:11:57,341 --> 00:11:59,343 และกำแพงพวกนี้ก็บางลงเรื่อยๆ 224 00:11:59,427 --> 00:12:01,971 เราต้องหาทางช่วยทุกคนให้รอดจากเรื่องนี้ 225 00:12:02,054 --> 00:12:04,682 มันไม่ได้ผลหรอก ฟังนะ 226 00:12:04,765 --> 00:12:07,643 เราต้องส่งใครสักคนออกไปให้พวกมันงับก้น 227 00:12:08,018 --> 00:12:11,147 เพื่อช่วยให้เราและทรงผมของฉันรอด 228 00:12:11,230 --> 00:12:12,148 เช่นเมลวิน 229 00:12:12,231 --> 00:12:14,900 นี่เป็นความผิดเขา เพราะเขาฉลาดและเก่งวิทย์ 230 00:12:15,109 --> 00:12:18,904 เหมือนแม่มดที่เป็นผู้ชาย 231 00:12:18,988 --> 00:12:21,073 - พ่อมดน่ะนะ - เห็นไหมๆ 232 00:12:21,157 --> 00:12:26,078 สมองนายเป็นอันตรายต่อเรา 233 00:12:26,162 --> 00:12:27,413 โซฟี โยนเขาออกไป 234 00:12:27,496 --> 00:12:29,749 โยนเขาออกไปๆ 235 00:12:29,832 --> 00:12:32,334 ให้เมลวินรับผิดแทนไม่ได้ เราต้องสารภาพ 236 00:12:32,418 --> 00:12:35,379 หรือไม่ก็ขุดอุโมงค์ออกไปหาครัปป์ 237 00:12:35,463 --> 00:12:38,466 แล้วให้กัปตันกางเกงในหยุดหายนะ ไม่ต้องมีใครเจ็บ 238 00:12:38,799 --> 00:12:40,509 ฟังดูน่าจะเข้าท่า ฉันเอาด้วย 239 00:12:44,263 --> 00:12:45,681 กลิ่นเหม็นนั่นมาจากไหน 240 00:12:45,848 --> 00:12:48,100 กลิ่นอย่างกับรักแร้แช่น้ำผัก 241 00:12:48,267 --> 00:12:50,770 ไม่นะ แมลงก้นบินกำลังรมควันเรา 242 00:12:50,853 --> 00:12:53,022 แต่พวกมันใช้ตดแทนควัน 243 00:12:53,105 --> 00:12:55,775 โยนเขาออกไปๆ 244 00:12:55,858 --> 00:12:58,027 ถอยไปนะ พวกม็อบคนโง่หัวร้อน 245 00:12:58,110 --> 00:13:00,988 เลิกขุดเถอะ เราต้องแก้ไข ก่อนจะตายกันหมด 246 00:13:01,071 --> 00:13:02,740 ดีแล้ว ขุดหลุมมันเหนื่อยจะตาย 247 00:13:02,990 --> 00:13:04,325 ทุกคน ไม่ใช่เมลวินนะ 248 00:13:04,408 --> 00:13:06,577 เราต่างหาก เราสร้างแมลงก้นบิน 249 00:13:06,660 --> 00:13:08,537 เราแค่อยากให้ช่วงพักกลับมาสนุก 250 00:13:08,621 --> 00:13:10,164 แต่เราทำพลาด 251 00:13:10,372 --> 00:13:11,457 เราต้องร่วมมือกัน 252 00:13:11,540 --> 00:13:14,877 ก่อนจะถูกกินหรือถูกรมด้วยตดจนตาย หรือไม่ก็ทั้งสองอย่าง 253 00:13:18,714 --> 00:13:21,342 ฉันกำลังปรบมือช้าๆ 254 00:13:21,509 --> 00:13:25,095 เพราะตัวละครในหนังหรือทีวี มักจะทำแบบนี้เมื่อได้กลิ่นตุๆ 255 00:13:25,179 --> 00:13:26,722 เหมือนกลิ่นโซฟีอีกคน 256 00:13:26,806 --> 00:13:29,975 ไม่ได้ว่านะ โซฟีอีกคน แต่กลิ่นเธออย่างกับกลิ่นสัตว์ป่า 257 00:13:30,059 --> 00:13:31,227 เอาเถอะ พยายามดี 258 00:13:31,310 --> 00:13:34,522 ฉันรู้ว่าพวกนายชอบทำตัวเด่น แต่พวกนายไม่เก่งวิทย์ 259 00:13:34,605 --> 00:13:36,148 พวกนายเก่งเรื่องวาดการ์ตูน 260 00:13:36,232 --> 00:13:37,525 เราคงต้องวาดการ์ตูน 261 00:13:37,608 --> 00:13:40,820 ใช่ อย่างเร็วด้วย ไม่งั้นเมลวินแย่แน่ 262 00:13:41,821 --> 00:13:42,988 กัปตันกางเกงใน 263 00:13:43,072 --> 00:13:46,242 กับแมลงก้นบินค้างเข้ลี้ลับจอมเฟอะฟะ 264 00:13:46,325 --> 00:13:47,409 โดยจอร์จ เบียร์ดกับฮาโรลด์ ฮัทชินส์ 265 00:13:47,493 --> 00:13:50,996 ช่วงพักเป็นช่วงเวลาสนุก ให้เราได้วิ่งเล่น กระโดดโลดเต้น 266 00:13:51,080 --> 00:13:51,956 "ระวังหัว" 267 00:13:52,164 --> 00:13:53,374 "ช้าหน่อย" 268 00:13:53,457 --> 00:13:54,416 "โยนบอลมา" 269 00:13:54,500 --> 00:13:56,293 "ไม่เอา นี่บอลฉัน ไปหาเองสิ" 270 00:13:56,377 --> 00:13:59,630 และล้มเข่าถลอก และอื่นๆ อีกเพียบ สนุกมาก 271 00:13:59,880 --> 00:14:02,508 แต่แล้ว เด็กฉลาด ที่รักวิทย์ เกลียดความสนุก ซึ่งมีชื่อว่า... เนลวิน 272 00:14:05,302 --> 00:14:08,055 เขาก็บอกว่า "เลิกสนุกซะ พวกไม่รู้จะด่ายังไงดี" 273 00:14:08,138 --> 00:14:11,100 และเขาก็สร้างเครื่องมือที่สร้างค้างเข้ 274 00:14:11,183 --> 00:14:13,769 ซึ่งเป็นจระเข้ครึ่งค้าวคาวที่เท่มากๆ 275 00:14:13,853 --> 00:14:17,523 แต่พวกมันทำลายช่วงพัก ด้วยการบินแยกเขี้ยวโฉบเฟี้ยวฟ้าว 276 00:14:17,606 --> 00:14:19,608 โชคดี กัปตันกางเกงในบินผ่านมา 277 00:14:19,692 --> 00:14:21,986 เขาบอกว่า "ฉันกลัวจระเข้กับค้างคาว 278 00:14:22,069 --> 00:14:24,154 แต่ทำไมไม่รู้ ฉันไม่กลัวค้างเข้" 279 00:14:24,238 --> 00:14:25,614 เขาเลยบินโฉบมา ฟิ้ว 280 00:14:25,698 --> 00:14:29,910 และควงกางเกงในอย่างรวดเร็ว จนเกิดเป็นรูหนอนเข้าวิน 281 00:14:29,994 --> 00:14:32,162 และเขาก็ต้อนค้างเข้เข้าไปในรูหนอนเข้าวิน 282 00:14:32,246 --> 00:14:33,622 เหมือนคาวบอยค้างเข้ 283 00:14:33,706 --> 00:14:34,540 (ขอต้อนรับสู่ดินแดนไกลโพ้น) 284 00:14:34,623 --> 00:14:38,878 ส่งพวกมันไปยังดินแดนไกลโพ้น ฉะนั้นไม่ต้องกังวลกันอีกแล้ว 285 00:14:38,961 --> 00:14:40,838 ทุกคนมีความสุข จอร์จกับฮาโรลด์ 286 00:14:40,921 --> 00:14:43,340 ซึ่งวาดการ์ตูนเก่งมากก็อยากฉลอง 287 00:14:43,424 --> 00:14:46,635 พวกเขาเลยยืม ไม่ได้ขโมยแค่ยืม อุปกรณ์ของเนลวิน 288 00:14:46,719 --> 00:14:49,430 และใช้มันรวมแมลงกับก้นเข้าด้วยกัน เป็นแมลงก้นบิน 289 00:14:49,513 --> 00:14:52,600 เพราะมันตลกมากมาย 290 00:14:52,683 --> 00:14:54,935 แต่แม้ว่าแมลงก้นบินจะตลก... 291 00:14:55,019 --> 00:14:56,020 ก็ก้นบินได้นี่นา 292 00:14:56,103 --> 00:14:57,354 แต่พวกมันบ้าและอันตราย 293 00:14:57,438 --> 00:14:59,064 พวกมันต้อนเด็กๆ เข้าโรงอาหาร 294 00:14:59,148 --> 00:15:01,400 เด็กๆ ก็ "ปิดประตูแล้ว เราปลอดภัย" 295 00:15:01,483 --> 00:15:04,320 แต่แมลงก้นบินกินผนังเข้ามา เหมือนเครื่องตัดหญ้าหิวโหย 296 00:15:04,403 --> 00:15:05,487 งั่มๆ 297 00:15:05,571 --> 00:15:06,780 แต่ไม่มีใครเป็นอะไร 298 00:15:06,864 --> 00:15:08,908 เพราะกัปตันกางเกงในมาจัดการแมลงก้นบิน 299 00:15:09,450 --> 00:15:10,284 ปราบมันเลย 300 00:15:10,367 --> 00:15:11,452 จึงไม่ต้องห่วง 301 00:15:11,535 --> 00:15:13,495 ว่าทุกคนจะสติแตกกันหรือไม่ 302 00:15:13,579 --> 00:15:16,665 และจอร์จกับฮาโรลด์ก็เสียใจ ถึงมันจะเป็นอุปกรณ์เนลวิน 303 00:15:16,749 --> 00:15:17,625 แต่พวกเขาใช้ 304 00:15:17,708 --> 00:15:20,669 จะไปโทษเมลวิน ไม่สิ เนลวิน ก็ไม่ถูก 305 00:15:20,753 --> 00:15:22,838 ถึงแม้เรื่องคงไม่เกิดถ้าไม่มีอุปกรณ์นี้ 306 00:15:22,922 --> 00:15:24,465 จอร์จกับฮาโรลด์ก็รู้สึกแย่ 307 00:15:24,548 --> 00:15:28,594 ก็เลยหาไอติมกับคลื่นลูกยักษ์มาให้ทุกคน หลังจากจบเรื่องนี้ 308 00:15:28,677 --> 00:15:30,429 โชคดีที่ทุกคนอภัยให้พวกเขา 309 00:15:30,512 --> 00:15:32,848 และไม่ส่งตัวพวกเขาให้ปีศาจก้น 310 00:15:32,932 --> 00:15:33,974 โอเค จบแล้ว 311 00:15:34,058 --> 00:15:34,975 ผมฉันทรงโปรด 312 00:15:35,059 --> 00:15:37,478 ก้นบินได้และแก๊สเหม็นๆ เป็นความผิดของ 313 00:15:37,561 --> 00:15:39,480 จอร์จ ฮาโรลด์ และเมลวิน 314 00:15:39,563 --> 00:15:41,273 เราต้องจับพวกเขาโยนออกไป 315 00:15:41,357 --> 00:15:43,442 โยนออกไปๆ 316 00:15:43,525 --> 00:15:48,489 อะไรนะ ไม่ ฉันบริสุทธิ์ พวกเธออ่านหนังสือไม่แตกนี่นา 317 00:15:49,782 --> 00:15:53,661 - ว้าว การ์ตูนได้ผลแฮะ - เหมือนกับเครื่องบินปีกเดียว 318 00:15:53,744 --> 00:15:56,789 ขอบคุณที่บินกับสายการบินไม่ถึงไหน วันนี้เราจะบินวน 319 00:15:56,872 --> 00:15:58,415 ตลกชะมัด 320 00:15:58,666 --> 00:16:00,250 โยนเขาออกไป 321 00:16:00,709 --> 00:16:03,170 โอเค ทีนี้ก็แก้ปัญหาได้แล้ว 322 00:16:03,253 --> 00:16:06,465 ทุกคนไปหยิบถุงใส่อาหารมา เราจะได้เอาไว้ใช้หายใจ 323 00:16:06,882 --> 00:16:11,387 และคุยกันเรื่องทรงผม 324 00:16:11,470 --> 00:16:13,138 บทที่ห้า ก้นโผล่มาแน่ะ 325 00:16:13,347 --> 00:16:17,393 จากนั้นจอร์จ ฮาโรลด์ และเมลวิน ก็ถูกแมลงก้นบินจับกิน 326 00:16:17,768 --> 00:16:18,852 ล้อเล่น 327 00:16:18,936 --> 00:16:21,897 ซ่อนในตู้แบบนี้ เดี๋ยวพวกแมลงก้นบินต้องหาเจอแน่ 328 00:16:21,981 --> 00:16:23,315 เราต้องรีบตามหาครัปป์ 329 00:16:23,399 --> 00:16:25,359 ทำไม ครัปป์ไร้ค่าเหมือนไส้ติ่ง 330 00:16:27,403 --> 00:16:29,071 เพราะไส้ติ่งมันไม่จำเป็น 331 00:16:29,989 --> 00:16:34,201 แถมเขายังขี้ขลาดด้วย เขาคงไปหลบในที่ปลอดภัยแล้ว 332 00:16:34,284 --> 00:16:35,494 ฉันรู้จักที่ปลอดภัยอยู่ 333 00:16:35,577 --> 00:16:39,289 และเพราะพวกนายช่วยฉัน ฉันจะช่วยพวกนายตอบแทน 334 00:16:39,373 --> 00:16:40,457 ตามฉันมา 335 00:16:41,417 --> 00:16:42,710 ฮาโรลด์ เดี๋ยวก่อน 336 00:16:42,793 --> 00:16:45,838 "หากบินสูง เจ้าจะร่วงลงมาเสมอ" 337 00:16:46,922 --> 00:16:49,174 "ร้องลั่นเหมือนคางคกตกใจ" 338 00:16:49,341 --> 00:16:51,427 ถือว่าคุ้มค่ากับที่ยอมเสี่ยง 339 00:16:51,593 --> 00:16:53,345 (ห้องทำงาน) 340 00:16:55,305 --> 00:16:57,850 พอไม่มีก้นมาหายใจรดต้นคอ มันก็ง่ายขึ้นเยอะ 341 00:16:57,933 --> 00:17:00,978 แค่ตั้งโปรแกรมวงจรใหม่ เปิดตัวประมวลผลแรม... 342 00:17:01,061 --> 00:17:04,356 - ไม่ต้องอธิบายละเอียด - นายทำไปเลย 343 00:17:04,648 --> 00:17:08,777 และ... ฉันเป็นอัจฉริยะ 344 00:17:10,779 --> 00:17:13,407 เป็นครูใหญ่มันแสนเดียวดาย 345 00:17:13,490 --> 00:17:15,868 หากอยากให้อะไรสงบ ก็ต้องโหดกันหน่อย 346 00:17:16,035 --> 00:17:18,203 - ให้เด็กทำตามสั่ง - นี่ห้องหลบภัยเหรอ 347 00:17:18,287 --> 00:17:19,955 ต้องใช้ไม้แข็ง... 348 00:17:20,831 --> 00:17:22,750 เราไม่ได้ทำอะไรอย่างที่เห็นนะ 349 00:17:22,833 --> 00:17:24,668 ใช่ และเราไม่ชอบด้วย 350 00:17:24,752 --> 00:17:26,045 ตลกเป็นบ้า 351 00:17:26,211 --> 00:17:28,047 ขอตัวเองในอนาคตคนใหม่เถอะ 352 00:17:30,966 --> 00:17:32,968 เราต้องอยู่กับครัปป์ตามลำพัง 353 00:17:33,052 --> 00:17:34,428 จะได้แปลงเป็นกัปตันกางเกงใน 354 00:17:34,511 --> 00:17:36,180 งั้นเหรอ คิดอะไรออกบ้าง 355 00:17:36,263 --> 00:17:38,515 ปืนใหญ่ครัปป์ยิงถล่ม 356 00:17:38,682 --> 00:17:41,393 รถตำรวจลวงโลกส่งตรงถึงกลางเมือง จับหย่อนลงลังโคลนอย่างโดดเดี่ยว 357 00:17:44,897 --> 00:17:48,484 นี่ ที่นี่เข้าได้เฉพาะเมลวินไม่ใช่เหรอ 358 00:17:48,984 --> 00:17:50,486 ใช่ ออกไปซะ 359 00:17:51,820 --> 00:17:52,654 ง่ายจังเลย 360 00:17:52,988 --> 00:17:54,948 เราจะมีห้องหลบภัยตลอดไป 361 00:17:55,032 --> 00:17:58,368 ให้ตาย ฉันต้องเข้าห้องน้ำ ฉันมีนมปั่นอยู่เต็มท้อง 362 00:17:59,578 --> 00:18:01,330 ตาหล่าล้า! 363 00:18:01,413 --> 00:18:03,916 กัปตันกางเกงใน คุณมีก้นต้องไปเตะ 364 00:18:03,999 --> 00:18:06,251 ได้สิ แต่ขอไปฉี่ก่อนนะ 365 00:18:10,089 --> 00:18:11,757 รอแป๊บนะเด็กๆ 366 00:18:18,055 --> 00:18:19,640 รู้สึกเหมือนเป็นคนใหม่เลย 367 00:18:19,723 --> 00:18:22,184 โอเค ลุยกันเลย เจ้าก้นบิน 368 00:18:22,267 --> 00:18:23,227 บทที่หก 369 00:18:23,310 --> 00:18:27,064 บทที่มีภาพรุนแรงมากๆ นำเสนอโดยเนยมหากาฬ 370 00:18:27,147 --> 00:18:31,235 เพราะเนยไม่เคยทำร้ายใคร ยกเว้นมันจะถูกแช่แข็งหรือวางยาพิษ 371 00:18:32,152 --> 00:18:33,278 เตะก้นเนยๆ นั่นซะ 372 00:18:36,657 --> 00:18:38,283 ลำแสงครีม 373 00:18:38,659 --> 00:18:40,035 ออกเสียงยากจัง 374 00:18:42,121 --> 00:18:43,330 ชุบแป้งลงกระทะทอด 375 00:18:48,001 --> 00:18:50,129 เย่ ฉันเตะก้นพวกนี้จนหมอบ 376 00:18:50,212 --> 00:18:53,757 คุณเก่งมาก ทีนี้เราต้องไปช่วยคนอื่น ก่อนที่ก้นจะมากันเพิ่ม 377 00:18:53,841 --> 00:18:56,635 มาเพิ่มเหรอ ที่นี่มีก้นอยู่มากแค่ไหน 378 00:18:56,718 --> 00:18:58,720 เพียบ โรงเรียนเป็นนรกก้นไปแล้ว 379 00:18:59,555 --> 00:19:01,140 มีแต่ก้น 380 00:19:01,598 --> 00:19:03,684 นี่แหละมุกแบบที่ฉันชอบ 381 00:19:04,017 --> 00:19:05,102 เดี๋ยว ฉันไม่เข้าใจ 382 00:19:08,355 --> 00:19:10,816 เห็นไหม แค่ก้นมันรมแก๊สเรา 383 00:19:10,899 --> 00:19:13,152 ไม่ได้แปลว่าเราจะทำทรงผมเลิศๆ ไม่ได้ 384 00:19:18,157 --> 00:19:21,702 ก็ได้ ฉันจัดการเอง 385 00:19:22,661 --> 00:19:25,080 ฉันมาช่วยก้นพวกเธอ จากก้นพวกนั้นแล้ว 386 00:19:25,247 --> 00:19:28,292 ตามเจ้าทารกยักษ์เดินได้นั่นไป 387 00:19:28,375 --> 00:19:31,003 ใช่แล้ว ฉันคือฮีโร่ 388 00:19:32,921 --> 00:19:35,716 วิ่งไป ฉันจะจับพวกมันด้วยตาข่ายกางเกงใน 389 00:19:35,799 --> 00:19:39,136 แต่ฉันจะต้องสานกางเกงในเข้าด้วย... เดี๋ยว 390 00:19:39,219 --> 00:19:42,806 แมลงก้นบินมีเยอะเกินไป เราต้องหาทางหยุดพวกมัน 391 00:19:42,890 --> 00:19:45,350 - อะไรชนะก้นได้บ้าง - ก้นมั้ง 392 00:19:46,435 --> 00:19:48,145 ตึ่ง... โป๊ะ 393 00:19:48,228 --> 00:19:49,605 ฉันเล่นคำน่ะ 394 00:19:49,688 --> 00:19:51,899 เข้าใจว่าเป็นภาษาฝรั่งเศสนะ 395 00:19:52,608 --> 00:19:55,652 โอเค ถึงเวลาต้องเต้นแล้ว 396 00:19:55,736 --> 00:20:01,450 โยกย้ายส่ายก้น... 397 00:20:01,909 --> 00:20:04,077 ไปชนก้นและก้นและก้น... 398 00:20:04,161 --> 00:20:06,955 นั่นไง ใช้ก้นสู้กับก้น 399 00:20:10,834 --> 00:20:12,085 เขาเรียกว่าท่าบัมป์ 400 00:20:13,086 --> 00:20:15,422 แค่นี้คนซื่อบื้ออย่างฉันก็ทำได้ 401 00:20:15,505 --> 00:20:17,382 งั้นลงจอดแล้วเริ่มส่ายก้นได้เลย 402 00:20:17,466 --> 00:20:19,259 ให้เราลงก่อนนะ 403 00:20:19,676 --> 00:20:23,138 ฉันจะส่ายสะโพกเพื่อคว้าชัยชนะ 404 00:20:33,732 --> 00:20:34,942 - เย่ - เย่ 405 00:20:35,108 --> 00:20:36,526 ยอดเยี่ยม 406 00:20:36,610 --> 00:20:37,986 เยี่ยม กัปตันกางเกงใน 407 00:20:38,320 --> 00:20:40,656 คุณซัดพวกก้นจนเหี่ยวไปหมด 408 00:20:41,573 --> 00:20:43,617 นั่นเสียงอะไรน่ะ 409 00:20:49,373 --> 00:20:52,376 พวกมันกลับมาแล้ว เตรียมก้นคุณไว้ กัปตันกางเกงใน 410 00:20:52,668 --> 00:20:56,546 ฉันจะพยายาม แต่เหมือนก้นฉันจะแก๊สหมด 411 00:20:57,214 --> 00:20:58,298 นั่นเฮือกสุดท้าย 412 00:20:59,675 --> 00:21:02,719 เอาละ งั้นก็คงถึงตาที่เราต้องเป็นฝ่ายสู้บ้าง 413 00:21:03,095 --> 00:21:05,347 จบเรื่องแล้วเจอกันนะ พี่ชาย 414 00:21:06,223 --> 00:21:08,058 - เพื่อช่วงพัก - เพื่อช่วงพัก 415 00:21:13,272 --> 00:21:16,233 เดี๋ยว แมลงก้นบินชอบกินกำแพงนี่นา 416 00:21:16,316 --> 00:21:19,236 เราทำกับแมลงก้นบิน แบบที่ทำกับค้างเข้ดีกว่า 417 00:21:19,319 --> 00:21:21,196 - ใช่ คางคกข้ามเวลา - คางคกข้ามเวลา 418 00:21:21,613 --> 00:21:23,949 เมื่อรู้ว่าพวกแมลงก้นบินชอบกินกำแพง 419 00:21:24,032 --> 00:21:27,369 พวกเขาจึงล่อพวกมัน ด้วยกำแพงผสมมีตโลฟของแม่เมลวิน 420 00:21:27,452 --> 00:21:31,331 ใช่แล้ว แมลงก้นบิน กำแพงบดฟรีอยู่ทางนี้ 421 00:21:32,040 --> 00:21:34,543 สวัสดี เพื่อน เสิร์ฟกำแพงบดเข้าไปอีก 422 00:21:34,626 --> 00:21:36,378 ดัดเสียงแบบนี้ถือว่าเข้าท่า 423 00:21:36,461 --> 00:21:40,048 พวกเธอกับสัตว์กลายพันธุ์ กินกำแพงบดกันเก่งจริงๆ 424 00:21:40,757 --> 00:21:43,510 กำแพงบดของฉันมีกำแพงเยอะจัง 425 00:21:45,262 --> 00:21:48,682 กำแพงบดๆ 426 00:21:49,016 --> 00:21:50,058 ออกเสียงยากจัง 427 00:21:50,183 --> 00:21:51,685 คล้ายๆ โยกย้ายส่ายก้น 428 00:21:51,768 --> 00:21:54,313 นายว่ามันโอเคเหรอ ที่เราส่งแมลงก้นบินไปอนาคต 429 00:21:54,396 --> 00:21:56,064 เราส่งพวกมันไปอดีตไม่ได้ 430 00:21:56,231 --> 00:21:58,400 เพราะเราส่งค้างเข้ไปแล้ว 431 00:21:59,276 --> 00:22:00,527 ฉันว่าไม่เป็นไรหรอก 432 00:22:00,610 --> 00:22:01,903 (20 ปีต่อมา) 433 00:22:01,987 --> 00:22:04,489 เป็นครูใหญ่มันแสนเดียวดาย 434 00:22:04,573 --> 00:22:08,118 เคยสงสัยไหมว่าทำไมเมลวินในอนาคต ถึงเป็นคนครึ่งหุ่นยนต์ 435 00:22:08,201 --> 00:22:09,786 เพราะแบบนี้ไง 436 00:22:09,870 --> 00:22:11,038 ไม่นะ 437 00:22:15,292 --> 00:22:17,002 ฉันโอเค... แค่ครึ่งเดียว 438 00:22:17,294 --> 00:22:19,546 วันนี้เราจะชักธงกางเกงในขึ้น 439 00:22:19,629 --> 00:22:22,924 เพราะเราสู้กับศัตรูความสนุกและชนะ 440 00:22:23,008 --> 00:22:24,634 เย่ 441 00:22:25,469 --> 00:22:27,471 ไม่นะ ก้นพวกนั้นกลับมาแล้ว 442 00:22:27,554 --> 00:22:28,930 ไม่ใช่ก้น 443 00:22:29,097 --> 00:22:33,518 ถูกต้อง พวกมันคือค้างเข้ และมันพาราชินีของพวกมันมาส่งบ้าน 444 00:22:34,311 --> 00:22:35,937 โซฟีอีกคนเหรอ 445 00:22:37,189 --> 00:22:39,316 ถ้างั้นเธอเป็นใครกันแน่