1
00:00:06,040 --> 00:00:09,280
อุปกรณ์ผ่าตัดที่ศาสตราจารย์ให้เราไว้อยู่ไหน

2
00:00:09,360 --> 00:00:10,200
อยู่ที่เบอร์ลิน

3
00:00:11,880 --> 00:00:15,360
พวกหมอไง ไปเอาจากพวกนั้นสิ ไป

4
00:00:15,440 --> 00:00:16,520
เดี๋ยวๆ

5
00:00:17,560 --> 00:00:18,520
เอาโน้ตนี้ให้เขาที

6
00:00:30,760 --> 00:00:32,760
(วันเสาร์ 18.31 น.)

7
00:00:38,040 --> 00:00:40,800
(33 ชั่วโมงของการปล้น)

8
00:01:22,800 --> 00:01:23,640
มันคืออะไร

9
00:01:25,720 --> 00:01:27,440
บางครั้งมีคนเหมือนคุณในทีวี

10
00:01:28,920 --> 00:01:29,760
เหมือนฉันเหรอ

11
00:01:30,680 --> 00:01:31,560
พวกโจรน่ะ

12
00:01:33,200 --> 00:01:34,640
แต่คุณไม่ค่อยเหมาะ

13
00:01:35,160 --> 00:01:36,760
มันไม่เหมาะกับคุณ

14
00:01:36,840 --> 00:01:37,720
ทำไม

15
00:01:39,560 --> 00:01:41,040
ก็วิธีที่คุณถือปืน

16
00:01:48,560 --> 00:01:50,800
นึกว่าเป็นลูกสาวของทูต ไม่ใช่แรมโบ

17
00:01:51,400 --> 00:01:53,760
ก็พ่อของฉันต้องการลูกชายมาตลอด

18
00:01:54,640 --> 00:01:58,120
เขาเลยพาฉันไปล่าสัตว์ตั้งแต่ฉันห้าขวบ

19
00:01:58,200 --> 00:02:00,560
ล่าสัตว์เหรอ ล่าอะไร

20
00:02:01,320 --> 00:02:02,640
เธอยิงเป็ดในสวนสนุกสินะ

21
00:02:04,280 --> 00:02:07,320
หมูป่า กวางแดง ละมั่ง

22
00:02:08,440 --> 00:02:12,000
แต่พ่อของฉันคงอยากล่า
นักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมมากกว่า

23
00:02:19,040 --> 00:02:20,560
ยังไงฉันก็ไม่ชอบปืน

24
00:02:22,080 --> 00:02:23,760
ครั้งหนึ่งในนอร์วิช...

25
00:02:24,920 --> 00:02:28,080
เพื่อนของพ่อฉันทำปืนลั่น

26
00:02:30,200 --> 00:02:31,280
ฉันเห็นทุกอย่าง

27
00:02:34,280 --> 00:02:36,760
รูที่ทะลุหลังของเขา ทุกคนตะโกนลั่น

28
00:02:37,920 --> 00:02:39,080
มันเหมือนได้เห็น...

29
00:02:40,800 --> 00:02:43,840
อุบัติเหตุรถยนต์แล้วคุณลืม...

30
00:02:45,360 --> 00:02:46,320
รอยเลือดไม่ได้

31
00:02:51,040 --> 00:02:51,880
ก็ได้

32
00:02:57,840 --> 00:02:59,240
ไม่มีกระสุนแล้วนะ

33
00:03:02,200 --> 00:03:03,160
ไม่ต้องกลัว

34
00:03:16,160 --> 00:03:17,280
เป็นยังไงครับ หมอ

35
00:03:18,480 --> 00:03:19,320
ผมจะรอดมั้ย

36
00:03:19,880 --> 00:03:20,960
กระสุน...

37
00:03:21,800 --> 00:03:24,440
ฝังอยู่ในไหปลาร้า

38
00:03:25,800 --> 00:03:27,720
มันไม่ได้ทะลุอวัยวะสำคัญ...

39
00:03:28,360 --> 00:03:30,560
แล้วก็ไม่มี...

40
00:03:31,240 --> 00:03:32,120
เศษกระดูกแตก

41
00:03:33,880 --> 00:03:35,280
จะไม่มีใครตายแน่นอน

42
00:03:37,800 --> 00:03:38,720
เร็วๆ

43
00:03:38,800 --> 00:03:41,200
เดนเวอร์ไม่มีเวลาวินิจฉัย

44
00:03:42,200 --> 00:03:44,120
- ยาชา
- โมนิกากำลังเสียเลือดมาก...

45
00:03:46,000 --> 00:03:47,760
และถ้าเขาไม่รีบขโมยมีดผ่าตัด...

46
00:03:48,480 --> 00:03:50,800
การไว้ชีวิตเธอก็ไร้ความหมาย

47
00:03:50,880 --> 00:03:52,160
คุณใช้ยาชาอะไร

48
00:03:52,240 --> 00:03:55,760
เวลารีบ ใช้ยาสลบจะดีกว่า

49
00:03:57,520 --> 00:03:59,680
ใช้ยาชาเฉพาะที่ดีกว่า

50
00:04:00,280 --> 00:04:05,360
ผมกับอาร์ตูโร เพื่อนของผม
จะได้คุยกันได้ระหว่างผ่าตัด

51
00:04:13,760 --> 00:04:14,720
ไม่เป็นไรๆๆ

52
00:04:34,040 --> 00:04:35,320
นาฬิกานั่นมีไว้ทำอะไร

53
00:04:35,400 --> 00:04:39,040
จับเวลายาชาเฉพาะที่ออกฤทธิ์ 25 นาที

54
00:04:39,120 --> 00:04:43,080
ถ้ามีปัญหาระหว่างผ่าตัด เราจะเพิ่มยาชาให้เขา

55
00:04:46,040 --> 00:04:47,400
แสดงเวลาบนจอ

56
00:04:51,640 --> 00:04:53,400
การผ่าตัดเป็นไปตามแผน

57
00:04:53,680 --> 00:04:57,160
และมันต้องใช้เวลา 25 นาทีเป๊ะ
ตามที่สารวัตรสั่ง

58
00:04:58,240 --> 00:05:02,200
ระหว่างนับถอยหลัง
ตำรวจสองนายใส่หน้ากากดาลีจะเข้าไป

59
00:05:02,960 --> 00:05:06,760
ถ้ามีเหตุผิดพลาด
ก็จะพบสองศพในช่องระบายอากาศ

60
00:05:07,720 --> 00:05:08,800
วางปืนบ้านั่นซะ

61
00:05:13,120 --> 00:05:15,240
มันไม่มีกระสุน วางลงก่อนฉันจะโมโห

62
00:05:17,440 --> 00:05:18,880
มีกระสุนอยู่ในลำกล้องนัดนึง

63
00:06:27,080 --> 00:06:28,160
ซัวเรส ได้ยินมั้ย

64
00:06:28,240 --> 00:06:29,160
ท่ออากาศปลอดภัย

65
00:06:30,000 --> 00:06:31,120
เรากำลังไปที่เป้าหมาย

66
00:06:44,440 --> 00:06:45,920
หันไป ประสานมือไว้ที่ท้ายทอย

67
00:06:49,120 --> 00:06:50,080
เดี๋ยวนี้

68
00:06:53,560 --> 00:06:54,600
เดี๋ยวนี้เหรอ

69
00:06:56,280 --> 00:06:57,120
เดี๋ยวนี้เหรอ

70
00:06:58,440 --> 00:07:00,480
อะไรกัน ไม่แน่แล้วเหรอไง

71
00:07:01,120 --> 00:07:03,080
มานี่เลย นังตัวแสบ เอาสิ

72
00:07:03,640 --> 00:07:04,640
ยิงเลย

73
00:07:05,440 --> 00:07:07,080
นังตัวแสบงี่เง่า คุกเข่า

74
00:07:09,360 --> 00:07:11,440
- มีด
- เดี๋ยวๆๆ

75
00:07:11,680 --> 00:07:13,360
ผมเป็นคนดูแลอาวุธแถวนี้เอง

76
00:07:15,000 --> 00:07:16,160
มีด

77
00:07:22,360 --> 00:07:24,080
ก่อนหน้านี้นายเยี่ยมเลยนะ อาร์ตูโร

78
00:07:24,360 --> 00:07:25,800
เปลี่ยนชื่อเมีย

79
00:07:28,880 --> 00:07:29,880
ฉันรู้ว่ามันธรรมดา

80
00:07:32,040 --> 00:07:33,960
เอาโมนิกาตอนเช้า

81
00:07:34,440 --> 00:07:35,960
พักผ่อนกับลอรายามบ่าย

82
00:07:36,560 --> 00:07:37,800
นายเลยสับสน

83
00:07:40,320 --> 00:07:41,640
แต่ผมรักพวกเธอทั้งคู่

84
00:07:43,440 --> 00:07:44,320
นั่นคือความจริง

85
00:07:44,400 --> 00:07:48,520
ไว้คุณลองมาเป็นผม มันง่ายที่จะตัดสิน ทุกคน...

86
00:07:49,840 --> 00:07:51,640
คิดว่าผมต่ำช้า

87
00:07:52,320 --> 00:07:53,880
เป็นคนสารเลว

88
00:07:54,400 --> 00:07:57,440
พระเจ้าไม่อนุญาตให้ฉันตัดสินศีลธรรมใครหรอก

89
00:08:12,040 --> 00:08:13,640
ฉันเข้าใจทุกอย่างดี

90
00:08:15,400 --> 00:08:17,400
นายคุยกับฉันได้

91
00:08:17,480 --> 00:08:19,680
สบายๆ ทุกเรื่อง

92
00:08:20,520 --> 00:08:22,760
แต่ผมน่าอนาถาจริงๆ

93
00:08:25,680 --> 00:08:28,200
คนน่าสงสารที่รักผู้หญิงสองคน

94
00:08:30,000 --> 00:08:32,880
แถมไม่กล้าเลือกใครคนใดคนหนึ่ง

95
00:08:34,440 --> 00:08:36,200
และในระหว่างการเปิดใจเป็นระลอก…

96
00:08:36,560 --> 00:08:38,080
เดนเวอร์ก็ได้มีดที่ต้องการ

97
00:08:38,160 --> 00:08:41,800
ส่วนจดหมายรักที่โมนิกาฝากมา
ก็เปล่าประโยชน์...

98
00:08:42,400 --> 00:08:43,240
หรือเกือบไป

99
00:08:43,320 --> 00:08:46,240
เพราะไนโรบีเป็นคนละเอียดเสมอ

100
00:08:46,760 --> 00:08:47,600
เห็นพอดี

101
00:08:49,440 --> 00:08:52,200
- เธอทำแบบนั้นทำไม
- ฉันไม่รู้

102
00:08:57,960 --> 00:08:58,960
ฉันขอโทษ

103
00:08:59,480 --> 00:09:00,320
นอนลงบนพื้น

104
00:09:16,160 --> 00:09:17,880
พวกคุณห่างจากทางเข้า 11 เมตรแล้ว

105
00:09:18,480 --> 00:09:20,560
รับทราบ เราจะไปต่อ

106
00:09:25,640 --> 00:09:27,880
นังตัวแสบ

107
00:09:28,960 --> 00:09:29,800
ฉันขอโทษ

108
00:09:29,880 --> 00:09:31,040
หุบปากเลย

109
00:09:31,120 --> 00:09:35,040
ไม่ต้องเล่าชีวิตของเธออีก
ฉันไม่ใช่เพื่อนของเธอ

110
00:09:37,120 --> 00:09:40,480
ถ้าเธออยากเป็นเพื่อนกับคนร้าย เธอก็บ้าแล้ว

111
00:09:57,240 --> 00:09:58,520
คุณรู้มั้ยว่าฉันน่ะ...

112
00:10:00,680 --> 00:10:03,040
ฉันท้องหกสัปดาห์แล้ว...

113
00:10:04,120 --> 00:10:06,360
และฉันเป็นห่วงชีวิตของเด็กมากกว่าของฉัน

114
00:10:06,920 --> 00:10:12,120
เด็กๆ แข็งแรงอยู่แล้ว
แค่ติดเชื้อไม่เท่าไหร่หรอก

115
00:10:13,400 --> 00:10:14,600
คุณชื่ออะไรคะ

116
00:10:16,400 --> 00:10:18,560
มอสโก ผมชื่อมอสโก

117
00:10:18,760 --> 00:10:20,040
สวัสดี มอสโก

118
00:10:21,520 --> 00:10:22,360
เป็นยังไงคะ

119
00:10:23,600 --> 00:10:24,440
คือว่า...

120
00:10:25,360 --> 00:10:26,640
การเป็นพ่อแม่คนน่ะ

121
00:10:28,960 --> 00:10:29,840
การเป็นพ่อแม่...

122
00:10:33,440 --> 00:10:36,560
การเป็นพ่อแม่ก็เหมือนการมีรถเข็นคันใหญ่

123
00:10:37,040 --> 00:10:42,240
แบกปัญหาทุกอย่าง

124
00:10:43,800 --> 00:10:47,400
มันเป็นความกังวลไปตลอดชีวิต

125
00:10:49,240 --> 00:10:55,880
ตอนแรกเด็กไอ
คุณก็ต้องไปโรงพยาบาลแทนที่จะเข้าผับ

126
00:10:56,280 --> 00:10:57,920
ไม่เป็นไร ฉันไม่ดื่มอยู่แล้ว

127
00:10:58,400 --> 00:10:59,240
แหม น่าเสียดาย

128
00:10:59,800 --> 00:11:04,800
เวลาที่เขาหลับได้ในที่สุดดื่มหน่อยก็ดี

129
00:11:06,880 --> 00:11:07,880
แล้วก็เข้าโรงเรียน

130
00:11:09,800 --> 00:11:10,720
พ่อแม่อย่างเรา...

131
00:11:11,440 --> 00:11:13,160
ไม่อยากให้ลูก

132
00:11:13,440 --> 00:11:18,480
เป็นตัวตลกในห้องหรือถูกรังแกน่ะ

133
00:11:19,280 --> 00:11:20,760
แต่ในกรณีของผม...

134
00:11:21,800 --> 00:11:24,040
ลูกชายเป็นฝ่ายรังแกเพื่อน

135
00:11:25,920 --> 00:11:27,560
เขาถูกไล่ออกหลายครั้ง

136
00:11:28,200 --> 00:11:30,440
ผมจำไม่ได้แล้วว่ามีกี่โรงเรียน

137
00:11:31,760 --> 00:11:35,920
จากนั้นแม่ของเขา
ผู้หญิงที่น่าสงสาร คนที่มี...

138
00:11:37,720 --> 00:11:39,920
เธอก็ทิ้งผมไป

139
00:11:40,720 --> 00:11:41,720
ผมมันโง่จริงๆ

140
00:11:43,040 --> 00:11:44,720
สุดท้ายคุณแค่อยากให้ลูก...

141
00:11:46,560 --> 00:11:48,280
เป็นเด็กธรรมดา

142
00:11:48,880 --> 00:11:52,040
อยากให้เขาไม่ไปพี้ยา...

143
00:11:52,920 --> 00:11:54,520
แทนที่จะไปโรงเรียน

144
00:11:57,960 --> 00:11:59,000
แต่การเป็นพ่อแม่...

145
00:12:00,280 --> 00:12:02,120
ก็ดีนะ มัน...

146
00:12:03,320 --> 00:12:05,520
นี่ ไม่ๆ อย่าหลับนะ

147
00:12:06,360 --> 00:12:07,520
มองผมๆ

148
00:12:07,600 --> 00:12:09,560
คุณหลับไม่ได้นะ มานี่ มองผมสิ

149
00:12:09,640 --> 00:12:12,440
มีอะไร เป็นอะไร

150
00:12:12,520 --> 00:12:14,880
เธอมีไข้สูง

151
00:12:14,960 --> 00:12:17,080
มองผมไว้

152
00:12:18,760 --> 00:12:19,600
ผมเอามาครบเลย

153
00:12:25,760 --> 00:12:27,800
อีกห้านาที หมอจะกลับแล้ว

154
00:12:28,920 --> 00:12:29,760
รับทราบ

155
00:12:33,840 --> 00:12:34,680
เจอแล้ว

156
00:12:40,600 --> 00:12:41,800
ขอบคุณ

157
00:12:44,800 --> 00:12:45,800
คุณเย็บแผลให้เขา

158
00:12:47,080 --> 00:12:47,920
ใคร ผมเหรอ

159
00:12:48,760 --> 00:12:52,160
ใช่ ก็คุณสิ คุณเป็นพยาบาลนี่

160
00:12:55,360 --> 00:12:56,520
ใช่แล้ว

161
00:12:56,600 --> 00:12:57,720
งั้นก็ทำซะ

162
00:12:59,960 --> 00:13:01,120
ยาชาเฉพาะที่น่ะ

163
00:13:02,000 --> 00:13:04,680
เราฉีดตรงแผล มันก็จะไม่เจ็บ

164
00:13:20,640 --> 00:13:22,320
เอามา พ่อจะทำเอง

165
00:13:23,120 --> 00:13:25,320
- วัดชีพจรของเธอ
- ครับ

166
00:13:27,280 --> 00:13:29,000
เอาล่ะนะ เริ่มล่ะ...

167
00:13:29,920 --> 00:13:31,520
แป๊บเดียวๆ

168
00:13:31,600 --> 00:13:34,880
พ่อรู้มั้ยผมจะทำอะไรตอนออกไปจากที่นี่

169
00:13:35,440 --> 00:13:36,480
ผมจะเรียนหนังสือ

170
00:13:36,960 --> 00:13:37,800
เรียนทางไกล

171
00:13:39,000 --> 00:13:42,120
- แกไม่เคยเรียนหนังสือ
- ผมไม่ได้บอกว่าจะเรียนหมอ...

172
00:13:43,520 --> 00:13:45,480
แต่ผมจะกลับไป...

173
00:13:46,200 --> 00:13:47,360
เข็มนี้จะเจ็บหน่อยนะ

174
00:13:47,840 --> 00:13:48,840
- เอาล่ะๆๆ
- เย็นไว้

175
00:13:51,760 --> 00:13:52,760
เสร็จแล้ว

176
00:13:53,560 --> 00:13:54,720
ทีนี้...

177
00:13:55,320 --> 00:13:57,000
อีกห้านาที มันจะออกฤทธิ์...

178
00:13:58,280 --> 00:13:59,800
แล้วเราจะเริ่มผ่าตัดนะ

179
00:13:59,880 --> 00:14:01,120
ค่ะ

180
00:14:09,240 --> 00:14:10,720
คุณอยู่ห่างจากทางเข้าสองเมตร

181
00:14:10,800 --> 00:14:12,360
เห็นเป้าหมายแล้ว

182
00:14:34,840 --> 00:14:35,720
ฟังนะ

183
00:14:36,120 --> 00:14:38,440
ผมรู้สึกไม่ดีเลย ผมคิดว่าผมจะอาเจียน

184
00:14:38,520 --> 00:14:40,720
คุณเป็นพยาบาลหรือนักเต้น หรืออะไรแน่

185
00:14:41,040 --> 00:14:42,000
ผมเป็นพยาบาล

186
00:14:42,640 --> 00:14:44,880
แต่ผมไม่คุ้นกับการทำงานกลางปืนจ่อแบบนี้

187
00:14:44,960 --> 00:14:46,160
ใจเย็นๆ

188
00:14:46,440 --> 00:14:47,320
ผมจะเย็บแผลเอง

189
00:14:47,880 --> 00:14:49,320
แต่ผมอยากให้ทุกคนเงียบ

190
00:14:49,880 --> 00:14:50,720
ขอร้อง

191
00:14:51,280 --> 00:14:52,400
ก็ได้ ทำสิ

192
00:14:56,080 --> 00:14:57,040
ขอคีม

193
00:15:04,120 --> 00:15:06,400
- ศาสตราจารย์อยากพูดกับคุณ
- เดี๋ยวไป

194
00:15:06,480 --> 00:15:08,200
เอาพยาบาลไปอาเจียนในห้องน้ำ

195
00:15:08,280 --> 00:15:10,920
ถ้าเขาไม่อาเจียน
ก็จุ่มหัวเขาลงน้ำจนกว่าจะอาเจียน

196
00:15:11,000 --> 00:15:12,360
จนกว่าเขาจะหมดไส้หมดพุง

197
00:15:14,200 --> 00:15:15,200
ลาก่อน อาร์ตูโร

198
00:15:16,120 --> 00:15:17,080
ไปสิ

199
00:15:26,160 --> 00:15:28,480
พวกเขาส่งสัญญาณคลื่นสั้น
แสดงว่าบุกเข้าไปแล้ว

200
00:15:28,560 --> 00:15:29,400
แต่ไม่รู้ทางไหน

201
00:15:29,480 --> 00:15:31,320
รับทราบ เริ่มใช้แผนบี

202
00:15:31,560 --> 00:15:33,240
เริ่มแผนและพาพวกหมอออกไป...

203
00:15:33,800 --> 00:15:34,640
เดี๋ยวนี้

204
00:15:46,800 --> 00:15:49,520
เข้มแข็งไว้ ที่รัก ฉันสบายดี ฉันรักคุณ

205
00:15:50,080 --> 00:15:51,120
โมนิกา

206
00:16:12,880 --> 00:16:16,880
รองสารวัตรอังเกลรู้แล้วว่าพวกเขาแพ้อีกครั้ง

207
00:16:17,360 --> 00:16:20,720
เพราะหน้ากากใหม่นี้
ทำให้พวกเขาต้องสละเจ้าหน้าที่สองนาย

208
00:16:21,160 --> 00:16:22,040
มันยังหมายความว่า

209
00:16:22,120 --> 00:16:26,600
ผู้บงการแผนปล้นนี้ฉลาดกว่าตำรวจ

210
00:16:27,000 --> 00:16:29,360
หน่วยสืบราชการลับและกองกำลังเฉพาะกิจ

211
00:16:29,880 --> 00:16:31,120
และเมื่อคนร้ายได้เปรียบ

212
00:16:32,440 --> 00:16:33,400
คุณต้องเผ่น

213
00:16:33,960 --> 00:16:35,160
เราต้องไปแล้ว

214
00:16:39,400 --> 00:16:42,640
คุณครับ เราทำเสร็จแล้ว เราไปได้แล้วนะ

215
00:16:43,280 --> 00:16:44,120
- ได้
- ได้นะ

216
00:16:44,200 --> 00:16:45,520
แน่นอน

217
00:16:47,800 --> 00:16:48,880
ตามฉันมา

218
00:16:54,240 --> 00:16:56,080
หมอๆ

219
00:16:57,520 --> 00:16:58,360
รอเดี๋ยว

220
00:16:58,440 --> 00:17:00,080
หนึ่งนาที 30 วินาที

221
00:17:02,840 --> 00:17:04,320
มีคลื่นรบกวนสัญญาณ

222
00:17:05,720 --> 00:17:06,960
ซัวเรส คุณได้ยินมั้ย

223
00:17:07,400 --> 00:17:09,040
พวกนั้นกำลังส่งคลื่นรบกวน

224
00:17:09,360 --> 00:17:10,840
ฉันคิดว่าเราจะขาดการติดต่อ

225
00:17:10,920 --> 00:17:12,280
ซัวเรส คุณได้ยินมั้ย

226
00:17:15,680 --> 00:17:18,000
คลื่นรบกวน ขาดการติดต่อ

227
00:17:18,080 --> 00:17:19,000
ซัวเรส

228
00:17:19,640 --> 00:17:20,960
การผ่าตัดเป็นยังไงบ้าง

229
00:17:22,080 --> 00:17:25,280
เรียบร้อย แต่เราคงต้องกลับมาใน 24 ชั่วโมง

230
00:17:27,120 --> 00:17:30,680
ขอบคุณที่สนใจนะ แต่คนของเราถูกฝึกมาดี

231
00:17:32,280 --> 00:17:33,880
คุณพยาบาลเพื่อนยาก

232
00:17:35,240 --> 00:17:36,240
คุณดีขึ้นแล้วเหรอ

233
00:17:36,320 --> 00:17:38,200
- ครับ ขอบคุณ
- ผมดีใจนะ

234
00:17:38,680 --> 00:17:41,560
ขอโทษที่ผมไม่ไปส่ง แต่คุณวางใจได้

235
00:17:42,200 --> 00:17:44,000
- ลาก่อน
- ลาก่อน

236
00:17:56,640 --> 00:17:58,720
ฝากความระลึกถึงคนข้างนอกด้วย

237
00:18:05,920 --> 00:18:07,680
บอกอาร์ตูโรแล้วใช่มั้ยว่าฉันโอเค

238
00:18:09,160 --> 00:18:11,160
คุณบอกอาร์ตูโรแล้วใช่มั้ยว่าฉันยังอยู่

239
00:18:12,160 --> 00:18:14,920
- ใช่ แต่ผมไม่ได้บอกเขา
- คุณไม่ได้...

240
00:18:15,000 --> 00:18:16,760
ผมเอาจดหมายของคุณให้เขา

241
00:18:22,920 --> 00:18:23,880
เขาว่ายังไงบ้าง

242
00:18:26,400 --> 00:18:28,800
เขาสติแตก

243
00:18:29,600 --> 00:18:30,440
เขาบอกว่า...

244
00:18:31,440 --> 00:18:32,960
เขารักคุณมาก

245
00:18:33,040 --> 00:18:34,080
มีอะไรอีก

246
00:18:34,640 --> 00:18:37,680
เขาบอกว่าพอคุณออกจากที่นี่...

247
00:18:38,280 --> 00:18:39,480
เขาจะพาคุณไปออสเตรเลีย

248
00:18:42,480 --> 00:18:43,320
ออสเตรเลียเหรอ

249
00:18:44,120 --> 00:18:45,080
ใช่

250
00:18:45,680 --> 00:18:46,640
มองไม่เห็นเลย

251
00:18:47,120 --> 00:18:50,040
เขายังบอกว่าเขาไม่รู้ว่าคุณเห็นเขาดีตรงไหน

252
00:18:51,160 --> 00:18:52,640
- ออสเตรเลีย
- ออสเตรเลีย ใช่

253
00:18:53,800 --> 00:18:55,760
นั่นมันที่ที่ภรรยาของเขาฝันอยากไป

254
00:18:58,120 --> 00:19:00,080
แล้วอาร์ตูโรก็รู้ว่าฉันกลัวเครื่องบิน

255
00:19:02,320 --> 00:19:03,320
เธอมาล่ะสิ

256
00:19:04,200 --> 00:19:05,960
ภรรยาของเขาเข้ามาเหรอ

257
00:19:07,280 --> 00:19:08,360
ลอราอยู่ที่นี่เหรอ

258
00:19:08,640 --> 00:19:10,280
- เปล่า
- ใช่สิ

259
00:19:10,360 --> 00:19:11,720
พวกเขาคุยกันทางโทรศัพท์

260
00:19:28,360 --> 00:19:30,320
- ซัวเรส
- ศูนย์บัญชาการ ได้ยินมั้ย

261
00:19:31,800 --> 00:19:33,440
ศูนย์บัญชาการ ได้ยินแล้วตอบด้วย

262
00:19:35,440 --> 00:19:36,280
บ้าเอ๊ย

263
00:19:39,320 --> 00:19:41,520
สารวัตรครับ พวกหมอออกมาแล้ว

264
00:19:52,240 --> 00:19:53,520
อย่าหยุด

265
00:19:54,280 --> 00:19:55,840
อย่าหยุดนะ โฮเซ

266
00:20:01,400 --> 00:20:05,560
วิ่งๆ เดี๋ยวนี้ วิ่งเลยๆ

267
00:20:08,440 --> 00:20:10,120
อังเกลกำลังวิ่ง มีเรื่องแน่

268
00:20:13,320 --> 00:20:16,600
สารวัตร พวกเขาเปลี่ยนหน้ากาก
พวกเขาไม่ได้ใส่หน้ากากดาลีแล้ว

269
00:20:16,680 --> 00:20:18,200
พวกนั้นกำลังจะไปตายนะ

270
00:20:18,280 --> 00:20:19,120
อะไรนะ

271
00:20:21,600 --> 00:20:24,000
ฟังนะ ยกเลิกการบุก

272
00:20:24,080 --> 00:20:25,520
ซัวเรส คุณได้ยินมั้ย

273
00:20:31,040 --> 00:20:32,360
ถึงเป้าหมายแล้ว

274
00:20:33,160 --> 00:20:35,200
ถอดฝาครอบออก เราก็จะเข้าไป

275
00:20:41,400 --> 00:20:42,240
พวกนายทำอะไรกัน

276
00:20:42,920 --> 00:20:43,760
กระสุนน่ะ

277
00:20:44,400 --> 00:20:45,480
แผลกระสุน

278
00:20:56,120 --> 00:21:00,160
โธ่ๆๆ มอสโก คุณทำเละหมด

279
00:21:00,240 --> 00:21:01,520
- ให้ฉันทำ
- แต่แล้ว

280
00:21:01,720 --> 00:21:02,920
เรื่องผิดคาดก็เกิดขึ้น

281
00:21:03,720 --> 00:21:07,800
ไนโรบีใช้ความมุ่งมั่น
และความละเอียดของเธอเป็นประโยชน์

282
00:21:08,880 --> 00:21:12,240
แทนที่จะฟ้องเรื่องพวกเขา
เธอกลับช่วยชีวิตโมนิกา

283
00:21:12,320 --> 00:21:13,600
ฉันไปสูดอากาศก่อนนะ

284
00:21:13,680 --> 00:21:15,000
หรืออย่างน้อยก็ขาของเธอ

285
00:21:15,080 --> 00:21:16,720
บ้าเอ๊ย

286
00:21:16,800 --> 00:21:18,560
เธอไม่ได้คิดจะมาฆ่าใคร

287
00:21:18,640 --> 00:21:19,520
ให้ตายสิ มานี่เลย

288
00:21:19,600 --> 00:21:20,640
และอย่างที่ฉันเคยบอก

289
00:21:20,720 --> 00:21:23,000
เธอจะไม่ยอมปล่อยให้อะไรก็ตาม

290
00:21:23,080 --> 00:21:24,840
ทำลายแผนของศาสตราจารย์

291
00:21:26,960 --> 00:21:28,440
ซัวเรส คุณได้ยินมั้ย

292
00:21:29,600 --> 00:21:30,960
พวกเขาเปลี่ยนหน้ากาก

293
00:21:32,400 --> 00:21:33,240
มีคลื่นรบกวน

294
00:21:33,520 --> 00:21:35,440
ศูนย์บัญชาการ คุณได้ยินมั้ย ผมไม่ได้ยิน

295
00:21:35,520 --> 00:21:37,000
พวกเขาไม่ได้ใส่หน้ากากดาลี

296
00:21:37,080 --> 00:21:38,280
นั่นมันฆ่าตัวตายชัดๆ

297
00:21:41,800 --> 00:21:43,720
ยกเลิกการบุก ย้ำ ยกเลิก

298
00:21:44,920 --> 00:21:46,080
มันเป็นกับดัก

299
00:21:46,400 --> 00:21:49,320
พวกเขาเปลี่ยนหน้ากาก
พวกเขาไม่ได้ใส่หน้ากากดาลี

300
00:21:49,920 --> 00:21:51,520
ได้ยินแล้วตอบด้วย

301
00:21:51,600 --> 00:21:53,120
ยกเลิกการบุก

302
00:21:53,600 --> 00:21:55,600
- กำลังถอย
- ให้ตาย

303
00:21:56,160 --> 00:21:57,080
กำลังถอย

304
00:22:10,840 --> 00:22:11,680
เบอร์ลิน

305
00:22:12,080 --> 00:22:15,960
ใจเย็น แผนบีเป็นไปตามที่วางไว้

306
00:22:18,920 --> 00:22:22,960
เมื่อซ่อนตัวอยู่หลังเครื่องดัดเสียง
แถมมีกล้องและยุทธวิธีเจรจา

307
00:22:23,040 --> 00:22:25,240
ศาสตราจารย์รู้สึกเหมือนเป็นปลากระดี่ได้น้ำ

308
00:22:25,640 --> 00:22:28,440
เทียบกับเรื่องอื่นในชีวิต
เขายิ่งรู้สึกเหมือนเอเลียน

309
00:22:29,280 --> 00:22:32,560
ต่างกันมากเหมือนคลาร์ก เคนต์และซูเปอร์แมน

310
00:22:33,440 --> 00:22:38,880
คงเป็นเพราะสมัยเด็ก
เขาอยู่แต่ในเตียงโรงพยาบาลที่ซานเซบาสเตียน

311
00:22:39,600 --> 00:22:41,520
เอาแต่คุยแต่กับพยาบาล...

312
00:22:42,120 --> 00:22:43,120
และอ่านหนังสือ

313
00:22:45,880 --> 00:22:48,360
เขาไม่ใช่คนปกติเท่าไหร่ ไม่ใช่คนชอบสังคม

314
00:22:49,120 --> 00:22:50,760
และที่แน่นอน ไม่ใช่คนเจ้าชู้

315
00:22:51,320 --> 00:22:52,160
ขอนั่งได้มั้ย

316
00:22:54,280 --> 00:22:55,240
ได้อยู่แล้ว

317
00:22:55,720 --> 00:22:57,760
และฉันก็ชอบทำให้เขาตื่นเต้น

318
00:23:01,160 --> 00:23:03,160
แล้วนายทำอะไรเวลาไม่วางแผนปล้น

319
00:23:05,480 --> 00:23:07,160
หมายถึงตอนผมว่างน่ะเหรอ

320
00:23:07,960 --> 00:23:11,640
- เต้นรำหรือ…
- เปล่า ผมเต้นไม่เก่งเลย

321
00:23:13,640 --> 00:23:14,480
แฟนล่ะ

322
00:23:15,920 --> 00:23:16,760
เมียล่ะ

323
00:23:18,640 --> 00:23:20,800
เราบอกแล้วไงว่าไม่พูดเรื่องส่วนตัว

324
00:23:22,840 --> 00:23:23,760
นายคงไม่ซิงใช่มั้ย

325
00:23:26,400 --> 00:23:28,040
ผมเคยมีแฟน

326
00:23:29,800 --> 00:23:30,760
หลายคน

327
00:23:32,120 --> 00:23:34,000
ไม่เยอะหรอกแต่ก็ไม่นาน แต่ผมเคยมี

328
00:23:34,680 --> 00:23:36,800
ความสัมพันธ์...

329
00:23:37,600 --> 00:23:38,600
ชั่วคราวน่ะ

330
00:23:39,320 --> 00:23:41,520
ซึ่งผมไม่ได้หมายถึงโสเภณีนะ อย่าเข้าใจผิด

331
00:23:44,120 --> 00:23:45,640
แต่นายเป็นเกย์แน่นอน

332
00:23:45,720 --> 00:23:47,520
ให้ตาย เปล่านะ

333
00:23:48,000 --> 00:23:50,840
ผมเปล่า ไม่ได้ใกล้เคียงหรือมีแววเลย

334
00:23:54,480 --> 00:23:57,600
ไม่ๆๆ

335
00:23:57,680 --> 00:24:00,880
เอาออกไปข้างนอก

336
00:24:03,440 --> 00:24:05,800
เราเห็นความเซ็กซี่ต่างกันไป

337
00:24:06,360 --> 00:24:09,640
การเต้นรำ กล้ามเนื้อ ผมสีบลอนด์

338
00:24:09,720 --> 00:24:10,800
สำเนียงฝรั่งเศส

339
00:24:13,280 --> 00:24:14,800
ฉันว่าอะไรเซ็กซี่ รู้มั้ย

340
00:24:19,480 --> 00:24:20,440
คนฉลาด

341
00:24:23,040 --> 00:24:27,880
เวลามีคนคุยกับนาย แล้วนายอดชื่นชมเขาไม่ได้

342
00:24:27,960 --> 00:24:30,320
เวลาคนพูดเรื่องที่ฉันไม่รู้ มันเกิดอารมณ์น่ะ

343
00:24:35,600 --> 00:24:39,840
นั่นน่ะมีบันทึกในพจนานุกรม
มันเรียกว่าแซพิโอฟิลเลีย

344
00:24:48,360 --> 00:24:49,480
นายรู้ทุกเรื่องเลยนะ

345
00:24:51,080 --> 00:24:53,280
ขอตัวนะ ผมจะออกไปดูพวกเขาหน่อย

346
00:24:55,080 --> 00:24:56,120
ขอถามเรื่องเดียว

347
00:25:01,520 --> 00:25:02,680
นายคิดแผนปล้นนี้ได้ไง

348
00:25:04,800 --> 00:25:05,960
ผมไม่ใช่คนต้นคิด

349
00:25:07,760 --> 00:25:08,600
แล้วใครคิดล่ะ

350
00:25:08,680 --> 00:25:10,520
ผมไม่ใช่คนต้นคิด

351
00:25:13,200 --> 00:25:15,320
แซพิโอฟิลเลียฟังดูเหมือนคางคก

352
00:25:41,720 --> 00:25:43,160
นั่นมันหน้ากากบ้าอะไร

353
00:25:43,240 --> 00:25:44,240
ผมไม่รู้

354
00:25:45,200 --> 00:25:47,880
มันเป็นหน้ากากที่อ้าปากเหมือนเจ็บปวด

355
00:25:48,400 --> 00:25:52,000
เหมือนภาพวาดชื่อเดอะสครีมของมันช์

356
00:25:52,440 --> 00:25:53,280
ของมันช์

357
00:25:54,160 --> 00:25:55,480
จิตรกรแบบเอ็กซ์เพรสชันนิสต์

358
00:26:06,600 --> 00:26:10,000
ดาลี แล้วก็มันช์เหรอ

359
00:26:10,360 --> 00:26:12,840
ผมดีใจจังที่คุณถามเรื่องนั้น สารวัตร

360
00:26:14,840 --> 00:26:17,360
ถ้าคุณต้องเปลี่ยนหน้ากาก
คุณจะเลือกจิตรกรคนไหน

361
00:26:17,920 --> 00:26:20,120
ผมก็ไม่รู้ ปีกัสโซมั้ง

362
00:26:20,760 --> 00:26:21,600
หรือโกยา

363
00:26:22,160 --> 00:26:23,000
โกยา

364
00:26:26,160 --> 00:26:27,240
เบลัซเกซ

365
00:26:27,600 --> 00:26:28,480
เบลัซเกซ

366
00:26:32,800 --> 00:26:33,640
ดาวินชี

367
00:26:34,200 --> 00:26:36,760
- ที่มีเครา
- ผมชอบเครา

368
00:26:36,840 --> 00:26:38,280
แอนดี้ วอร์ฮอล

369
00:26:39,360 --> 00:26:40,400
คนที่วาดกระป๋องซุป

370
00:26:41,000 --> 00:26:41,840
แอนดี้ วอร์ฮอล

371
00:26:41,920 --> 00:26:42,760
ฉันไม่รู้

372
00:26:43,240 --> 00:26:46,080
ใช่ แอนดี้ วอร์ฮอล คนที่วาดภาพมาริลีน

373
00:26:47,240 --> 00:26:48,280
เป็นจิตรกร...

374
00:26:49,520 --> 00:26:50,600
ที่มีชื่อเสียง

375
00:26:51,560 --> 00:26:52,520
โดดเด่น

376
00:26:53,760 --> 00:26:55,320
ทั้งทรงผมของเขา แว่นตาของเขา

377
00:26:55,880 --> 00:26:58,120
คุณนี่มีแต่เรื่องให้แปลกใจนะ

378
00:26:58,200 --> 00:27:00,840
ใช่ แถมมีไมค์ติดในแว่นด้วย

379
00:27:01,680 --> 00:27:06,120
พวกเขาอาจเปลี่ยนหน้ากาก
ทุกวันตลอดเดือนโดยเราไม่มีวันรู้

380
00:27:06,200 --> 00:27:10,080
แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญ สารวัตร
และคุณก็รู้ดี

381
00:27:10,160 --> 00:27:12,240
แต่นั่นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือ

382
00:27:12,320 --> 00:27:14,480
พวกเขารู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ในนั้น

383
00:27:15,480 --> 00:27:19,080
พวกเขาต้องศึกษาแต่ละก้าว
ที่เราทำทุกครั้งนานแค่ไหน

384
00:27:19,880 --> 00:27:21,720
บอกตรงๆ ก็ครึ่งชีวิตของผม

385
00:27:22,280 --> 00:27:24,080
พวกเขากะจะอยู่ในนั้นอีกนานแค่ไหน

386
00:27:24,160 --> 00:27:27,240
ไม่เท่าไหร่ แค่เก้าวัน หรือสิบ เต็มที่ 11 วัน

387
00:27:27,320 --> 00:27:29,680
เรากำลังเล่นหมากรุก

388
00:27:29,760 --> 00:27:30,920
และเรากำลังแพ้

389
00:27:31,000 --> 00:27:34,560
ผมมีม้าไม้เมืองทรอยนะ สารวัตร
มันยากมากที่คุณจะชนะ

390
00:27:34,640 --> 00:27:36,640
ฉันว่าถึงเวลาคิด...

391
00:27:37,840 --> 00:27:38,960
และมองย้อนกลับไป

392
00:27:40,280 --> 00:27:41,280
ไปที่จุดเริ่มต้น

393
00:27:49,280 --> 00:27:51,040
เรารู้ว่าเรื่องเกิดขึ้นสักพักแล้ว

394
00:27:51,760 --> 00:27:54,120
เรารู้ว่าพวกเขาเคยเข้าไปที่นั่น

395
00:27:54,200 --> 00:27:57,280
เรามีภาพคอร์เตสกับโอลิเวรา
เข้าไปที่พิพิธภัณฑ์

396
00:27:58,000 --> 00:27:59,080
แต่พวกนั้นไปเองมั้ย

397
00:27:59,720 --> 00:28:02,040
พวกเขาไปครั้งแรกหรือนั่นคือครั้งสุดท้าย

398
00:28:02,880 --> 00:28:04,160
พวกเขาไปกี่ครั้ง

399
00:28:04,640 --> 00:28:07,840
พวกเขาเคยพูดกับใครมั้ย ไม่รู้สิ ท่าทาง สายตา

400
00:28:07,920 --> 00:28:11,200
และยิ่งไปกว่านั้น
พวกเขาทิ้งร่องรอยอะไรไว้บ้าง

401
00:28:12,720 --> 00:28:18,200
ฉันอยากให้ตรวจสอบ
กล้องวงจรปิดอีกครั้งอย่างละเอียด

402
00:28:18,280 --> 00:28:20,440
คนอื่นๆ ต้องพักผ่อนบ้างแล้ว

403
00:28:20,840 --> 00:28:23,240
บางคนไม่ได้นอนเลยมา 30 ชั่วโมง

404
00:28:23,520 --> 00:28:24,360
ซัวเรส...

405
00:28:25,200 --> 00:28:27,480
โทรหาฉันถ้าคุณต้องการอะไร คุณรับช่วงต่อ

406
00:28:28,720 --> 00:28:30,920
มีเหตุวิวาทในมาร์เซโล อูเซรา มีสายตรวจมั้ย

407
00:28:31,400 --> 00:28:35,240
ช่วยปล่อยช่องแปด
ไว้แจ้งเหตุวิกฤติตัวประกันด้วย

408
00:28:36,600 --> 00:28:38,960
ห้ามใครใช้ช่องแปดนะ ขอบคุณ

409
00:28:39,600 --> 00:28:42,600
นี่ คุณอยากดื่มก่อนกลับบ้านมั้ย

410
00:28:43,120 --> 00:28:47,480
ระหว่างกินกับนอน
ปกติฉันจะเลือกอย่างแรกนะ แต่ว่า...

411
00:28:47,920 --> 00:28:49,320
ฉันเพลีย อังเกล โทษที ขอบใจ

412
00:28:51,840 --> 00:28:54,320
คุณเคยคิดมั้ยว่าถ้าย้อนเวลากลับได้

413
00:28:54,560 --> 00:28:56,480
คุณคงไม่ตัดสินใจแบบเดิม

414
00:28:57,160 --> 00:29:00,680
เราต่างก็สร้างผลกรรมของตัวเอง
จากการตัดสินใจผิดพลาด

415
00:29:01,160 --> 00:29:03,040
ผลกรรมที่ใหญ่ยักษ์ขึ้นเรื่อยๆ

416
00:29:03,600 --> 00:29:05,200
เหมือนหินในอินดีแอนา โจนส์

417
00:29:06,000 --> 00:29:08,680
ที่กลิ้งลงเขาไล่มาชนคุณ

418
00:29:27,080 --> 00:29:28,160
เอานี่

419
00:29:28,240 --> 00:29:30,600
ทุกการตัดสินใจในอดีตของเรา...

420
00:29:31,240 --> 00:29:33,400
นำเราสู่อนาคตอย่างเลี่ยงไม่ได้

421
00:29:34,560 --> 00:29:36,080
ริโอเพิ่งรู้เรื่องนั้น...

422
00:29:37,040 --> 00:29:40,080
ทันทีที่เขาเปิดทีวีที่มีอยู่เครื่องเดียว
ในโรงกษาปณ์...

423
00:29:41,560 --> 00:29:44,160
ซึ่งเผื่อไว้กรณีเราขาดการติดต่อกับศาสตราจารย์

424
00:29:45,920 --> 00:29:50,240
เอาเลย น้อง มาดูกันว่าพวกเขาพูดถึงเรายังไง

425
00:29:50,320 --> 00:29:54,000
อย่าลืมว่าเราไม่ทราบจำนวนคนร้ายในครั้งนี้...

426
00:29:54,080 --> 00:29:57,400
คนร้ายต้องการอะไร

427
00:30:00,120 --> 00:30:03,200
การปล้นที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลก...

428
00:30:03,280 --> 00:30:09,280
โธ่เอ๊ย นี่ไม่ใช่ข่าวในอเมริกานะ นี่ข่าวในสเปน

429
00:30:09,840 --> 00:30:11,000
บ้าเอ๊ย พ่อแม่ของฉัน

430
00:30:11,080 --> 00:30:12,040
เป็นเด็ก...

431
00:30:12,120 --> 00:30:13,000
(หนึ่งในผู้ปกครอง)

432
00:30:13,080 --> 00:30:14,120
ที่แปลก

433
00:30:14,600 --> 00:30:16,240
- ขี้อาย
- ขี้อาย

434
00:30:17,080 --> 00:30:19,680
ลูกชายของเราชอบหมกตัวอยู่ในห้อง

435
00:30:20,160 --> 00:30:22,320
แต่เราคิดว่าเขากำลังเล่นเกม

436
00:30:23,040 --> 00:30:24,960
เราไม่เคยคิดว่าเขาเป็นอาชญากร

437
00:30:26,640 --> 00:30:29,960
แล้วคุณก็ได้เห็นเขาในทีวี กำลังยิงปืน

438
00:30:30,040 --> 00:30:32,000
แถมจับตัวประกัน 60 คน

439
00:30:33,960 --> 00:30:35,720
เหมือนพวกเขาเป็นพวกญิฮาด

440
00:30:36,240 --> 00:30:37,080
ปาโก

441
00:30:38,040 --> 00:30:39,560
เหมือนเขาไม่ใช่ลูกชายคุณอีกแล้ว

442
00:30:40,440 --> 00:30:42,200
เขายังเด็ก

443
00:30:42,280 --> 00:30:45,200
เหมือนเขาตายแล้ว

444
00:30:45,840 --> 00:30:47,000
ปาโก

445
00:30:47,560 --> 00:30:50,880
เราเพิ่งได้ฟังปากคำน่าตกใจของพ่อแม่...

446
00:30:53,600 --> 00:30:56,280
ศาสตราจารย์บอกแล้วว่าห้ามรับข่าวจากข้างนอก

447
00:30:58,000 --> 00:31:00,080
แต่เขาก็บอกว่าอยากได้การปล้นที่ขาวสะอาด

448
00:31:01,040 --> 00:31:03,680
ไม่มีเลือด ไม่มีความรุนแรง

449
00:31:54,720 --> 00:31:55,720
ค่ะ อังเกลเหรอ

450
00:31:56,160 --> 00:31:57,120
ฮัลโหล ราเกล

451
00:31:58,080 --> 00:31:59,120
คุณนอนอยู่เหรอ

452
00:31:59,960 --> 00:32:01,800
เปล่า มีอะไร

453
00:32:01,880 --> 00:32:04,960
เปล่า ไม่มีเรื่องอะไร

454
00:32:06,760 --> 00:32:07,680
ฟังนะ...

455
00:32:08,160 --> 00:32:10,680
ผมกำลังคิดถึงเรื่องหนึ่ง คุณมีเวลาเดี๋ยวมั้ย

456
00:32:10,760 --> 00:32:12,400
อย่ายุ่งกับเธอน่า เธอเพลียมาก

457
00:32:12,880 --> 00:32:14,160
ได้อยู่แล้ว

458
00:32:14,240 --> 00:32:15,560
ผมขอโทษถ้าพูดตรงไปหน่อย

459
00:32:16,520 --> 00:32:18,080
พูดถึงแอนดี้ วอร์ฮอลได้ไง

460
00:32:19,840 --> 00:32:21,680
- ว่าไงนะ
- ที่ว่าผมน่าแปลกใจ

461
00:32:21,760 --> 00:32:25,800
ผมชอบพิพิธภัณฑ์กับจิตรกรร่วมสมัยไม่ได้เหรอ

462
00:32:26,640 --> 00:32:28,800
ผมชอบอะไรนอกจากอัตเลตีไม่ได้ใช่มั้ย

463
00:32:28,880 --> 00:32:30,520
ได้อยู่แล้ว

464
00:32:30,600 --> 00:32:33,800
ฉันแค่แปลกใจเพราะไม่เคยรู้

465
00:32:34,360 --> 00:32:36,280
เหมือนฉันไม่รู้ว่าคุณคือแฟนทีมอัตเลตี

466
00:32:36,360 --> 00:32:37,560
ถ้าผมชอบก็ไม่เป็นไรถูกไหม

467
00:32:37,640 --> 00:32:39,680
- ใช่
- ใช่

468
00:32:40,240 --> 00:32:41,400
ฟังนะ อังเกล

469
00:32:41,480 --> 00:32:43,640
ฉันเพลียมากเลย ไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้นะ

470
00:32:45,120 --> 00:32:48,080
คนที่ผมเห็นคุณอยู่ในร้านกาแฟ จับมือกัน

471
00:32:50,240 --> 00:32:51,080
คุณจะนอนกับเขามั้ย

472
00:32:52,960 --> 00:32:54,280
บอกหน่อย ผมอยากรู้

473
00:32:54,560 --> 00:32:56,640
ฟังนะ อังเกล นี่มันเรื่องอะไรกัน

474
00:32:56,720 --> 00:32:59,000
คุณจะนอนกับเขาหรือเปล่า ตอบสิ ราเกล

475
00:32:59,880 --> 00:33:00,840
ตอบผม

476
00:33:03,400 --> 00:33:05,560
นอนสิ ใช่ ฉันจะนอน ทำไมจะไม่ล่ะ

477
00:33:06,400 --> 00:33:08,240
ฉันเป็นผู้หญิงตัวคนเดียวอายุ 40 นะ

478
00:33:08,800 --> 00:33:10,960
และการมีเซ็กส์ก็คงช่วยฉันได้

479
00:33:11,760 --> 00:33:14,880
ทำให้ฉันไปคิดเรื่องอื่นบ้าง

480
00:33:15,560 --> 00:33:17,080
เพราะงั้นฉันแน่ใจว่าจะมีนะ

481
00:33:18,280 --> 00:33:19,120
แล้วไงล่ะ

482
00:33:22,840 --> 00:33:23,680
ผมเข้าใจแล้ว

483
00:33:25,000 --> 00:33:27,160
คุณอยากให้โอกาสคนที่ไม่รู้จัก ผมเข้าใจ

484
00:33:28,920 --> 00:33:29,760
อังเกล

485
00:33:31,120 --> 00:33:34,600
อังเกล เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
ในเซร์เซดิลญาเป็นเรื่องชั่ววูบ

486
00:33:35,360 --> 00:33:36,760
มันเป็นอดีต

487
00:33:37,240 --> 00:33:40,000
ฉันจบเรื่องของเราเพราะเราเป็นเพื่อนร่วมงาน

488
00:33:40,080 --> 00:33:41,520
และเพื่อนกัน ราเกล

489
00:33:41,920 --> 00:33:42,880
เพื่อนกัน

490
00:33:43,720 --> 00:33:45,680
- คุณแต่งงานแล้ว อังเกล
- ผมแต่งงาน...

491
00:33:46,440 --> 00:33:49,320
เพราะคุณบอกว่าเป็นไปไม่ได้
ระหว่างเพื่อนร่วมงาน

492
00:33:49,400 --> 00:33:51,960
จากนั้นคุณก็แต่งงานกับเพื่อนร่วมงาน

493
00:33:52,040 --> 00:33:53,480
และเพราะคุณไม่เคยมองผม...

494
00:33:54,080 --> 00:33:57,960
เหมือนผู้ชนะ คุณมองผม
เป็นคนขี้แพ้ที่ไม่น่าชอบวอร์ฮอล

495
00:33:58,920 --> 00:34:01,360
ถ้าคุณมองผมเป็นผู้ชายสักครั้งนะ ราเกล...

496
00:34:02,640 --> 00:34:05,480
ผมคงไม่ได้อยู่กับคาร์เมนเกินสิบนาที

497
00:34:12,080 --> 00:34:13,920
ขอโทษนะ ราเกล

498
00:34:14,760 --> 00:34:16,320
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังพูดอะไร

499
00:34:17,560 --> 00:34:20,600
งานนี้กำลังทำให้เราสติแตก

500
00:34:22,480 --> 00:34:24,040
ใช่ จริงๆ

501
00:34:24,440 --> 00:34:25,760
เราทุกคน

502
00:34:25,840 --> 00:34:30,880
ดึกแล้วล่ะ อังเกล ไปนอนเถอะ

503
00:34:31,920 --> 00:34:33,000
ราตรีสวัสดิ์ ราเกล

504
00:34:33,640 --> 00:34:34,640
ราตรีสวัสดิ์

505
00:35:02,520 --> 00:35:03,840
ใครน่ะ

506
00:35:04,920 --> 00:35:06,880
หนูไม่อยากเชื่อว่าแม่แอบฟัง

507
00:35:06,960 --> 00:35:08,840
แม่บังเอิญได้ยินเอง

508
00:35:08,920 --> 00:35:10,680
ช่างเถอะ แม่ ไปนอนซะ ดึกแล้ว

509
00:35:10,760 --> 00:35:12,320
แต่แม่นอนไม่หลับแล้ว

510
00:35:12,800 --> 00:35:13,640
ไหนดูซิ

511
00:35:13,720 --> 00:35:15,280
แล้วลูกล่ะ เป็นอะไร

512
00:35:15,360 --> 00:35:16,720
ลูกมีตัวเลือกสองรายเหรอ

513
00:35:16,800 --> 00:35:19,720
เขาไม่ใช่ตัวเลือก
นั่นอังเกลเพื่อนร่วมงานของหนู

514
00:35:19,800 --> 00:35:25,200
แต่ลูกทำให้เขาหึงเรื่องผู้ชายที่บาร์คนนั้น

515
00:35:25,800 --> 00:35:28,240
แม่คะ หนูไม่ได้ทำให้เขาหึง

516
00:35:28,320 --> 00:35:30,000
อย่าปิดประตูใส่ตัวเองสิ

517
00:35:30,080 --> 00:35:33,120
ตอนนี้ลูกเป็นหม้ายแล้ว กินขนมบ้างก็ได้

518
00:35:33,200 --> 00:35:35,160
- ขนมเหรอ
- ใช่ ขนม

519
00:35:36,080 --> 00:35:36,920
ลูกรัก...

520
00:35:37,680 --> 00:35:39,200
สุดท้ายน่ะความรักคือ...

521
00:35:40,280 --> 00:35:42,280
สิ่งที่ทำให้เรามองชีวิตเป็นสีต่างๆ

522
00:35:44,920 --> 00:35:47,280
และช่วงหลังลูกก็เห็นทุกอย่างเป็นสีมืดหม่นตลอด

523
00:35:51,880 --> 00:35:56,320
- บางทีลูกคงยังไม่ลืม...
- แม่คะ ไม่เอาน่า

524
00:35:56,400 --> 00:35:58,600
มีอะไรคะที่หนูยังไม่ลืม มีอะไร

525
00:35:58,680 --> 00:36:01,040
แม่ก็คิดว่าหนูแกล้งฟ้องร้องไปอย่างนั้นเหรอ

526
00:36:02,000 --> 00:36:06,320
แล้วที่หนูใช้ชีวิตหดหู่เพราะสามีเก่า
มายุ่งกับน้องสาวของหนูเหรอ

527
00:36:06,400 --> 00:36:08,640
สามีของลูกยุ่งกับน้องสาวของลูกเหรอ

528
00:36:11,560 --> 00:36:13,440
แม่พูดอะไรน่ะ

529
00:36:17,560 --> 00:36:19,920
อะไรนะ อ๋อ เปล่า

530
00:36:20,000 --> 00:36:21,680
แม่แค่อยากพูดให้มันเบาลง

531
00:36:22,640 --> 00:36:28,440
สุดท้ายผู้ชายคนนั้นนอนกับพี่
กับน้องเหมือนในหนังอีโรติกนะ

532
00:36:30,400 --> 00:36:32,840
แม่เป็นอะไรหรือเปล่า

533
00:36:38,760 --> 00:36:40,720
ลูกจัดการกับการปล้นยังไงบ้าง

534
00:36:43,280 --> 00:36:47,520
แย่มากๆ หนูเอาแต่นั่งในนั้นทั้งวัน...

535
00:36:48,400 --> 00:36:50,640
เจอสถานการณ์ที่ไม่มีทางออกแล้ว...

536
00:36:50,720 --> 00:36:52,840
ลูกนั่งอยู่งั้นเหรอ

537
00:36:53,240 --> 00:36:55,360
ลูกต้องวิ่งสิ

538
00:36:55,440 --> 00:36:57,720
ลูกต้องวิ่งเพื่อจับคนร้าย

539
00:36:57,800 --> 00:36:59,320
ทำเหมือนลูกไม่รู้ไปได้

540
00:37:06,080 --> 00:37:07,560
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ลูกรัก

541
00:37:50,560 --> 00:37:51,720
มาเยี่ยมกันเหรอเนี่ย

542
00:38:04,320 --> 00:38:05,960
เธอควรมาที่นี่บ่อยกว่านี้นะ

543
00:38:10,440 --> 00:38:12,280
ออฟฟิศของนายสวยนะ

544
00:38:12,640 --> 00:38:14,720
- มีสองห้องเลยด้วย
- ฉันชอบห้องทำงาน

545
00:38:16,160 --> 00:38:17,240
ฉันอยากได้ห้องทำงาน

546
00:38:18,520 --> 00:38:20,960
ที่มีโต๊ะไม้มะฮอกกานีมาตลอด

547
00:38:23,480 --> 00:38:26,280
แต่อาชญากรรมกับออฟฟิศมันไม่เข้ากันเลย

548
00:38:29,040 --> 00:38:30,000
ร้อนนะว่ามั้ย

549
00:38:34,880 --> 00:38:37,840
นี่เธอใส่เสื้อกันกระสุนมาหาฉันเหรอ

550
00:38:40,440 --> 00:38:41,760
ฉันอยากเห็นชุดชั้นในนะ

551
00:38:41,840 --> 00:38:42,880
แบบสาวเวนิส

552
00:38:44,360 --> 00:38:45,200
คืองี้...

553
00:38:46,600 --> 00:38:48,120
ฉันไม่เคยเข้าใจนายเลย

554
00:38:49,120 --> 00:38:49,960
มาทำไม โตเกียว

555
00:38:54,760 --> 00:38:55,600
มาขอร้องนาย...

556
00:38:59,920 --> 00:39:01,000
ช่วยหน่อย...

557
00:39:03,040 --> 00:39:04,280
โทรหาศาสตราจารย์...

558
00:39:06,000 --> 00:39:07,200
และบอกเขาว่านายทำอะไร

559
00:39:08,480 --> 00:39:10,200
ที่นายฆ่าตัวประกัน

560
00:39:12,560 --> 00:39:13,960
เด็กไม่ดี

561
00:39:20,320 --> 00:39:21,480
เพราะนายรู้อะไรมั้ย

562
00:39:24,160 --> 00:39:25,640
ศาสตราจารย์คือเทวดาคุ้มครองฉัน

563
00:39:27,040 --> 00:39:28,360
และถ้านายไม่บอกเขา

564
00:39:28,720 --> 00:39:30,680
- ฉันจะบอก
- เธอเหรอ

565
00:39:32,480 --> 00:39:33,840
แล้วเป็นคนทรยศเหรอ

566
00:39:34,840 --> 00:39:37,280
หนูเหรอ พวกหนูน่ารังเกียจเหรอ

567
00:39:39,200 --> 00:39:41,560
ฉันเป็นสุภาพบุรุษ ฉันไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น

568
00:40:20,960 --> 00:40:21,800
ว่าไง

569
00:40:22,600 --> 00:40:24,120
ฉันฝ่าฝืนกฎข้อแรก

570
00:40:27,520 --> 00:40:28,680
ฉันฆ่าตัวประกัน

571
00:40:31,000 --> 00:40:35,680
แต่ฉันไม่ได้เป็นคนทำหรอก เดนเวอร์ทำ

572
00:40:35,760 --> 00:40:38,360
แต่เขาทำตามคำสั่งของฉัน

573
00:40:40,120 --> 00:40:42,280
และฉันเลือกจะบอกนายเป็นการส่วนตัว

574
00:40:54,160 --> 00:40:55,920
มันเป็นกฎสำคัญข้อเดียวเท่านั้น

575
00:40:58,880 --> 00:41:00,040
คุณทำลายทุกอย่าง

576
00:41:02,640 --> 00:41:04,280
ฉันเข้าใจว่านายช็อก

577
00:41:04,840 --> 00:41:06,520
คุณทำลายทุกอย่าง

578
00:41:06,880 --> 00:41:09,280
ผู้หญิงคนนั้นซ่อนโทรศัพท์ไว้ที่หว่างขา

579
00:41:11,000 --> 00:41:14,480
บางทีเธอคงอยากโทรหาญาติสักคน...

580
00:41:15,520 --> 00:41:17,600
แล้วเล่าเรื่องที่ตัวเองมีอะไรกับเจ้านาย

581
00:41:17,680 --> 00:41:20,160
แต่ฉันว่าเธอคงจะโทรหาตร.

582
00:41:24,800 --> 00:41:26,320
จะไม่มีโทรศัพท์อีก

583
00:41:27,320 --> 00:41:28,480
เรื่องนั้นนายมั่นใจได้

584
00:41:28,560 --> 00:41:29,600
เธอคือใคร

585
00:41:31,200 --> 00:41:32,920
โมนิกา กัสตามบีด์

586
00:41:44,760 --> 00:41:45,880
นายจะลงโทษฉันมั้ย

587
00:41:48,000 --> 00:41:49,240
นายควรนะ

588
00:41:50,800 --> 00:41:52,480
ฉันรู้ว่านายยึดมั่นในอุดมการณ์

589
00:41:53,280 --> 00:41:56,240
นายคิดว่าพวกเขาจะให้เงินเรา
ถ้าเราขออย่างสุภาพ

590
00:41:56,320 --> 00:42:01,080
นายอยากเป็นคนดี
ระหว่างที่มีระเบิดเตรียมถล่มที่นี่

591
00:42:01,400 --> 00:42:02,640
ไม่เล่นเกมอีกแล้ว

592
00:42:03,680 --> 00:42:05,320
นายจะต้องลงโทษฉัน

593
00:42:05,960 --> 00:42:08,360
เพราะถ้านายไม่กล้า เรื่องนี้คงจบไม่สวย

594
00:42:08,920 --> 00:42:11,520
ฉันบอกนายหลายครั้งแล้วตลอดหลายปีนี้

595
00:42:14,280 --> 00:42:17,440
ไม่ใช่ฉันที่มีปัญหา นายนั่นแหละ

596
00:42:19,520 --> 00:42:22,720
นายจะต้องลงโทษฉัน
เพื่อแสดงตัวว่าเป็นผู้บัญชาการ

597
00:42:22,800 --> 00:42:24,800
คนที่กุมหางเสือได้อย่างมั่นคง

598
00:42:25,880 --> 00:42:28,160
คนที่ฉันไว้ใจได้

599
00:42:31,360 --> 00:42:33,120
นายคงไม่อยากคุยเรื่องนี้ตอนนี้

600
00:42:34,640 --> 00:42:38,600
ไม่มีใครรู้เรื่องผู้หญิงคนนี้ ดังนั้นแผนเดิม

601
00:42:39,320 --> 00:42:42,000
ไม่เกิน 48 ชม. พวกเขาจะขอหลักฐาน
ว่าตัวประกันยังไม่ตาย

602
00:43:19,040 --> 00:43:21,040
คำบรรยายโดย
เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย